Top Chef Mga Nobela at Kwento

Ayaw niyang lumala pa ang sitwasyon, kaya tinawag niya si Destiny. “Destiny.” Akala ni Rafael na papagalitan niya si Destiny, kaya agad siyang nagsalita. “Lola, tawagin na lang natin ang chef.” Ang tinutukoy niyang mga chef ay mula sa mga hotel na pagmamay-ari ng Buenavista Global Holdings. May mga chef silang dalubhasa sa Chinese at Japanese cuisine. Hindi lang simpleng handaan ang kaya nilang ihanda.

sagot ni Chef, na may bahagyang tapang sa boses, siguro dahil sanay siyang mag-take charge sa lahat ng bagay. Napangiti ako ng hindi ko namamalayan. Interesting. Para bang may ibang aura si Chef—hindi lang siya basta chef, kundi may natural na leadership sa kanya. Gusto ko siyang makilala pa ng mas mabuti. Nakakaakit ang pagiging responsable at hands-on sa trabaho.

I lied. Style? Fashion style? Maybe a style to cover the pain and tears. I smiled widely when I saw how my dad buy that reason because he just nodded and continue sipping his coffee. "By the way, this is our restaurant's head chef. Rain Oliver Cross Kiano. A model too and endorser," Dad introduce Rain formally. I massage my hips softly while smirking "Kawawa ka nung bata ka 'no?" Tanong ko na may halong pang-aasar.

Huminto sa aking tapat ang Chairman at tinitigan ako saka ngumiti. "Tama ang narinig mo hijo. Kung hindi ako nagkakamali ikaw ang bagong hire na chef para ipakilala ang mga bagong recipe ng kompanya." Ani nito sa akin. "Chef Nestor delos Santos isa sa mga top chef sa lungsod ng Quezon," dugtong pa nito. "Nice meeting you, Chairman." Magalang kong bati.

imbes na sagutin n'ya ang tanong ng binata ay tinanong n'ya ito pabalik tungkol sa pagkain. "Hmmm, that is called Cail Bruich, do you like it?" "Cail Bruich! Hmmmm! This is my new favorite now. This is so delicious and yummy," tapat na sagot n'ya rito habang abot tainga ang ngiti na ibinigay sa lalaki. Nagsasabi lang s'ya ng totoo at deserve nito ang papuri. Dinaig pa ni Chuck ang mga international chef sa mga fine dining restaurant sa ibang bansa. She's been traveling around the world'l dahil sa trabaho n'ya at ilang beses na din s'yang nakakain sa mga five star fine dining restaurant at masasabi n'ya na mas masarap magluto si Chuck kaysa sa mga ito.

Chapter 33: Angela Razonable "Misu tōresu!" sigaw ni Chef Miyuki sa pangalan ko, ang chef head restaurant na pinagtatrabahuhan ko. I'm now a sous chef, and this is my last stop on my culinary journey before returning to the Philippines. For the past five years, I've also been on a food trip to the best food destinations in the world. Among my favorite destinations are Hong Kong, Italy, Thailand, Mexico, Greece, Singapore, and, of course, Japan.

“How did you know about this diet hacks?” “I’m a chef. What do you expect?” pagmamayabang nito. Hindi na siya nagsalita at tinignan lamang ang binata habang nagluluto. She never knew chef could be this scrumptious. Kadalasan kasi sa mga nakikita niyang chef ay iyong may edad na at may mga malaking tiyan. But Gabriel? He could claim the title as one of the gorgeous chef in the country. At sigurado siyang hindi puntirya ng mga kababaihan ang luto ng binata kundi ito mismo.

Usap-usapan rin na ang head chef ay isang retiradong royal chef. Bukod sa reyna mismo, magluluto lamang ito kapag may paparating na mahahalagang bisita. At pagkatapos nitong magretiro, tinanggapin nito ang imbitasyon na maging head chef dahil gusto niya ang tanawin dito. Hindi siya madalas magluto, pero lagi itong gumagawa ng ingay sa upper social circle ng siyudad tuwing magluluto siya.

sagot ng isa pang boses mula sa likuran ko. Lumingon ako at nakita ko ang isang lalaking nakasuot ng malinis na puting chef’s apron habang may dalang tray ng matatamis at sariwang juice. Para siyang direktang lumabas mula sa isang five-star restaurant. “I am Chef Bartholomaus-Vincenzo-Maximillian-de-la-Cruz,” pagpapakilala niya, at sobrang haba ng pangalan niya kaya sa kalagitnaan pa lang ay nawalan na ako ng bilang.

Napakamot sa ulo si Xander at napangiwi nang mapaso sa kanyang mga daliri, pero nakangiti pa rin itong parang batang masaya, "Wala akong ganyang kakayahan. Salamat kay Chef Liugi!" Saktong lumabas mula sa kusina ang isang lalaki na nakasuot ng maayos na uniporme ng isang chef. Isa itong Tsino, nasa edad kwarenta o singkwenta, may mabait at tapat na aura. Siya si Luigi Claveria.