Isang kapanapanabik na agos ng pananaw ang bumabalot sa 'Munting Prinsipe' ni Antoine de Saint-Exupéry. Kung iisipin, ang mga fairy tales ay kadalasang may temang tungkol sa mahika, labanan sa kabutihan at kasamaan, at ang pagtuturo ng mga aral sa buhay sa isang napaka-medyo makulay na paraan. Ngunit ang 'Munting Prinsipe' ay tila lumalampas sa mga tradisyonal na limitasyon na ito. Isa itong kwentong puno ng simbolismo at pilosopiya na hindi lamang nakatuon sa mga bata kundi pati na rin sa mga matatanda. Ang mga karakter dito, mula sa munting prinsipe sa kanyang paglalakbay, ay naglalaman ng mga mensahe tungkol sa kahalagahan ng pagiging bata sa isip, ang pag-ibig, at ang mga simpleng bagay sa buhay na kadalasang napapabayaan habang tayo'y lumalaki.
Kakaiba ang tindig at istilo ng kwento. Sa halip na isang madurog na prinsesa o makapangyarihang wizard, heto ang isang batang prinsipe na naglalakbay sa iba’t ibang planeta upang matutunan ang mga leksyon tungkol sa buhay at pagmamahal. Ang kanyang mga karanasan ay tila nagiging salamin ng ating sariling mga problema at pag-aalinlangan bilang mga tao. Napaka-espesyal ng ganitong istilo dahil iniwan nito ang mga mambabasa na nag-iisip, hindi lang para sa mga bata kundi pati na rin para sa mga matatanda na maaaring nakalimot na sa mga tunay na halaga ng buhay.
Kaya't sa isang banda, ang 'Munting Prinsipe' ay lumalampas sa ideya ng isang tradisyunal na fairy tale. Mas marami itong mensahe, mas malalim na pagninilay, at mas malawak na saklaw ng tema na nagbibigay-daan sa atin upang muling ikonekta ang ating sarili sa ating mga pangarap at sa totoong kahulugan ng buhay. Ito ang dahilan kung bakit, sa bawat pagbasa, may bagong aral na lumalabas na tila inilalaan sa atin. Isang obra na talagang sulit ipasa-pasa at pagnilayan sa bawat henerasyon.