Tagalog To Batangas Translation Novels & Stories

tanong ng binata nang mapagtanto na naroroon na sila sa lugar na balak nilang puntahan. Tumakbo si Allyson patungo sa direksyon na pinagmumulan ng liwanag. "What do you call this again? Ano nga ulit Tagalog ng fireflies?" anito at sinubukan pang habulin ang namataan niyang insekto na malapit sa gawing kaliwa niya. "Alitaptap," bigkas ng binata at napabuntong-hininga pa. "Alam mo ikaw, ang hina mo sa Tagalog. Are you even from this place?"

malungkot na pagsabi ni Troy sa akin. "Ma mi-miss din kita love. Susunod ka lang din naman sa akin doon sa General Santos yon nga lang sa susunod na buwan ka pa makakapunta roon. "Kaya nga matagal pa iyang isang buwan. Hindi ko pa kasi kailangang iwan si Lolo at isa pa marami pa akong aasikasuhin dito sa Laguna para sa pagbabalik tranho ko. Hayy magmumukmok na naman ako nito sa bahay," ani oa ni Troy habang may lungkot sa kaniyang mukha na makikita.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

tanong niya sa akin. “Sa Batangas, alam ko doon marami.” sabi ko sa kanya. “Okay, pupunta ako sa Batangas.” sabi niya sa akin. “Sasama ako, gusto ko na doon mismo kumain.” “Okay, pumunta na rin tayo sa bahay natin doon.” sabi niya sa akin. “Ano na kaya ang nangyari sa bahay natin? Miss ko na ang bahay na ‘yun.” sabi ko rin sa kanya.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Abot tenga ang ngiti niya habang naghihintay sa paglapit ko. Nang tuluyan akong makalapit sakaniya ay agad siyang tumayo. “Hi, my baby.. Did you miss me?” aniya na malawak ang ngiti. Napatingin ako sa mga dala niyang paper bags. Tatlong malalaking paper bags iyon. “Ano yang mga dala mo?” nakahalukipkip kong turan. “Sorry baby, I only visited you now because I went to Bataan. What I'm bringing are specialties from Bataan. All of these are my pasalubong for you. Give some to your inmates too.”

Napakamot na lang ako ng batok kay butler brett habang tinuturo nya ang word na house sa aking tabi. "Butler Brett turuan nyo po muna ako ng tagalog not english kung matuturuan nyo po ako sa tagalog mas madali ko pong mababasa ang English." sabi ko dito. Kanina pa kami nagbabasa ng English pero halos dalawang word lang ang natutunan ko. "Oww ganon ba? Eh ang akala ko kasi since nakakapagsalita ka naman ng English ay makakabasa ka ng English. Saan mo nga ba natutunan ang mag-english?"

Nang maisarado ko ay nanghihina akong napasandal doon. Why likes this? Bakit ang hirap na niyang harapin? Dati-rati naman hindi ganito. Hays, parang lumiit ang mundong ginagalawan ko dahil sa nararamdaman kong ito. ******** “Goodmorning Batangas!” Masayang sigaw ni Chantal habang nakapikit at ninanamnam ang malamig na simoy ng hangin.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?