Chapter 4: The CFO's Collateral

Sunod-sunod na kalabog ang gumising kay Allyson. Malakas ang pagpihit nito sa doorknob, para bang pilit itong binubuksan mula sa labas. Mabilis niyang hinablot ang gamit at nagtago sa loob ng C.R.

Nanlamig ang dalaga habang sinipat ang cellphone—past ten na pala ng gabi. Oras na karaniwang dumarating ang kan’yang Boss.

Wow, that drug really knocked the shit out of me. Next time, I should be more cautious around him…

“Arfeo?” tawag ng isang boses—malalim, may diin, at hindi ito pamilyar na tinig na naririnig ni Allyson sa office.

Napasinghap ang dalaga.

It’s not him! Then who is he? Pa’no kung magnanakaw ‘to? Pa’no kung mahuli akong nandito?

“Arfeo, pumunta ka nga dito sa table mo. Mag-uusap tayo. Ang kapal din naman ng mukha mong paasahin ang kapatid ko.”

Ramdam ni Allyson ang galit na pinipigilan ng estranghero. Ang bawat salita nito ay parang hampas sa dingding. Narinig niya ang mabigat na buntong-hininga nito at kasunod ang mariing singhal.

“Arfeo, ano ba?! Didn’t you know how much trouble I went through para lang palusutin ang kalokohan mo? Lumabas ka na d'yan! Alam kong nasa C.R. ka.”

Unti-unting lumapit ang mga yabag papunta sa pinagtataguan ni Allyson. Nanikip ang dibdib ng dalaga.

Kahapon akala ko malas na ako… pero ngayon mas malala pa. - Allyson

“Arfeo,” tawag ng lalaki sabay katok.

“H-Hindi po ako si Sir Arfeo,” halos pabulong at nanginginig sa kabang sagot niya.

Sandaling binalot ng katahimikan ang silid. Narinig ni Allyson ang tunog ng lalaking napahilamos ng mukha, tapos isang malakas na hampas sa kahoy na pinto ang sumunod na narinig nito.

“Anak ng—! Hanggang opisina ba naman kailangan may babaeng nakatoka para paligayahin siya?” singhal nito, puno ng poot.

Namula si Allyson sa galit. "Correction! Hindi niya ako babae, at hinding-hindi ako papayag sa ganyan. Kadiri!"

Muling dumagundong ang boses sa labas. “Oh, bakit di ka makalabas? Natatakot ka bang patalsikin ka din gaya ng mga babaeng nag-attempt na lumandi sa kanya?”

Napakagat-labi si Allyson. “Ang judgmental mo. Sino ka ba?”

Bahagyang natawa ang estranghero, hindi niya alam kung maiinis ba siya o mamamangha. “I’m a nobody. Pero curious lang ako… baka sakaling matulungan kita sa ginagawa mo.” May halong landi at bastos na biro ang tono ng lalaki.

Is he thinking what I think he's thinking?

“Bastos! I'm not a pig and I don't even do that shit!” sigaw ni Allyson mula sa loob.

“Huh? Ako pa ang bastos? Ang dumi naman ng isip mo, miss.”

Nanginginig man, wala nang nagawa si Allyson kundi aminin ang kanyang problema—kahit alam niyang kahihiyan lang ang kapalit.

"Sandali lang," utos ng lalaki, “Don’t move. Stay there.”

Ilang segundo ang lumipas bago marinig ni Allyson ang marahang pagsara ng pinto ng opisina. Iniwan na siya.

Umikot-ikot ang dalaga sa loob ng C.R., pagod na ang mga paa at nangangalay na rin ang kan'yang mga binti. Napahawak siya sa ulo, habang pinipigilan ang pag-iyak.

“Nakakainis! Paano ba ako makakaalis dito? Akala ko tutulungan ako, pero tinakasan lang ako. Pinagtawanan pa siguro ako nu'n. Mukhang impakto!”

Sunod-sunod na kalampag ang yumanig sa opisina matapos laitin ni Allyson ang lalaking nasa labas.

“Kailangan talaga laitin pa ako?” singhal ng binata. Hinihingal ito ngunit nagawa pa rin niyang haluan ng inis ang kan'yang tono. “Ito na ang kailangan mo.”

