Novel & Cerita Tagalog To Batangas Translation

"I can't stay here. The rest of this island is making me toxicated." Nakakaintinding tumango amg kanyang kaibigan. It was weird how Pete wasn't opening his mouth and yet Jace could still tell what he wanted to know. Nang magtama ang kanilang paningin ay hinampas ni Jace ang buton para sumara muli ang bintana. It was almost closed when he finally get to answer the last question he read on his friend's eyes. "Batangas. May ancestral house kami doon. "

"Thank you for everything sir, I really appreciate it all po. Masaya Po akong kasama kayo sana kayo rin din Po." Huh? Teka. Pinigilan niya ang balikat nito at lumuhod. Nagpantay pareho ang mukha nila kaya napangiti ang bata. Lumabas ang magkabilang biloy nito sa pisngi gaya nang sa kanya. "You know how to speak Tagalog?" gulat na tanong niya sa bata. Tumango ang bata. "Sus me! Alam mo naman pala bakit hindi mo sinabi!"

Halata na sa boses nito ang pagtataka. "Basta! Pumunta ka na rito!" utos na niya kay Andross. "Okay. Okay!" napipilitang payag na ni Andross. Hindi nagtagal ay dumating si Andross, na bihis na bihis pero may pagtataka ang mukha nito na sinalubong siya ng tingin. "Saan ba tayo pupunta?" agad na tanong ni Andross sa kanya. "Sa Baguio, sa resthouse nyo," hindi na nag-alinlangang tugon niya sa kaibigan.

Chapter 2-A Rated SPG Madaling araw na nang makarating si Angeline sa Batangas. Pagod na sya at tiyak nyang hindi na sya mag-e-enjoy sa pag-na-night swimming nila. Sira na ang mood nya. May ilang lalaking ngumiti sa kanya pero tiningnan lang nya nang masama. Napahiya ang mga ito at natahimik. Nilampasan lang nya ang mga ito.

Naghihintay ng pag-agree ng anim kong tropa sa Foedus? “Then what do you want me to say?” Chloe asked innocently and damned cute. “I get everything you said, but again… why do I need to make tah-ga sa bah-tow?” My tongue went between my teeth at napakamot ako sa gilid ng noo ko sa inis. “Another idiom of ‘itaga sa bato’ that you will say, and I will make sure to find someone na mataga today,” asar kong sabi.

Nahirapan ito sa pagtunton sa dalawa, ultimo dashcams ng mga random na sasakyan ay inisa-isa niya, malutas lamang ang problema ng kapatid. Narating niya ang lugar na tinatawag na Sogod, Bacacay. Liblib na lugar sa probinsya ng Albay sakop ng rehiyon ng Bicol. “Excuse me, Ma’am. Namumukhaan niyo ba ang mga taong ito?” tanong ni Enrico sa isang ginang na nakasalubong niya sa daan. Tinitigan na mabuti ng babae ang larawan. “Teka, kamukha ito ng bagong lipat na mag-asawa riyan sa malapit. Si Fred at Lian! Kaano-ano mo ang mga ito?” tanong nito.

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

Feeling ko, Batangas na. Nagsimula na kaming maglakad, at hindi talaga niya binibitawan ang kamay ko. “Ano ba yan. Birthday na birthday ko pero pinapagod mo ako.” nagsimula na akong magreklamo, at sa pagkagulat ko, bigla niya akong binuhat. “Hoy, ano ba! Ibaba mo nga ako!”

sagot niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat. Napatango naman ako dahil sang-ayon ako sa sinabi niya. Kahit ako ay sabik din sa alaga ng isang ina dahil lumaki ako at nagkaisip nang hindi man naramdaman ang pag-aaruga ng nanay ko.

pag-punto niya sa kaibigan. “Hala ka! Ako ba naman ipahiya sa sarili ko, e” tonong batangueno niyang bigkas. Palibhasa ay tunay na nagmula sa Batangas ang lahi nila. Nakarating lang sila ng Tagaytay dahil sa may lupa rito ang tatay nila, na ibinenta rin nang magkasakit ito at mamatay. Ngunit nabawi rin nila ito sa pamamagitan ni Mariya at pinatayuan ng negosyo at bahay nila. “Para naman matauhan,” panggagaya niya ng tono nito.