Tula Para Sa Magulang

Elle était pure. Il était feu. Et le destin les a liés. Forcée d'épouser Adrien Delcourt, héritier d'un empire, Alayna voit sa vie basculer du jour au lendemain. À vingt et un ans, timide, innocente, elle se retrouve propulsée dans un monde d'opulence, de faux-semblants et de secrets. Lui, Adrien - trente et un ans, séduisant, charismatique, redouté - n'a jamais cru à l'amour. Son cœur appartient à une autre, mais son corps, lui, commence à se brûler au contact d'Alayna. Dans les villas de luxe, les dîners mondains et les regards de la presse, un jeu dangereux s'installe : celui de l'attirance, du pouvoir, et d'un désir qu'aucun d'eux ne voulait admettre. Mais sous les lumières de New York et la chaleur des Bahamas, leurs cœurs vont apprendre à battre à l'unisson... Même si le monde autour d'eux fait tout pour les séparer. Entre passion et devoir, mensonge et vérité, ils devront apprendre à se découvrir, à se blesser... et peut-être à s'aimer.

Después de que muriera su primer amor, Sophia Hayes me odió durante diez años. Yo intenté recuperar su favor todos los días, pero ella solo me respondía con burlas frías. —Si de verdad quieres hacerme feliz, ¿por qué no te mueres de una vez? Sus palabras eran como dagas clavándose en mi corazón. Por eso, cuando murió en un charco de sangre al intentar salvarme de un camión que venía de frente, el impacto fue todavía mayor. Con la mirada fija en mí por última vez, susurró: —Si tan solo nunca te hubiera conocido... Su madre estaba destrozada por el dolor en el funeral. —Debí haber dejado que Sophia estuviera con Ethan Brooks. ¡Nunca debí obligarla a casarse contigo! Su padre también me miró con odio en los ojos. —Sophia te salvó la vida tres veces. Era una persona tan maravillosa... ¿Por qué no fuiste tú el que murió en su lugar? Todos lamentaban que Sophia se hubiera casado conmigo. Yo también. Me echaron del funeral, completamente destrozado. Tres años después, viajé de regreso al pasado después de que se inventara una máquina del tiempo. Esta vez, elegí cortar por completo todos mis lazos con Sophia y darles a todos la versión de la historia que de verdad deseaban.

"Oo, isa akong guro, at may nais akong turuan ng leksyon." --- Walang ibang tutulong sa kaniyang matinding pagdurusa kundi ang kaniya lamang sarili. Si Dahlia Perez o mas kilala bilang teacher Dahlia ang mismong aalam sa madilim na nangyari sa kaniyang ama sa nakaraan. *** Nagtuturo sa isang paaralang elementarya si Dahlia Perez. Baguhan lamang siya sa isang lungsod. Dahil nakapagtapos ng pag-aaral sa kolehiyo, kinuha niyang trabaho ang maging isang guro. Ngunit sa halip na ang kaniyang propesyon ang kaniyang isinaalang-alang ay iba ang sadya niya sa pamamagitan nito.

Dois dias antes do Ano Novo, meu namorado, Murilo Santos, decidiu viajar para o litoral... Com a assistente dele. — Tudo bem. — Eu disse, sem brigar, sem chorar. Pelo contrário, ajudei a fazer as malas dele, agindo como se estivesse tudo certo. Ele riu da minha compreensão e soltou, com aquele tom debochado: — Agora que tá grávida, finalmente aprendeu a se comportar... Assim que ele saiu pela porta, fui direto para a clínica. Fiz um aborto. Na minha vida passada, eu tentei usar aquela criança como amarra. Achei que, com um filho, ele ficaria comigo. O que aconteceu? A assistente dele foi brutalmente assassinada na praia. Murilo continuou com aquela máscara de frieza, como se nada tivesse acontecido... Mas quando chegou o dia do parto, ele tirou a própria máscara. Com uma crueldade que nem nos meus piores pesadelos eu imaginava, ele mesmo abriu meu ventre... E matou o nosso bebê. Com as próprias mãos. Foi ali que tudo fez sentido. Ele nunca me perdoou. Nunca esqueceu. Agora que voltei no tempo, só tenho um objetivo: Destruir Murilo. Fazer ele perder tudo.

