Tagalog To Batangas Translation の小説・ストーリー

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

Aaliyah Tumigil na ako sa pag-iyak, pero hindi pa rin ako mapakali, Ngayon ay patungo kami sa Batangas kung saan dinala ni Trish ang mga bata at kung nasaan sila Mommy at Mommy KIm.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

“Pero safe ka dito.” Tumayo si Tatay. Sinubukan niya umupo ng maayos. “Kung ganyan, mas mabuti pa umuwi na ko sa Batangas,” sabi niya. “Hindi ko gusto maging pabigat.” “Hindi ka pabigat Tay,” sagot ko. Hapit ko kamay niya. “Please, dito ka muna. Hanggang gumaling ka.” Tumahimik siya.

Tumango-tango si Thes. "Naisip ko na siya nga, ipagpalagay natin na siya pero Tangi, huwag naman bibigay. Hindi ko na rin alam kung ano ang tumatakbo sa utak niyang bebe mo. Bakit may kasama siyang ibang babae sa Batangas at kumakain pa sila. Bakit rin hindi ka na niya tinawagan pagkatapos ng gabing iyon."

Pareho naming hindi alam. "Pumunta na lang tayo sa amin, Bebs?" tanong niya sa kalagitnaan ng katahimikan namin. "Sa inyo na naman?" "Yeah, magpractice na muna tayo. Pagkatapos ay mag-iisip tayo kung saan tayo pupunta." "Oh, okay." Muli na naman akong kinabahan. Inisip ko na lang si Mama at si Teedy. Magpapakatatag ako para sa inyo, hahanapin ko kayo.

Para maitago iyon ay muli pinilit niyang palukutin ang mukha upang ipakita kay Louie na naiinis siya sa ginawa nito. "What? Batangas?" Nakamaang na tanong niya. Hindi siya makapaniwala. Ang layo ng Batangas sa Tagaytay. “Bakit dito mo ako dinala sa Batangas, eh ang usapan ay sa Tagaytay? At nasaan ang pinsan ko? Dalhin mo ako sa kanila!” Hmp! Did you do this purposely para ipakita mo sa akin kung gaano ka kayaman at may paresort-resort ka pang nalalaman? Hindi niya maiwasang dugtong bagama’t naisaisip niya lamang iyon at baka assuming lang siya.

sagot ng waiter pagkuway ni-recite nito ang description ng wine na ihahain sa kanila saka isinalin sa isang maliit na wine glass at ibinigay kay Doña Alejandra bago mag-refill sa kani-kanilang wine glass na hindi naman gaanong inintindi nito dahil sa pagka-agitated sa kanyang hinihintay. “Visitaré nuestra antigua casa en Batangas mañana por la mañana. (I will visit our old house in Batangas tomorrow morning.) Doon ako magpapa-homecoming party para magkita-kita kami ng mga amiga ko. Sumunod kayo roon. We’ll spend the holidays together,” anito habang nakaipit sa tenga at balikat ang cellphone na tila may tinatawagan.

Tuwang saad nito. "Alam ko na, umuwi na lang tayo ng Batangas! Ano sa tingin mo?" "Hmmm, iyon ba talaga ang gusto mo?" Tanong nito imbes na sagutin ang tanong niya. "Oo ang tagal ko na rin kayang hindi nakabalik doon. Saka yung dalawang bata hindi pa sila nakakarating ng Batangas at saka nami-miss ko na rin si Nanay Sol."