Diary Of A Wimpy Kid Novels & Stories

Ilang minuto kong pinagmasdan ang tumatawang si Cayleigh at Akio. Kinuha ko ang laptop sa ibabaw ng kama ko. Napangiti ako ng buksan ko ang wattpad account ko na matagal ko ring hindi binuksan para matutukan si Cayleigh sa kaniyang paglaki. Pinindot ko ang storyang kahit kailan ay wala akong balak na Ipublish. Ang laman ng storyang iyon ay kwento ng buhay ko lahat ng problemang pinagdaanan ko simula ng mawala si papa ay isinulat ko roon.

Kaso habang palayo ng palayo ang mga pahina ay lalong nadagdagan ang kahihiyang nararamdaman niya sa isiping nabasa at nakabisa na ni Damian ang laman ng diary niya. Lalo na ng mabasa niya ang parte kung saan maski sa panaginip ay kasama niya ito at may kung ano silang ginagawa! my gosh sa hinuha niya ay nasa fourth year high school lamang siya ng sinulat niya iyon base na rin sa petsa na nakatala sa diary niya. Sa edad niya na iyon ay napapanaginipan na niya ang mga ganoong bagay na tanging mag asawa lamang dapat ang gumagawa pero sa paniginip niya siya pa ang nag iinsist kay Damian na gawin nila iyon!

Napalunok siya ng laway. Humakbang siya at itinapak ang kanang paa sa unang baitang. Hindi niya napansin na natungkab na pala ni Manong Jerry ang tabla kaya lumusot ang paa niya sa ilalim. Buti na lang walang pako roon o alinmang matulis na bagay para sumugat sa balat niya. Pero may naramdamang siyang kakaiba. Inalis niya ang paa at bumungad sa kanya ang isang kulay brown na bagay na hugis kuwadrado. Dinampot niya ito, isang notebook. Balot na balot ito ng makapal na alikabok. Hinipan niya at winalis-walis ng kamay ang dumi bago niya nabasa ang nakasulat sa pabalat nito: Diario del Padre Mauricio Espejo.

muntik akong masamid sa sarili kong laway habang binabasa ang mga 'yon. Masasabi ko talagang malikot ang imahinasyon ng anak ko, but some of his questions do make sense. Epekto ba 'to ng mga pinapanood niya? Bumuklat ulit ako ng isa pang page, “What? Operation Best Friends? His goals? Alamin kung sino si Leon. Kaibiganin si Leon, itanong at mag-imbestiga pa,” hindi makapaniwalang banggit ko sa mga nakasulat. Parang hindi eight years old ang sumulat non ah? Parang mga professional. Hindi ko alam kung matatawa ba ako, o mababahala eh.

“Okay, Let’s go home now, I’m sad to say that Snow’s day or girl’s day is over, but I’m also tired.” Pumunta na kami sa sasakyan ni Hannah kung san to nakapark. "Anong binili mo?" Asked Emma to me curiously from the front seat while Hannah started the car and drove through the road. "Diary of a Wimpy Kid," sabi ko pa while handing the book to Emma. Tumingin si Emma, "Hmm, not so bad." "Oh, I think that’s Eion’s favorite book," Hannah informed me when she saw it.

"Dahil nasa akin ang pinakamahalagang mga pahina." Unti-unti niyang hinulog sa apoy ang isa pang papel. At tuluyang nilamon iyon ng apoy. Damien's POV Tahimik kong isinara ang diary. Mas dumami ang tanong kaysa sagot. Kung sino man ang pumunit sa mga pahina... Alam niya ang katotohanan. At handa siyang gawin ang lahat para manatiling nakabaon iyon sa nakaraan.

Diary, Napakatahimik ng silid. Nakakabingi. Kung saang lupalop ako ng mundo nagising ay hindi ko alam. Nakahiga ako sa isang pang-isahang kama na may puting bedsheets. The French window was mid-open and I could tell that I was not in the Philippines.

"Ang lahat ng ginawa niya sa amin... kailangan niyang pagbayaran!" Sa gitna ng kaguluhan, nakita ni Aidan ang sarili niyang kapatid, puno ng hinanakit at paghihiganti. Ang sakit sa puso ni Aidan ay hindi mailarawan. Ang Pagdakip at ang Diary Matapos ang isang maikling pakikipagbuno, nadakip si Leo Cruz. Agad na kinuha ang diary mula sa kanya. Ito ay isang lumang libro, ang mga pahina ay dilaw na sa katagalan, ngunit ang mga sulat ay malinaw.

) Iba ang itsura ng katawan niya kapag naka-hubad parang hindi sa kanya kapag naka-suot siya ng damit. "Igeo? Igeon nae mini ilgijangiya, Godeunghakgyo ttaebuteo ireoke sseowasseo, mueonga sseugo sipeul ttaemada haneun seupgwaniya." nasambit ko naman sa kanya. (This? It's my mini diary, I've been doing this since high school, it's a habit whenever I want to write something down.). Umayos siya ng pagkaka-pwesto bago niya ako yakapin ng patagilid hinayaan ko siyang gawin 'yon.

Nababalotan ng Art paper na kulay itim at may flower na halatang dinikit lang at may paru paru pa. Napailing si Tyler dahil mukha itong gamit ng high school. Hindi siya makapaniwalang may naliligpit pa itong gamit noong high school. Pero napakunot ang noo ni Tyler ng makita ang isang sticker na nasa ibaba ng Salitang "Diary" na nakasulat ng pentelpen. Para kasing pamilyar sa kanya ang sticker parang nakita na niya ang sticker na iyon.