Tj Monterde Lyrics Novels & Stories

Meredith was over on the phone, talking to TJ’s pedia. “Salamat pero okay na kami rito.” Buntung-hininga lang ang naging sagot niya habang itinuloy ang ginagawa. Mauubusan yata siya ng hangin sa baga nito. “Tito C,” nagmulat ng mga mata si TJ. Pilit nitong inaabot ang palad niya. “Don’t leave me po.”

Hapon na ngunit ganoon pa rin ang sinag ng araw. Bagama't maliwanag pa sa kabila ng oras, naroon pa rin ang senyales na malapit ng gumabi. Katulad na lang ng kalangitan sa hilagang bahagi, pula. Kasing parang ugali ng isang taong matagal na niyang nais burahin ngunit hindi niya magawa-gawa. Si Trevion Montereal, ang ikatlong lalaking anak ng pamilyang Montereal.

Na tanging ang tibok ng aking puso ang naririnig ko. Tiningnan ko si Enzo, ngunit seryoso ang kanyang mukha at walang balak na bawiin ang kanyang inutos. Ano'ng ginagawa niya? Lahat ng atensyon nila ay nabaling sa akin. Mahina akong natawa upang hindi bumigat ang tensiyon sa hangin, "ayos lang ako, Mr. Monteverde." "Are you deaf, Mr. Guerrero?"

"G. Montero, hindi ko kailangan ng isang bilyonaryong perpekto. Hindi ko kailangan ng lalaking superhero na darating lang kapag panalo na siya. Ang kailangan ko ay 'yung Jaxon na nangako sa akin na magkasama naming haharapin ang kahit anong gulo! Pero anong ginawa niya? Mas pinili niyang protektahan ang pride niya kaysa sa puso ko." "Patawad po talaga, ma'am," bagsak ang balikat na sabi ni G. Montero. "Masyado pong matured at komplikado ang sitwasyon sa kumpanya ngayon, at alam kong mali ang naging desisyon ni Sir Jaxon na mag-solo flight."

Everret's Morris Mondragon Yes, I have reached the end of my love journey, and am now facing my greatest downfall. -The End-

Ang kamay naman niya, panay ang haplos at pisil sa dibdib ko. At kahit alam ko na siya ‘yung gumagawa ng lahat ng ‘to, si Terrence Montemayor ay hindi ko magawang tumutol. Hindi ko gustong tumutol. “T-Terrence…” ungol ko, halos may pakiusap. Pero imbes na itulak siya, sinabunutan ko pa ang buhok niya, pinadiin pa lalo sa leeg ko. “Hmm… I miss you so much…” bulong niya.

"Jackson, do you really think that I still have the strength of the top ten masters now?" Alvin Montero said with a wry smile on his face, if he was really at the peak of his strength, even if Esteban had the protection of Jett Ejercit, he would have the ability to kill Esteban, how could he still wait for Jett Ejercit to help?

I'll be coming home, wait for me Nilingon ko siya at doon ko nakitang vinevideohan niya pala ang harana ni Virgo. Napailing ako't muling tumingin sa mag-asawa. Woah, my love, my darling Habang kinakanta ni Virgo ang mga linya, hindi ko mapigilang makaramdam ng kilig para kay Enia. Kitang-kita ang kanyang gulat at pagka-awkward habang ang mga kapitbahay ay sumisilip mula sa kani-kanilang mga bintana. Ang dalawang kasamahan ni Virgo ay tila may hawak pang mga pailaw, nagbibigay ng dramatikong liwanag na nagbigay-buhay sa eksena. Katabi ni Nix ang isang speaker habang si Dr. Montero ay may nakasabit na manila paper sa katawan na may sulat na hindi ko masyadong mabasa mula sa kinatatayuan ko.

Aya nito sa kanya ng pumailanlang ang isang pamilyar na awiting Palagi by TJ Monterde. "Okay lang." Pumayag naman siya. Ibinigay niya ang kamay at hinila siya papunta sa gitna. They arch their bodies together with the slow music. Parang noon lang sa fiesta ng San Salvation kung saan ay malayang isinayaw siya ni Judas. Isa iyon sa pinaka-memorable na alaala nilang magkasama na dalawa. "Siya nga pala, alam kong gasgas na. Pero, gusto ko lang malaman mo. Sobrang ganda mo, Mona."

Paniguradong mayro’n pa akong purpose o mission sa mundong ito. Nakita kong inilahad niya sa harapan ko ang kaniyang kamay. “Please, let me help you to recover from the agony and pain you were suffered right now. Don’t worry, I’m TJ Montealegre, a professional psychiatrist at hindi kita gagawan ng masama dahil tutulungan kitang maka-recover at malagpasan ang pinagdaraanan mo.”