True X Zee

ซ่อนรักซาตานเถื่อน วีxปลายฟ้า “เป็นชู้กับแฟนพี่สาวมันก็น่าตื่นเต้นดีนะเธอว่ามั๊ย” ผู้ชายคนนี้ยัดเยียดสถานะชู้และมอบความเจ็บปวดให้กับฉัน โดยไม่สนว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังทำมันจะผิดหรือถูกขอแค่ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ต่อให้เป็นวิธีที่เลวร้ายแค่ไหนผู้ชายคนนี้ก็ทำ และถึงแม้ฉันจะรู้ว่ามันผิดแต่สุดท้ายหัวใจของฉันมันก็ถลำลึก ไปรักแฟนของพี่สาวตัวเอง ฉันไม่สามารถรักผู้ชายที่เป็นของพี่สาวตัวเองได้ ฉันไม่อยากทำร้ายพี่สาวของตัวเอง “ฮึกทำไมพี่ถึงได้เลวขนาดนี้คะ” ผมเลวได้มากกว่าที่ผู้หญิงคนนี้คิดเพราะไม่ว่าผมจะต้องใช้วิธีสกปรกแค่ไหน ถ้ามันแลกกับการที่ผมจะได้เธอมาครอบครองผมก็จะทำ เพราะสำหรับผมผู้หญิงมันก็แค่ของเล่นที่เอาไว้รองรับอารมณ์ก็แค่นั้น ถึงใครจะมองว่าผมเลวแค่ไหนผมก็ไม่สน ช่วยไม่ได้ที่ยัยนี่ดันเข้ามาในชีวิตผมเอง ถ้าอยากจะโทษก็คงต้องโทษโชคชะตาที่ทำให้ผมกับเธอได้เจอกัน __________________________________________ *ขออนุญาติเจ้าของภาพ* ภาพที่นำมาใช้เป็นเพียงภาพประกอบบุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับนิยายเรื่องนี้ *นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหารุนแรงโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน*

พี่ว่า ตอนนี้เรายังไม่พร้อม และหนูก็เป็นคนของพี่ อย่าลืมสิ ว่าหนูเป็นเด็กที่พี่เลี้ยงไว้! Xมาโบ้กำลังจะหอนอย่างแซ่บ!

"เลว ระยำ สำส่อน นี่คือนิยามของสิงห์หรือเxี้ยคะ?" คนหนึ่งรักมาก แต่อีกคน... มักมาก!  ​​​​​​เขาคือเซฟโซน คือ​สถานที่ปลอดภัย คือ​เกราะกำบัง คือหมอนนุ่มมีขนปุกปุยที่คอยใช้วงแขนอบอุ่นโอบกอดเธอในยามที่ปัญหาถาโถมใส่หรือกำลังประสบพบเจอกับสิ่งแย่ๆ

ในเมื่อท่านยอมสละชีวิตข้ากับลูกเพื่อนาง เช่นนั้นข้าก็จะทำให้พวกท่านสมหวัง ได้รักกันให้พอใจ เรื่องย่อ เพราะความฝันที่ราวกับเกิดขึ้นจริง ทำให้จางหยู่เยียนมิอาจลืมความรู้สึกเจ็บปวดที่รู้ว่าสามีวางยานางกับลูกในท้อง เพราะสตรีนางหนึ่ง ก้อนเนื้อในใจที่แหลกสลายนั้นแม้ตื่นขึ้นมาก็ยังมิอาจสลัดมันทิ้งไปได้ รู้เพียงว่านางจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องเลวร้ายเช่นนั้นขึ้นอีก หากสาเหตุเป็นเพราะนางขวางวาสนาคู่รัก เช่นนั้นนางก็จะทำทุกทาง หนีห่างจากเขาไปให้ไกลที่สุด บุตรไร้บิดา ภรรยาไร้สามี ใช่ว่าจะอยู่ไม่ได้ ครานี้นางจะให้เขาสมหวัง ครองคู่กับคนรักตราบชั่วชีวิต แต่เหตุใดถึงได้ยากเย็นนัก! เว่ยเฉิงหยวน X จางหยู่เยียน “เหตุใดจึงปฏิเสธเจ้าคะ ท่านไม่อยากแต่งกับเกาซูเหวินหรือ” “ไม่” “จะไม่อยากแต่งได้อย่างไร หรือว่าเพราะกลัวนางจะเป็นรองข้า เรื่องนั้นท่านอย่าห่วงไป ข้ากับลูกจะเดินทางไปเมืองฟู่จวิ้นทันทีที่พวกท่านแต่งกัน” “...” “จะไม่กลับมาเมืองหลวงอีก ไม่นานผู้คนก็จะลืมว่าท่านมีข้าเป็นฮูหยินเอก” “เจ้าคิดจะแยกบิดากับบุตร มิใจร้ายไปหน่อยหรือ” “ท่านเองก็มิได้อยากให้เขาเกิดมา”

Eight years ago, my cousin Wendy Cooper was involved in a drunk driving hit-and-run. Yet, my parents made sure all the evidence pointed toward me. The victim's family waited outside my school every day with gasoline, threatening to die with me. Because of that, the school took away my guaranteed admission to university. That day, my parents and brother all tried to persuade me. "Wendy's terrified. Just give her your spot to make her feel better." I refused, fought back, and even tried to talk them out of it. But the next day, they handed me over to the police themselves. Lance Stewart, my fiance and a powerful business tycoon, had orchestrated it all. As he was afraid I'd run or cause trouble, he personally pinned several charges on me and sent me to an isolated island prison. He left me with no way out. When my sentence began, he made me a promise. "Esme, just endure it for a few years. I'll get you out once Wendy graduates, and then we'll get married."

