Truck Time

Terlahir dari seorang selir, Qing Yuwen tumbuh jauh dari istana, ditakdirkan hanya sebagai panglima perang, bukan pewaris takhta. Namun, ketika titah Kaisar memaksanya menikahi Han Jiali, mantan tunangan pangeran mahkota, Yuwen menyadari pernikahan itu hanyalah awal dari intrik yang lebih berbahaya. Dari percobaan pembunuhan hingga jebakan politik, Yuwen terpaksa menghadapi kenyataan pahit: satu-satunya cara melindungi orang-orang yang dicintainya, termasuk ibunya dan Jiali, adalah dengan merebut kekuasaan yang seharusnya tidak pernah menjadi miliknya.

🎯เมื่อเพื่อนพี่ชายดันตกหัวใจของเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตา เธอจึงลุกขึ้นมาคิดหาวิธีการร้อยแปดเพื่อทำให้เขา‘เป็นของเธอ‘!!!📌📌“คิดดีแล้วหรอ…ถึงได้กล้าเดินเข้ามาหาฉัน?” “ทำไมไดต้องคิดให้ปวดสมองด้วยคะ?” “ไอ้เดมมันไม่เคยเตือนเธอ..?”

In my previous life, I had been suffering from a terminal illness when I won the lottery.  To my shock, Mommy advised me to forgo treatment and leave the winnings to my younger brother, David, to use for his marriage.  I refused to become an accessory to his future, so, behind my parents’ backs, I donated every bit of it to an orphanage.  When they found out, they were furious. They called me a heartless, ungrateful wretch.  After severing ties with me, they abandoned me at the hospital. On David's birthday, they gathered as a family and celebrated him while I was left to die in the hospital, utterly alone. When I opened my eyes again, I found myself back on the day I had won the lottery.  Recalling the pain and betrayal of my past life, I resolved to leave my parents that very day.  But to my surprise, when I returned home, they had completely changed.  They doted on me and showered me with affection.

I had a perception disorder that messed with how I saw and felt stuff. So when I got dropped into a horror game, everyone else freaked out trying to survive— Me? I thought I was in a dating sim. I raised a young fae like she was my kid, fell for the vampire count, and treated the undead like my in-laws. The first time I saw the vampire—face torn up, soaked in blood—I straight-up blushed. "You're really handsome." He froze. Then, low and uncertain: "Am I... really handsome?"

After five years in a world ruled by werewolves, I still haven't found a way back to the human world. So I did the only thing I could. I married my fated mate, Ryan Darcy, a devastatingly handsome Lycan Prince with a towering frame. The night we sealed our mate bond, we traded secrets. Leaning close, I whispered in his ear, "The truth is, I'm not from this world. Treat me wrong, and I'll disappear back to where I came from. You'll never find me again." Ryan immediately swears he'll love me more than life itself. He pulls me close, holding me so tight it's like he's afraid I'll disappear any second. But then Eleanor Darcy—his stepsister, sent away for a political marriage in another pack—returns. Bit by bit, I watch as Ryan's attention shifts to her. Devastated, I start looking for a way back to the human world. I throw myself at walls, try to hang myself, even jump into the lake, but nothing works. Ryan grows more distant with each passing day. "Susan, I expected better from you. Since when have you stooped to cheap attention-seeking stunts? 'Crossed over from another world?' You can't honestly expect me to buy that nonsense." That's when I realized he hadn't believed a single word I'd said.

When I woke up that morning and happened to glance at the mirror, a scream tore from my throat before I could stop it. Because on the face I had always taken such pride in, there was now a jagged, horrifying scar. As terror gripped me, a cool, detached female voice cut through the air beside me. "What are you shrieking about so early in the morning? Scared by your own ugly face?" I looked up in shock and realized the voice belonged to my girlfriend, Alicia. Only—she wasn't the same girl from yesterday. Gone was the youthful innocence I remembered. In its place, every movement, every glance radiated the allure of a mature woman. The words slipped out before I could hold them back. "Babe… you're gorgeous…" But Alicia's brows knit together, her gaze colder than ice. "Kurt, drop the act!" Act? I was at a loss. Why would she accuse me of pretending? "Don't call me the way you used to five years ago. It's disgusting." Five years ago? But… I'm still twenty-three… am I not?

