Excerpts From The Little Prince Novels & Stories

Kung papayagan lang sana siya ng langit na makasama ang kanyang anak araw-araw. Marahan niyang kinurot ang pisngi ng anak. "Ang babasahin ni Daddy ngayon ay ang kwento ng The Little Prince." Binuksan ni Adrian ang libro. Ang manipis nitong mga labi ay bahagyang gumalaw habang isang magnetiko at napakagandang boses ang nagsimulang dumaloy mula sa kanyang lalamunan. Hindi lang si Bunbun ang nakinig nang may buong interes; maging si Noah na kailanman ay walang pakialam sa mga fairy tales ay tuluyang nakuha ang atensyon at natahimik sa tabi.

Binuksan ni Sapphire ang pahina ng fairy tale tungkol sa Little Prince at mahinahong binasa ang pinakakilalang linya mula rito. Habang binabasa niya ito, unti-unting bumitaw ang maliit na daliri ni Kiam na nakahawak sa kanyang manggas. Napapikit ito, at ang maliit na ulo ng bata ay sumandal sa kaliwang balikat ng kanyang ama, mahimbing na natutulog na parang isang munting anghel. Sa sandaling ito, ang presensya ng isa pang tao sa silid ay biglang naging kapansin-pansin, dahilan upang hindi na magkunwari si Sapphire na hindi niya ito napapansin.

Okay," nakangiting sagot nito sa akin. Nakamasid lang ako sa mga ito. Ang likot na ng aming little prince. Nakipaglaro na nga ito sa kanyang Papa. Makikita na nag-enjoy ito sa tubig. Napangiti ako. Parang kailan lang nasa sinapupunan ko pa ito. Ngayon, ang laki na. "Zeus, huwag magtagal sa tubig," paalala ko sa anak. "Babe, tama na siguro."

Sa malambot at tahimik na boses, binuksan ni Cassie ang libro ng fairy tale tungkol sa The Little Prince at sinimulan niyang basahin ang pinaka-iconic na linya ng kuwento. Ang mga daliri ni Akie na humahawak sa kanyang mga manggas ay dahan-dahang lumuwag, at ang kanyang maliit na ulo ay sumandal sa balikat ng kanyang ama sa kaliwa, natutulog na parang isang munting anghel.

"Alam nýo ba kung ano talaga ang nangyari noong araw na nawala ang Little Mermaid?" Muling nagsalita si Chesca, may pait na ngiti sa sulok ng labi. "Pagkatapos tumalon sa dagat, pinulot ng prinsepe ang kutsilyo at sinabi niyang hindi niya mahal ang mermaid. That it's good she's gone. Pero nang tingnan ng prinsesa ang ground, halos maglawa iyon sa dugo kasi ang hinawakan ng prinsepe ay ang talim ng kutsilyo. Sa higpit ng pagkakahawak ay halos maputol na ang mga daliri niya. Kalmado lang siya, walang kulay ang mukha at ang mga mata ay nakakubli sa ngiti na hindi maipaliwanag. Walang nakakaalam kung ano ang nasa isip niya."

I guess it was after the sun rose. And when I averted my eyes and turned my head, I saw myself inside the moving train. It was fast, and it made me fly away. My body bumps into the soft land, with the smell of sun and the I saw myself in the middle of a never-ending pasture with so many flowers and butterflies around me. I tried to touch them, but they swiftly flew away from me. Until a white butterfly landed on my hand, but it was already dead.

We are planning and I am not ruining any plans. Kumuha ako ng libro doon sa library at umakyat doon sa attic para doon iyon basahin. llang beses ko nang nabasa ang The Little Prince pero yun pa din ang napili ko. It reminded me that it is only the heart that can see rightly and is essential to an invisible eye. Kagaya nang hindi nakikita ni Calista ngayon. Nahuhusgahan niya si Jascha dahil hindi niya ito kakilala. He's not really a beast.

But his surprise was great to find that they represented the same scenes as the windows Of the gallery, and what was more, that they seemed to be alive, In looking at pictures Of musicians he saw their hands move and heard sweet sounds; there was a picture Of a ball, and the Prince could watch the little dancing people come and go, He turned a page, and there was an excellent smell Of a savoury dinner, and one of the figures who sat at the feast looked at him and said: 'We drink your health, Curlicue. Try to give us our Queen again, for if you do you will be rewarded; if not, it will be the worse for you.' At these words the Prince, who had been growing more and more astonished, was fairly t

She felt the sharp pain on her heart while this memory is beginning to unfold on her mind. She saw her younger self covered with warm and thick clothes habang nakaluhod sa kaniyang harapan ang batang prinsipe na hindi na kailangan pa ng pangontra sa lamig. She saw how the little prince's shoulder shakes as he started to cry. "Hindi ba tayo ang para sa isa't isa?" nahihikbi nitong pahayag na marahan lamang na inilingan ng munting prinsesa.

Kapag sinabi ng batang ito na wala siyang ginawa. Iyon ang oras na dapat akong kabahan. "Little prince." Malambing kong sabi. "Tell Mommy the truth." Napakagat siya sa labi. At saka tumingin sa kisame. Parang nag-iisip kung magsasabi ba siya o hindi. Hanggang sa napabuntong-hininga siya. "I met the handsome mister again." Nanlaki nang bahagya ang mga mata ni Joan.