Dinig ng dalaga ang paghingal niya, parang galing sa mabilis na pagtakbo. “Kanina, sabi mo may tagos ka. Kaya umalis ako para bumili ng kailangan mo. Kakarating ko lang. Dali, buksan mo na.”

Nag-aalangan si Allyson. “A-ano ‘yan?”

Isang malalim na buntong-hininga ang isinagot ni Noah. “Ayaw mo ata. 'Wag na lang. Nagpaka-effort pa akong bilhin ‘to, tapos—”

“Akin na nga ‘yan!” Bahagyang binuksan ng dalaga ang pinto at hinablot ang paper bag mula sa kamay ng lalaki.

Ilang segundo silang parehong walang imik. Kinabahan ang binata, kaya muli siyang kumatok.

“Wala ka bang sasabihin?”

“Salamat,” pabalang pero halatang may hiya sa boses ni Allyson. Kita ang asim ng mukha niya habang pinipilit tiisin ang sakit ng puson.

Napailing ang binata habang pinipisil ang kan'yang sentido. “Mga babae talaga. Nagiging alien kapag dinadatnan. Ni utang na loob, nawawala.”

Mula sa loob, narinig niyang nag-aayos si Allyson. Napalalim ang buntong-hininga ng lalaki, sabay bulong sa sarili. “Saka mo na ako bayaran kapag nakalabas ka na d'yan.”

Pagbukas ng pinto, tumambad sa kanya si Allyson—isang old-fashioned na babae sa disente niyang ayos. Napakunot ang noo ng lalaki, halata sa mukha nito ang pagkadismaya.

Well, he's certainly not good at hiding his facial expressions, unlike someone I know. - Allyson

“Nasasayang sa‘yo ang skirt na binili ko,” bigkas ng binata sa isang malamig na tono.

Napataas ng kilay si Allyson. “Bakit? Kailangan ba talaga maikli? Stretchable naman, e. P'wedeng pahabain.”

Sumiklab ang inis sa binata. “Itaas mo nang kaunti. Above the knee ang style n’yan.”

“Anong pakialam mo kung ganito ang style ko?” mataray na balik ng dalaga, habang palihim na isinusuksok sa bag ang duguang panty, punit na skirt, at boxer.

“Baka gusto mong balatan kita nang buhay?” madiing sambit ni Noah habang kinakalat ang gamit sa closet ni Arfeo.

Napakunot-noo ang dalaga. “Sandali, sino ka ba talaga? Ngayon lang kita nakita dito. Sinong nagpapasok sa ’yo?”

Nagpakilala ang binata na parang wala lang: “Noah Cedric Salazar.”

Natigilan si Allyson. Tinignan niya ang lalaki mula ulo hanggang paa. Bawat galaw nito ay parang may bigat, may impluwensyang hindi niya matanggihan.

“Dalawa lang ang dapat nakakapasok dito—ang CEO at ang CFO.”

Nanigas sa kinatatayuan niya si Allyson. Tatlong paglunok at isang malalim na hinga bago siya muling nakapagsalita.

"You’re kidding, right? Binilhan mo ako ng iba’t ibang size ng panty, iba’t ibang brand ng sanitary napkin, tapos—”

Hindi na niya tinapos. Si Noah na ang sumalo. “Tapos iniisip mong bastos ako at walang modo? Malay ko ba kung anong size ng panty mo o anong brand ang gusto mo? Kaya kinuha ko lahat. You can use the excess as rags if you want.”

“No, that’s not it—”

Nagtagpo ang kanilang mga mata. Tumaas ang kilay ni Noah. “Kung nanghihinayang ka, ibalik mo na lang.” Hinablot niya ang bag, pero nagmatigas si Allyson. Sa gigil, napunit ang paper bag at nagkalat ang mga panty at napkin sa sahig.

Mabilis sinuri ng lalaki ang tumapon na mga panty. Hinanap niya kung alin sa mga designs na pinili niya ang kinuha ni Allyson. Nang makumpirma ang ginamit ni Allyson, dahan-dahan siyang ngumisi.

“Impressive. That body belongs to a high schooler at least… pero kasya pala sa pang-elementary na panty?”

