The Lottery Story Novels & Stories

"Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita." Tiningnan ko si Lidie, hanggang ngayon ay napapaisip pa rin ako kung limang taon talaga ang batang ito, iba siya magsalita para sa edad niya. Hindi siya tulad ng ibang bata na iba mag-isip at magsalita. Minsan ay iniisip ko ngang matanda na ito na natrap lang sa katawa ng isang paslit. "Kinukwento niya ako sa iyo?"

At ito ay ina-abangan na ng mga Basorero para mag paunahan sila sa mga Kalakal na makikita nila dito, Bago pa makarating si Winston sa baba nang bundok na Basura Nakuha na nang lahat ng mga basorero ang mga kalakal dito, Samantala si Winston Lawrence ay may nakita itong isang Lumang Notebook, Kaya nang tiningnan niya ito, halos wala pang nakasulat dito, kaya naman agad nitong iniuwi sa kanilang bahay ang Notebook, Sabay paglapag ni Winston Lawrence ng Notebook sa lamesa, para Kunin lang nito ang wala pang Sulat Para magamit pa ng isa nitong Kapatid, Ngunit isang sobre na naka plastic ang makikitang lumabas sa pinaka likod ng Cover ng Notebook na naka singit dito, Nang hinawakan ito ni Winsto

Ngumiti nang kuntento ang matandang lalaki habang sinabi, “Ang mga salitang nakasulat sa lottery mo ay nagsasabi na ‘Narinig ko na ngayong gabi ang Lantern Festival. Ginawang maliwanag ng mga lantern at dekoradong puno ang langit sa gabi. Pagkatapos ay isang bugso ng hangin at ulan ang lumitaw, at ang mga lantern ay tinangay at tumigil din ang orkestra’. Sobrang simple ng kahulugan nito. Pinagpalagay na Lantern Festival ngayong araw, kaya, marami dapat malilinawag na lantern sa paligid at sobrang sigla ng eksena. Pero, biglang may isang bagyo, at lahat ng lantern ay tinangay. Ang orihinal na masiglang eksena ng mga kantahan at orkestra ay nawala rin.” Habang nagsasalita siya, bumuntong hinin