Thanks Me Later Novels & Stories

Naramdaman kong tumulo ang luha ko kaya agad ko itong pinunasan. "See I'm crying again. Hindi ko na kasi alam kung paano pa maging matatag. Sayo lang kasi ako kumukuha ng lakas ng loob sa tuwing nauubusan na ko ng lakas at pag-asa. But honestly I'm happy for you now, you're free now, wala kanang mararamdamang sakit at mamumuhay kana ng masaya at malaya kung nasan ka man ngayon." I smiled. "Basta gabayan mo ko ha? Gabayan mo ko pati na din ng magiging baby ko. Anyway, hindi pa pala ako nakakapag pasalamat sayo. Thank you for everthing, thank you for the love and care, salamat sa mga maikling panahon na nakasama kita. Salamat sa pananatili sa tabi ko, sa suporta, sa tiwala. Thank you. I would

Thank you. — M.NINS]

Nang maramdaman niya ang presensya ko ay tumingin siya sa direksyon ko. At sa hindi ko maipaliwanag na dahilan... Parang isang segundo siyang natigilan. Isang segundo lang. Pagkatapos ay bumalik ulit sa seryosong ekspresyon. "Late." Agad niyang sabi. At agad din akong nainis. "You're welcome." Bahagya siyang napakurap. "Para saan?" "Sa pagpapaganda." Tahimik siya.

Biglang presinta ni Greige kaya hinayaan ko na lang siya. Dumiretso na rin kami sa aking kwarto, binuksan ko ito at pumasok. "Thank you." aking saad nang maiabot niya sa akin ang mga pinamili namin kanina. "You're welcome. Keep safe." tugon niya at bigla akong hinalikan sa kanang pisngi. "I'll be leaving." sabi niya ng nakangiti at ganoon din ako saka sinara ang pinto ng silid.

Sabi ko sabay abot ng bayad saka dali-daling lumabas. "Anong keep the change kulang pa 'to! Hoy!" Sigaw nito pero dahil nakalabas na kami. At dali-dali niyang kaming tumakbo at dahil ito ang gusto ng dalawa ay tuwang-tuwa sila at ang lakas pa ng halakhak. "Bye! Maraming salamat!" Sigaw ko ng medyo nakalayo na kami sa may taxi kita sa mukha ang pagkaasar ni manong taxi driver.

“Sumama sa akin nung nagpunta ako sa inyo, eh. Alam mo namang hindi ko natitiis ‘yan. By the way, ayos na yung door knob niyo sa banyo...” “Thank you, maaasahan ka talaga...” Nakangiting pagpapasalamat ko kay Luke at nag-thumbs up naman si Ryuta sa ninong niya. “Anong thank you? Bayaran mo ko…” Natatawang usal nito habang inilalahad ang kamay niya sa akin. Pinalo ko ang kamay nito at saka umirap. “Oo na, send ko na lang sa Gc*sh mo yung payment later…”

Thanks. Hehe.

Pagtangi ko sa kanya at ibinalik ko sa kanya ang paper bag na nay laman na phone "Please, Accept this, don't think about the price," Hindi niya tinganggap ang phone kaya binawi ko na lang at nag Thank you sa kanya. Baka ma sabihan pa akong ungrateful joke. "Ahh thank you ,Van." Pasasalamat ko sa kanya kahit na nahihiya ako. "You're welcome, anyway nandyan na pala yung picture natin last day Good night" "Goodnight Van." Binuksan ko ito at bmalik na ako sa pagkahiga na nakangiti.

Ngumiti naman ako at dahan-dahan na tumango. "Thank you, dy." ****** LMCD22

Kaya imbis na pagtawag ay naisipan ko na lang na mag iwan ng message para sa kanya. "Thank you for the food you prepared. I really appreciate this gesture of you. And I shouldn't forget to say, sobrang sarap ng mga hinanda mong pagkain dito. I am just a bit disappointed 'cause you left even without waiting for me to come back. Umasa pa naman ako na makakasabay kitang kumain. But anyways, salamat ulit. I hope you would sti have a good day ahead. Mahaba pa ang araw." ATHENA'S P. O. V