The Philippine Revolution の小説・ストーリー

Bagama’t may mga taong nainggit sa kalagayang ng mga mortal na nakapag-asawa ng mga engkantado, hindi nila masita o maipamalas ang kanilang opinyon sa takot na balikan sila ng mga ito. Dalawang daang taon matapos ang pagdaong ng mga barko ng Espanya sa pamumuno ni Ferdinand Magellan, nagkaroon ng lakas ng loob ang isang Boholano na maghimagsik. Siya si Francisco Dagohoy. Dahil sa angking yaman ng Talumpit, naisipan ng ilang taga-suporta ni Dagohoy na humingi ng mga ani at iba pang mapapakinabangan ng mga rebolusyonista. Sa panahong ito ay naging sunud-sunuran ang mga engkantado sa mga rebolusyonista dahil nalaman ng isa sa mga ito ang kahinaan ng mga engkantado. Kapag nagmamatigas ang mga en

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

Maya't-maya rin kung lumingon sa'kin si Lino kaya nginingitian na lang namin ang isa't-isa. "Tama siya. Hindi ko nanaising malagay sa panganib ang aming anak." Lalo pa't may naririnig ako tungkol sa himagsikan. Maraming himagsikang naganap sa Pilipinas pero ang nagtagumpay lang ay ang himagsikang pinangunahan ni Bonifacio at ng KKK.

“I’m sorry, Vahlia. May sakit sa puso ang nakatatanda mong kapatid at masyado pang bata si Kahlia para ipakasal. Ikaw na lang ang maaaring—’’ “No, ayoko. Ano pa mang dahilan, ayoko. Nang dahil lang sa kagustuhan ni papa, I’ll let my freedom be snatched away from me? Heck, no!” ***** Sources: https://ph.asiatatler.com/life/rediscovering-bahay-na-bato-the-parts-of-a-stately-filipino-house-during-the-spanish-colonial-period

ani Alvin na nagbuntong hininga pa pagkatapos ng rebelasyon na namang iyon. Napuno ng magkakahalong damdamin ang puso ni Patricia. Maraming emosyon na nagdulot ng sakit sa kanyang kalooban. Hinanakit na hindi niya kinayang itago kaya sa huli ay tuluyan na nga siyang napahagulhol.

-suklam, mga erehe't mamatay-taong tulisan na nagtatago sa mga kasulok-sulokan ng lalawigan. Subalit, ang totoo, sila ay ang mga kilalang pinuno ng mga guerilla at mga rebolusyonaryo na may buong pagmamalasakit sa inaaping mga mamamayang Pilipino. Sila rin ang nangunguna sa mga layuning supilin ang marahas na pamamahala ng mga dayuhang Kastila sa paghahangad ng buong kalayaan at pantay na katarunga't mga batas para sa mga kababayang Pilipino. Minarkahan lamang sila ng pamahalaan na mga barbaro o mga walang pusong tulisan bilang panakot sa pamayanan upang mapigilan ang anumang pagsali ng ilang Pilipino sa anumang kinasasakupang mga pangkat nila at para na ding mapigilan ang dumaraming bilang

Sinimulan kong tignan ang unang pahina ngunit blangko iyon, kaya dumiretso na ako sa ikalawa. Sa susunod na taon, 1916, ipapasa ng kongreso ng Estados Unidos ang Philippine Autonomy Act o ang Jones Law. Ito ang magbibigay sa mga Pilipino ng kalayaang magsarili at pangako ng pagkakaloob ng kasarinlan sa Pilipinas sa lalong madaling panahon kapag nagkaroon na ang bayan ng isang matatag na pamahalaan.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.