The Marsh King's Daughter Novels & Stories

Narito ulit ako sa likod ng mansion at nalalaba na naman ako ng napakaraming garments kasama ang mga kurtina na malalaki. "Oh Aquene." napaangat ako ng aking ulo at nakita ko si Mary na may dalang basket siguro ililigpit nya ang mga natuyong damit. "Hello Mary." nakangiteng bati ko dito. Simula nung gumising ako hindi ko nakita si Mary dahil pumasok sa storage room kung saan ako natutulog ang isang katulong na si Miza na kailangan kong maglaba.

Ngumiti siya at iginiya ako sa lugar kung saan nakatayo si Darius. “Darius! I’d like you to meet my daughter, Akia Markisha Sylvastra,” she announces proudly. But Darius does not even look at us—his gaze is fixed on something far away. "Darius!" sigaw ni mom at doon lang siya lumingon. Walang emosyon ang mata niya at para lamang akong nakatitig sa isang istatwa. Napabuntong-hingi ako nang malalim dahil ramdam kong hindi siya interesado sa akin.

malakas na basa ko sa laman ng sobre na narinig naman ni Marvin. "The Montemayor Family of the Red Wolves clans invites you to their youngest daughter's magnificent birthday party. Everyone, including government officials, has been invited to attend. And also the Kings, Queens, Alphas, and Lunas from various nations," nasasabik na balita ni Marvin sa akin na ayon sa nakasulat. Kumunot ang noo ko at tinignan siya habang bahagyang nakaawang ang labi ko. "Binasa mo?"

Pero mas napapanig pa rin ang pag-aalala niya rito kaya hindi magawang umalis sa tabi ng dalaga. Tumayo ito para tawagin ang ilang katulong at paltan siya ng damit. "Clean her and change her clothes with these," Devon said and pointing at his own clothes and the five maids are too confused. Because why does the mafia king wants to see the woman wearing his clothes? Ang alam nila ay ayaw nitong sinusuot ng kahit sino ang mga gamit niya, especially if it is a woman. Because of that, they realized that the mafia king is now in love with a woman.

Kabanata 1 FABIO put down his daughter. Tila bomba na lumalagitik ang oras para sa kanya. Para siyang hinahabol kahit na wala naman sa kanyang humahabol. Naroon na nga na halos makabangga na siya ng sasakyan sa daan dahil sa pagmamadali. He was running away from those people he didn't know. Parang may multo na nakasunod sa kanilang mag-ama kahit na saan man sila pumunta. Syempre ay sa isip lang naman niya iyon. Alerto ang lahat ng kanyang bodyguards para protektahan ang kanyang prinsesa anumang oras.

When Minnikin went up to the King's palace he saw that everything there was hung with black both outside and inside, from the bottom to the top; so he asked the kitchen-maid what that meant. 'Oh, I will tell you that,' answered the kitchen-maid. 'The King's daughter was long ago promised away to three Trolls, and next Thursday evening one of them is to come to fetch her. Ritter Red has said that he will be able to set her free, but who knows whether he will be able to do it? so you may easily imagine what grief and distress we are in here.'

“Hindi na. Baka ikamatay mo pa kapag tumapak ka sa lugar ko.” “That’s not fair. Laging may natatagasan sa lugar niyo.” “Don’t be stupid. Walang napapahamak sa umaga.” “I have school in the morning, let me remind you.” Umingos siya. “Mary Jane helps and cures people, Clip, we all know that. But you look like you’re abusing it.”

sigaw nito. Napangiti siya. Ang ngiti ay nauwi sa tawa nang makita niyang sumusunod na ito sa direksiyong kaniyang tinutungo. Sumakay sila ng jeep. Hindi tumabi ang pawisang si Irish sa kaniya dahil halatang banas na banas na ito sa mga pinagdadaanan niyang hirap. Kapag nagkakatitinginan sila dahil halos magkaharap naman sila sa jeep ay nginingitian niya ng pang-asar ang First Daughter ngunit ang First Daughter na may suot na itong nakasimangot na maskara. Maskara dahil ang hitsura ng mukha mula ng sumakay sila ng jeep ay hindi na nagbago. Lalong sumama ang timpla nito nang pakiramdam niya malalaglag na at naghalo-halo ang laman-loob nito sa roughroad na tinatahak ng parang Christmas tree sa

Pagpipigil ng dalaga, balak na kasi sanang umalis ng lalake kahit nanginginig na ito sa lamig ng hangin. Walang nagawa ang lalake kung hindi pumasok na lang ulit sa loob, lumalakas na kasi ang hangin at unti-unti ng pumapatak ang ulan. Ang maliliit nitong mga patak ay unti-unting lumaki kaya wala rin nagawa si Maria kundi sa loob maghintay. Wala silang naririnig kundi malalakas na kulong at kidlat lamang ng mga oras na iyon.

Inabot ni Mang Mario sa kanya ang isang timba ng iba't ibang klase ng isda. Kararating lang nila galing mangisda. Sa loob ng isang linggo ay limang araw siyang sumasama sa mga 'to para mangisda. Do'n nila kinukuha nila Letlet ang pang-araw araw nilang ulam, at kumikita din siya kahit paano. Malayong malayo sa buhay na mayro'n siya sa Manila. Pagkarating sa bahay ay agad na hinanap ng kanyang mata ang dalaga, pero hindi niya 'to nakita.