I was the heiress switched at birth by a nanny. It was not until I turned eighteen that my biological parents finally found me, and traded me back for the girl they had raised and loved as their own. However, fate played a cruel joke that very same week. My parents died in a car accident. The family business collapsed. In one night, I lost everything. My older brother survived, but his kidneys failed. I did not hesitate. I gave him mine. However, grief broke something in him. Blaming me for our parents' deaths, he spiraled into madness. "You killed Mom and Dad! Why wasn't it you who died instead?" he screamed. I gave up college and took on three jobs a day just to pay for his treatment. Years passed. One day, while cleaning a mansion as a housekeeper, I saw her, the "sister" I was traded for, gliding through a lavish party, dressed in designer clothes and dripping in jewels. I froze when I heard the voices I had long thought silenced. My parents, alive, speaking to her as gently as ever: "Jasmine, you're so compassionate… agreeing to end Helen's punishment early." My brother, the one who should still be seeing a therapist, frowned and objected. "No. Not even a day less. Just because she suffers a little doesn't mean she deserves to live." I glanced down at the medical report still warm in my hands. For the first time in years, I smiled. "Perfect," I whispered. "Now I can finally die like I wanted to."

My neighbor's daughter is sick, and my mother forces me to donate a kidney to her. I've been malnourished since childhood—just drawing blood is enough to cost me my life. However, my mother says, "What does your death matter to me? Rhea is my actual daughter!" Only then do I learn that my mother switched me and our wealthy next-door neighbor's daughter at birth! I glance at my neighbor's daughter, but she's calm and unaffected. I watch as my mother signs the consent form for the operation. My father ties me to the operating table, and my brother performs the surgery. I have no strength to retaliate, so I make one last request—a DNA test with my mother. She agrees—she wants me to stop holding out hope. Later, I forget everything after the surgery, but she breaks down.

My wolf had been wounded by silver. It took me two years to find a rare herbal cure. But before I could use it, my mate, Gary, gave it away—without hesitation—to my adopted sister, the Black clan’s darling, Jane. The healer told me I had only one week left to live. So, I made a decision: I would freeze my body. Preserve it. I donated myself to Jane’s Werewolf Research Facility—the one she took such pride in. The day I signed the donation agreement, my pup threw himself into my arms and said, “Mommy and Aunt Jane are finally getting along again!” My parents praised me, saying I had finally learned what sisterhood meant. Gary looked relieved. “You’ve finally let go of your resentment,” he said. “I’m proud of you.” I smiled faintly. Yes. I’ve finally learned to obey. I would return the title of Black clan heiress to Jane, and did my best to grant everyone their wishes. But it was only when they realized I could no longer fight back— when my body had been sealed away in cryostasis, cold and silent— that the regret began. Suddenly, they wanted to bleed for me. They wanted to compensate. They wanted to follow me into the grave. But where were they when I needed them, when I was still alive?

This is a story of Vihaan.Vikash.Nair who offered 1 Billion ( 100 crore INR) to his father for the exchange of his mother's freedom. Why he is buying his mother's freedom. Will his father accept the money, and where did he get such an amount?? Follow me in this journey of a lonely man that strived for his family's love , his self respect and true love. Insta id - Author_Heer Facebook - Hiralpesh

ถ้าติดใจค่อยคบ #คลั่งไคล้ซินเซีย ฉันเคยคิดว่าการแอบชอบใครสักคนมันคงมีความสุขดีขอแค่ยังมีเขาอยู่เคียงข้างกันก็พอแต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิมคนที่ฉันแอบชอบมานานเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เข้ามหาลัยแม้เราจะยังสนิทกันแต่ก็เหมือนยิ่งห่างไกลกันด้วยความน้อยใจวันนั้นฉันจึงเมาหัวราน้ำและดันมีอะไรกับผู้ชายที่มีรอยสักรูปเสือกลางอก เขาเร่าร้อน ดุดัน โดยเฉพาะสายตาคมกริบคู่นั้นที่จ้องมองฉันตลอดเวลาราวกับจะขย้ำกันให้จม เตียง และนั่นคือจุดเริ่มต้นของหายนะเมื่อเขาปรากฏตัวที่ลานเกียร์พร้อมกับบรรดาพี่ชายของฉัน!!!! "ฉิบหายแล้วซินเซีย!" -------------------------------------------------------------- เรื่องนี้เป็นเรื่องของ ซินเซีย x เสือ #แนววิศวะ ️Trigger Warning️ นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรงมีการใช้ภาษาคำพูดหยาบคาย มีบรรยายฉากอีโรติกมีการบรรยาฉากการทำร้ายร่างกาย Sexual harassment คุกคามทางเพศ (ไม่ใช่พระนาง)