Namula si Allyson sa inis. “Should I take that as an insult or compliment?”

Noah smirked. “I’m not used to seeing a girl blush this hard. Sorry if I offended you.”

Isang puting polo ang inabot niya. “Isuot mo ’to. Itaas mo 'yang skirt mo, tuck it in. Bagay sa'yo ’yan.”

Hinablot ni Allyson ang polo, ramdam mo ang inis ng dalaga sa bawat yabag na binibitiwan nito. Ngunit bago siya pumasok ng C.R., nagbitiw si Noah ng malamig na banta: "Kapag hindi mo sinuot ’yan sa paraang gusto ko, hindi lang trabaho ang mawawala sa’yo. Pati damit mo, biglang maglalaho.”

Nanlamig si Allyson sa tinuran ng binata. Mabilis niyang sinuot ang polo, tinuck-in sa skirt gaya ng gusto nito.

“Is this Arfeo’s?!” singhap niya. Naamoy nito ang kakaibang halimuyak ng tsokolate sa tela na siyang nagkumpirma na kay Arfeo nga ang suot niyang shirt.

Napaubo si Noah, bahagyang nabigla. “Ang lakas naman ng pang-amoy mo Allyson pa.”

At nang muling bumukas ang pinto, tumambad sa kan'ya si Allyson—namumula, nanginginig, ngunit mas lalong nakakapukaw ng atensyon.

Nagsalubong ang kilay ni Allyson. “Paano mo nalaman ang pangalan ko?” mataray niyang tanong.

Noah smirked, his eyes were glinting. “Your bag was open. I saw your ID. And look at this little treasure—”

Iwinagayway niya ang isang makulay na tela.

Namula si Allyson, halos magliyab sa inis. “Ibabalik mo ‘yan! That’s mine!”

Noah chuckled, hindi niya hinayaang maagaw ni Allyson ang panty na kan'yang nakuha sa bag. “Downpayment, sweetheart. Kung ayaw mo akong bayaran in cash, I’ll keep this as collateral.”

“You’re insane!”

Lumapit siya nang bahagya at nagbigay ng isang mapanuksong ngiti. “Or maybe you like it when someone catches your dirty little secrets? Kindergarten prints, really? Nakakagigil.”

“Give it back!” Sinubukang hablitin ni Allyson ang kan'yang panty pabalik pero mabilis siyang iniwasan ng binata, taas-baba ang kamay na parang nang-aasar.

“Relax, sweetheart.” Lumapit siya at biglang umakbay. Uminit tenga ni Allyson sa lapit ng labi ni Noah sa balat niya. “Pwede ka namang magbayad in other terms.”

Nanlaki ang mga mata ng dalaga. “What the hell are you implying?!”

“Exactly what you’re thinking.” His gaze dropped to her lips, then back to her flushed face. “Pero don’t worry. I won’t collect… yet.”

Bago pa siya makasagot, bigla siyang binuhat ni Noah at isinampay sa balikat niya.

“Aaah! Ibaba mo ako!” ilang hampas ang ginawa ni Allyson. Desperado na siya pero halatang hindi makawala ang dalaga.

“Shut up, sweetheart. You’re light as hell.” Tumawa siya, at tinapik pa ng palad ang hita ng dalaga. “For someone who looks chubby, you feel like feathers.”

“Let me down, you pervert!”

Naglakad siya papunta sa pantry, walang pakialam sa pag-ungol at paghampas ng dalaga. Sa bawat kilos ni Allyson, dumadampi ang kan'yang puwitan sa pisngi ng binata.

“Damn, sweetheart,” bulong niya, bahagyang nilamas ang bilugang pigi. “You rubbing that on me on purpose? Gusto mo bang masampal pa ‘to?”

Isang mariing hampas ang pinakawalan niya sa puwitan ni Allyson.

Pak!

“Aray! Bastos ka talaga!"

Noah grinned wickedly. “Confirmed. You like being spanked.” Isa pang hampas ang pinakawalan niya, mas malakas ngayon.

Namula ang dalaga. Galit na galit ito sa binata. “You lunatic!”

Noah leaned closer; his voice dropped low in a teasing but commanding way. “Lunatic, maybe. Pero right now… you’re mine to carry."