Tagalog To Batangas Translation 소설 & 이야기

tanong ng isang estudyante "Ang alam ko sa Batangas yata. Mostly for tourism kasi ang lugar na iyon. Marami tayong makikita, like the way they are living, their culture, livelihood and also their spoted places. Mukhang mag eenjoy ang lahat sa atin kagaya ko, na ngayon lang makakarating sa lugar na iyon." masayang sagot ng isa pang estudyante na hindi sinasadyang narinig ng magkasamang sina Andro at Kara.

I always call him daddy, but he's like a baby boy "Tigilan mo nga, bata pa yon" well, wala naman dapat na maganap saamin. He's asking if i can date him and up until now he's waiting for my response. I already say that i have children. Wala syang pakealam

Tumango ang tenyente, "Ganito po ang pangyayari. Isang araw habang kunwari'y nagbabasa ng papeles ang tagapaningil ng buwis napansin ng isang grupo ng mga bata na pabaligtad niya itong binabasa. Nagtawanan ang mga iyon na ikinagalit ng tagapaningil ng buwis at sila'y hinabol. Nagtakbuhan ang mga nanunuksong bata habang sumisigaw ng a-e-i-o-u. Sa galit ng lalaki pinukol niya ng baston ang mga iyon. Tinamaan ang isang batang lalaki at nawalan ng malay. Hindi pa nasiyahan, nilapitan ng Kastila ang bata at pinagsisipa. Marami ang nakakita pero walang mangahas magtanggol sa bata. Sa daraan noon ang iyong ama. Sinugod niya ang tagapaningil ng buwis at hinawakan niya ang kamay nito. Nagtangkang lum

putol kong sabi nang magsalita siya nabaling ang tingin ko. "Sasama ako sa'yo papunta sa Batangas," sagot na lang niya sa akin.

Bakit hindi niya sinabi sa 'kin? "Beth? Hello?" Nabalik ako sa ulirat nang muli siyang magsalita. Humugot ako ng malalim na hininga at pilit na ngumiti. "Pakisabi na lang... mag-iingat siya." "Ano?! Beth, hindi mo lang ba siya pupuntahan? O kaya pipigilan? Beth, uulitin ko, ha. Aalis na siya! At hindi na siya babalik dito sa Pilipinas! Doon na sila titira ng pamilya niya."

tugon n'ya. "Who gave you the courage to do this to us? " hamon nito. "I am just a Zaragoza. Wala akong tinitingnan na pangalan, it's just so happen na naging biktima ako at ang pamilya ko ng mga kagaya ninyo ni Don Mondragon," sagot n'ya. "Ang lakas mo magbintang, kaibigan. Mag-ingat ka!" banta nito.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

nataranta, sinusubukang kaladkarin siya sa likod ng van nanginginig ang kanyang nakalantad na balat sa malamig na hangin. Kahit na sa estadong kinaroroonan niya, nakikita ni Alex na napakaganda niya, at alam niyang kailangan niya itong tulungan, kaya humakbang siya paharap sa kanya at sumigaw, "Umalis ka na!" Lumingon din ang apat na kasama niya at sinimangutan si Alex. Inilabas ng isa sa kanila ang isang kutsilyo, at binantaan ang batang lalaki, "Winagayway ito." nagliwanag ang kanyang mga mata sa pag-asa, at tumawag siya, “Tulungan mo ako, pakiusap tulungan mo ako!” Hinawakan siya ng isa sa mga lalaki sa braso at sinabing, “Tumahimik ka! We're not done with you.” Nagpupumiglas siya pero m

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

“Hindi, hindi na siya magagalit sa iyo. Kinausap ko na siya, remember? So ano, susunod ka nga? Then pwede tayong dumiretso kay Lola after. Para makilala na rin niya sina Daddy at Tita.” “Babe, you don’t know how big Batangas is. Hindi mo pa nga alam kung saan exact sa Batangas ang punta ninyo. Baka mamaya niyan ay sa Laiya side pala kayo. Ang layo ng iikutan natin noon.” “At least ay Batangas pa rin. Iisang province pa rin iyon.” Hindi naman patatalong sagot ko sa kanya. “Sige na, panalo ka na. Kailan ba ako nanalo sa iyo?” Tila sumusukong sagot niya.