Novel & Cerita Agent

Water resistant din para 'di agad masira ang kahit na anong parte nito sakaling mabasa. Nilagyan ko rin iyon ng human detector, may mga specific informations akong inilagay sa system nito para makilala niya kung sino ang nakapasok sa flat ko ng hindi ko nalalaman. Ito ang medyo natagalan ako dahil lahat ng mukha at short bio ng agents dito sa camp ay ni-register ko. Mahuhuli ko na lahat ng gumagawa ng kababalaghan sa flat ko tulad na lang nong bulaklak na nasa sofa ko kahapon.

wika pa nito. "Sino ang gagong gumawa nun-" "Hayaan niyo akong magsalita muna." Saway niya sa mga ito." Si Luke ang taong hinahanap niyo,tama nga kayo,gaya ng sinabi niyo,Si Luke ay isang Watanabe. Pinili niyang mabuhay upang ipaghiganti ang pagkamatay ng mga magulang niya.pero alam nating lahat na hindi siya ganun kasamang tao."

Dumiretso ako sa CR para makapagbihis na kami. Late na ako sa unang work ko. 7AM ang sinabi ni Azrael sa akin kahapon, pero 8:30AM na. “Mommy, hindi ka ba pagagalitan ng boss mo? You know, he's really scary.” “Hindi naman siguro. As long as mag-behave ka lang. Okay?” Mabilis na tumango si Aiden. “Promise. I’ll be quiet.” “Good.” “Invisible child mode ako today.”

sigaw ko. May ilang sandali din akong nakikipaglaban sa aking nararamdaman, nang mapadako ang aking mga mata sa aking cellphone. May isang anyo na lumitaw sa aking isipan. Si Greg De Castro! Mabilis na kinuha ko iyon at tinawagan agad ito. “Is your offer still open?” agad kong tanong pagkasabi nito ng hello sa kabilang linya.

And the day after tomorrow is my flight back to London. “Get rest everyone because tomorrow will be a tough day for us.” Sabi ni Agent 7, isang Intel na tumatayong team leader sa‘min. Mabilis akong kumilos at naunang lumabas sa HQ pagka-dismiss sa‘min. Pagkalabas ko sa Agency ay agad akong pumara ng taxi at nagpahatid sa ABL Enterprise. Tinanong ko iyong guard na minsan ko na ring kinutsaba kung nasaan si Aiden pero nanlumo ako sa isinagot niya. Aiden isn't here in his company. Hindi raw ito pumasok ngayong araw. Nagpasalamat na lang ako at muling nag-abang ng sasakyan habang idina-dial ang numero ni Racle— ang makulit at maingay na pinsan ni Aiden.

"A-Attorne--" Hindi n'ya natapos ang sasabihin nang wala sa sarili ko itong nasapak sa pisngi. Bahagya namang napatagilid ang ulo nito pero nanatiling natatakot ang ekspresyon. Kung tutuusin ay kaya n'ya akong labanan pero mukhang nanaig ang kagustuhan n'yang hindi mawalan ng trabaho. "A-Attorney. N-Nakita ko lang p-po ang nangyari n-noong nasaksak n-na po si Sir Z-Zero. M-Mabilis po akong l-lumapit pero nakata--"

nauutal kong sabi. Lumapit siya sa akin kaya umusog ako. Nagulat siya at yumuko ng ulo. "Pasensiya na po kung nagulat ko kayo," paumanhin niya. "I'm Rave, Madame, Agent 27. Nandito po ako para protektahan kayo." Kumunot ang aking noo at lumuwag ang yakap sa sarili. Lumapit siya ng tuluyan sa akin at tinanggal ang tali sa aking paa at kamay.

seryoso kong sabi. Agad naman silang sumakay kaya agad akong sumakay sa driver seat saka ko tinawagan si Agent A na isang doctor at si Agent R na isang General sila ang aking tinawagan dahil sila ang aking kailangan para sa nabiktima. Una kong tinawagan si Agent A, alam ko na gising ito dahil nasa hospital ito ngayong madaling araw. Apat na ring ay agad itong sinagot.

Tahimik, ibinaba niya ang stack ng mga papel at saka tumalikod para umalis. "Sorry," pagpigil ko sa kanya. "Pero sino ka?" Tumalikod siya, sinusubukang mag-ipon ng ngiti. "Athena I'm your new Personal Assistant, Mr. Ramazzotti," sabi niya, nanginginig ang boses. "Sinabi ni Alice na mainam na dalhin ang mga ito at ihulog ang mga ito."

Ganoon naman madalas eh. Me: Eh bakit di sya mag explain? Bakit hindi nagpaalam? Joke ba sya? O ako yung joke? Knight: Cute mo naman na joke. Me: Ay ang harot na bot. Bat ganon? Knight: I’m not a bot Gab. I’m a real person. Me: Wth???! I just open up to a real stranger, dude! Patay talaga sa’kin bukas si El. Ang sabi nya Bot daw mga listener ditooo!!!!