‘I wish to have a carefree life.’ This is what Reine said before getting hit by the famous ‘Out of Control Truck’. When she opened her eyes, she is in a luxurious room with maids around her. “Good morning Duchess, it is time for your breakfast.” Is what they said. She is now Duchess Frielle Marcia Madrigal Fortess, the thirds’ most powerful lady in the kingdom of Sagareste. She thought being a duchess will give her a carefree life, oh how wrong she was.

I'm seven months along with my second pregnancy when a truck almost hits me. My husband threatens the doctor like a maniac. "I'll make all of you retire prematurely if anything goes wrong with my wife!" Before I enter the operating theater, I can't help thinking he's being too anxious. The truck merely brushed past me and made me fall. He doesn't need to be so panicked. However, when I open my eyes again, I find that my belly is flat. I crawl out of bed in a panic and head to the door, where I overhear Lucian Jacobe talking to the doctor. "Mrs. Jacobe wasn't in a major accident, sir. The child could've been saved. Why did you insist on aborting it? It was a baby boy, too." "Jenny will cry if she finds out about me having children with another woman. How can I bear to see her upset? It's not my first time doing something like this, anyway."

📌เมื่อความสัมพันธ์ของเธอและเขาเปลี่ยนเพียงชั่วข้ามคืน..เธอจะทำยังไงให้ทุกอย่างมันเป็นเพียงแค่ความลับตลอดไป! 🎯“อยากให้ฉันย้ำอีกครั้งใช่ไหม?..เธอถึงจะได้จำใส่สมองเอาไว้..ว่าอย่าคิดที่จะปฏิเสธ..!!!”

🎯ตัวอย่างความฟิน📌📌 “อยากได้ก็ต้องแลก” “ละ..แลกกับอะไรคะ”เฌอแตมพยายามย่นคอหนีสัมผัสวาบวามเป็นพัลวัน แต่ด้วยพื้นที่ที่จำกัด..มันจึงทำให้เธอไม่สามารถพาตัวเองหนีออกไปจากสถานการณ์อันตรายนี้ได้เลย และเวลาที่กระชั้นชิดไม่สามารถทำให้เฌอแตมคิดหาวิธีรับมือคนตรงหน้าได้..นอกจากกลั้นใจโยนหินถามทางไปก่อน “หึ..คุกเข่าลงไป” “คะ?” “อยากให้ฉันอนุญาตให้เธอออกไปหาเพื่อน..ก็รีบทำตามที่สั่งก็พอ” 🌸แนะนำตัวละคร🌸 พระเอก : อัชเชอร์ คราวน์ อายุ 30 ปี เขา..อยู่เหนือกฏหมาย และมองคนที่อยู่ต่ำกว่าเป็นเพียงแค่เหลือบไรไร้ประโยชน์ ชีวิตที่แสนเพอร์เฟคเหมือนจะดำเนินไปอย่างไร้อุปสรรค..ถ้าหากว่าเหตุการณ์ที่เขาถูกลอบฆ่า…ไม่เกิดขึ้น! นางเอก : นันท์นพิน เตชิสา (เฌอแตม) อายุ 22 เธอ..เป็นเด็กสาวสู้ชีวิต แม้โลกนี้จะพรากบิดาผู้เป็นเสาหลักของครอบครัวไปตลอดกาล เธอก็สามารถเข้มแข็งได้..เพราะมีมารดาที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตอยู่เป็นขวัญกำลังใจ แต่แล้วชีวิตที่เรียบง่ายในแบบฉบับของเธอกลับต้องพลิกผัน หลังจากค่ำคืนนั้น..ที่ได้พบเจอกับเขา..ชายผู้เกือบเอาชีวิตไม่รอดจากความตาย..!