Tj Monterde Lyrics Mga Nobela at Kwento

"Sige po, saglit lang po." Tinanguan niya ito at pinagkaabalahan nalang pakinggan ang musika ng bandang tumutugtog. Nakaka chill kasi acoustic reggae ang songs. Sinabay-sabayan niya ang pagkanta. Agawin kaya niya ang microphone ng vocalist? Tagal-tagal na rin siyang hindi naka kanta at naki jam sa mga tumutugtog na banda sa stage. Masyado kasi siyang naging abala sa career niya. Itong si Montero naman, kill joy! Ayaw sa mga party party at kung anu-anong mga kasosyalan. Well, oo nga naman, good boy kasi si Gab. Walang kabisyo-bisyo sa katawan.

Sa isang iglap, tumalikod si Craige at akmang aalis. Ngunit mabilis na humakbang si Jessica at humarang sa kanyang harapan. “Mr. Montero, kung hindi mo huhubarin, ako na lang.” Nanginginig ang kanyang mga kamay habang hinahawakan niya ang mamahaling itim na sinturon sa baywang nito. Mahigpit, parang doon niya isinasalba ang sarili niyang pag-asa. “Mr. Montero, patawad po.”

NILAMON ng sigaw at rebelasyon na iyon ang buong paligid, dahilan upang matahimik ang lahat. Sandaling natigilan ang mga taong kanina pa nakatingin sa kaniya at nagbubulungan. Ang kaninang malakas na tugtog ng Jazz music sa paligid ay humina— kasunod ng pagsalita ng lalaking singer sa mikropono. “Uhmm… Can we… get a clarification of that, Miss? Did you say… Montemayor?”

Tuloy sa pag Strum si Theophilus ng Gitara, "Mag mula ng Nakita ka, Naakit ako... Simple lang na tulad mo ang pinapangarap ko..." (Ang pangarap ko.. oh) si TJ na nag Second Voice. "Kaya't sana'y Maibigan mo... Ang Awit kong ito....

Pero alam kong hindi ko ito agad makukumbinsi e' ilang beses na namin ito nagpag-usapan pero ito na naman po kami ulit. "Remember this Yesha I can do everything for you, para saan pa at nagkaroon ka ng fiancee na tulad ko? I am a MONTERO and I can fight for you no matter what." Nakita ko ang determinasyon sa mga mata nito pero isa lang ang tumakbo sa isip ko 'yun ang katotohanan na nakadikit rito ang apelyido ng demonyo na naiwan sa dati kong mundo.

“Hindi nga, eh. Pero wala akong pakialam kung tatawag siya o hindi. Ang sa akin lang naman, kamustahin niya ang anak niya kung okay pa ba!” “Hindi ba dapat ang nanay muna ang kamustahin dahil hindi pa naman nakakalabas ang baby?” natatawang sagot ni Tessa. “Kahit huwag na ako… kahit sa baby na lang.” May halong tampo at galit ang tono niya. “Hahaha. Mukhang nami-miss mo si Mr. Monterverde ah.” “Of course not!” “Talaga lang ha? Halata naman, eh. Hindi ka ba masaya na ang lalaking mahal mo ay siya pala talaga ang gusto ni Lolo Li para sa’yo? Tapos magkakaanak pa kayo?”

Parang isang negosyanteng bihasa sa pakikipag-usap, dahan-dahan siyang nilalapitan, hindi binibigyan ng pagkakataon para tumanggi. "Kung sa tingin mo ay naaapektuhan ko ang buhay mo, maaari akong lumayo tulad ng dati." "Mr. Monteverde anak mo si Joel pag malaman ng iba ang tungkol sa atin, naisip mo na ba kung ano ang mangyayari sa buhay ko? Aaminin kong nag-enjoy ako sa mga gabing kasama kita, pero hindi sapat ang kasiyahan na iyon para isugal ang kinabukasan ko."

Moment na kaming dalawa lang to… // And all I can taste is this moment And all I can breathe is your life And sooner or later it's over I just don't wanna miss you tonight Di ako nabigo ni Monina sa pag-gabay ko nga sa kanya. There you are Monina… Makakasama na kita habang buhay. You will be my new life. Iikot ang mundo ko sayo. Habang buhay. // And I don't want the world to see me

Nang makarating naman sila sa daungan ng Jordan ay naghihintay naman sa kanila si Uncle Mon, ang boyfriend ng Uncle niya. Mabilis silang sumakay sa Montero na dala ni Uncle Mon. Sa unahan pum'westo ang Uncle niya samantalang si Tori ay sa backseat. Gusto niya munang umidlip dahil medyo inaantok pa siya. Dahil sa pagod na gawa ng sunod-sunod na rehearsals at world tour ay kaagad siyang nakatulog. Hindi na niya namalayan nang magpanic ang Uncle niya dahil nakatanggap ito ng tawag na may sunog daw malapit sa ancestral house nila.

Ang huling naalala ko bago tuluyang mawalan ng malay ay ang mga salitang bumabagabag sa akin—mga akusasyon, mga lihim, at ang katotohanang pilit kong iniiwasan. Naalimpungatan ako ng may narinig akong tunog makina sa aking gilid. Gusto kong imulat ang aking mga mata pero parang hindi ko magawa. Hanggang narinig ko ang boses ni Chris. "Gawin ninyo lahat para mabuhay ang asawa ko at ang aming anak," sambit nito. "Mr. Montero, tatapatin na kita. Walang kasiguraduhang mailigtas namin ang sanggol nasa sinapupunan ng iyong asawa," tugon sa isang boses.