Matapos ang trahedyang kumitil sa buhay ng mga magulang ni Janessa sa isang sunog, napilitan siyang manirahan sa piling ng mga taong hindi naman tunay na nagmamalasakit sa kaniya. Sa loob ng ilang taon, tiniis niya ang malalang pamamaltrato nila sa kaniya dahil kailangan, para mabuhay siya. Hanggang sa makarating sa kaniyang tiyahin ang balita tungkol sa sinapit niya. Hindi na ito nag-atubili. Agad nitong kinuha si Janessa at dinala sa bahay nila. Sa bahay ng kaniyang tiyahin, nakilala niya si Uncle River—asawa ng tiyahin niya. Sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, naranasan ni Janessa ang tunay na pag-aaruga. Masasarap na pagkain, may maayos na higaan, at higit sa lahat, minahal siya ng mag-asawa. Dahil madalas na wala ang kaniyang tiyahin, napapadalas ang oras na silang dalawa lamang ni Uncle River ang magkasama. Sa mga simpleng usapan at masayang bonding nila ay nabuo ang isang koneksiyong hindi agad maipaliwanag ni Janessa. Hanggang sa isang araw, napansin niyang may kakaiba na siyang nararamdaman kay Uncle River, lalo na kapag wala itong suot na damit pang-itaas at pawis ang katawan. Kasabay nito, natuklasan niyang hindi na magkaanak ang kaniyang tiyahin dahil baog pala ito. Na siyang dahilan kung bakit minsan ay nakikita niyang parang malungkot si Uncle River kasi hindi na rin pala ito napagbibigyan ng tiyahin niya sa kama. Hanggang sa dumating ang isang gabing babago sa lahat. Sa hindi inaasahang pagkakataon, humingi ng pabor si Uncle River kay Janessa. Inaya siya nito sa kuwarto nila habang nasa bakasyon ang tiyahin niya. Nagmakaawa si Uncle River kay Janessa na pagbigyan siya sa kama kahit ngayong gabi lang. Sa gabing iyon, kakailanganin niyang pumili. Papayag kaya si Janessa o pipiliing niyang magkasala na lang sa sarili niyang tiyahin kasi gusto niya rin si Uncle river na matikman sa kama?

Meu namorado foi diagnosticado com câncer e precisava de um transplante de fígado. Quando descobri que éramos compatíveis, aceitei sem hesitar doar parte do meu órgão. Tive dois terços do fígado removidos. A dor era insuportável. E mesmo assim, assim que recobrei a consciência, só pensei em correr até ele. Ouvi ali, na porta, o que acabou comigo de vez. — Cara, você é um gênio. Ninguém mais pensaria numa vingança tão perfeita. — Elogiou o amigo dele. Ele riu, com desprezo: — É uma pena que eu não queira causar muita confusão, senão eu teria tirado logo um dos rins dela. A culpa é dela, por fazer a Cami perder o vestibular e acabar indo estudar fora. Daqui a um mês a Cami volta, e eu me livro de vez dessa idiota.

Paano kung ang babaeng anak ng taong pumatay sa iyong pamilya ay ang babaeng pinakamamahal mo? Handa mo bang isakripisyo ang pag-ibig mo kapalit ng iyong paghihiganti?

Daisha Anantaraya datang ke akademi untuk mencari sang kakak. Namun, ia harus menyembunyikan identitasnya sebagai anak laki-laki untuk bisa masuk ke akademi. Berada di antara para tuan muda dan para pangeran menimba ilmu dan hidup di dalam asrama yang diisi oleh kaum pria. Akankah Daisha berhasil mewujudkan impiannya, atau identitasnya lebih dulu terbongkar?

Kapalit ng dalawang pari na bigla na lang nawala na parang bula, dumating sa Iglesia Catolica de Villapureza si Father Merlindo "Mer" Fabian na may sariling bagahe rin na dinadala. Lingid sa kanyang kaalaman, may mas malaking problema pa pala siyang kakaharapin sa kanyang pagbabalik mula Vaticano kabilang na doon ang batang babae na nagngangalang Minggay at ang mga lihim nito na pilit niyang itinatago.

Ça faisait sept ans que j'étais avec André Gaudreau, mon fiancé, chirurgien. On avait organisé 66 mariages, mais à chaque fois, il avait tout annulé à cause de Célia Allard. La première fois, Célia avait fait une erreur de dosage à un patient. Il m'avait dit d'attendre son retour. Je l'avais attendu toute la journée. La deuxième fois, Célia était tombée dans sa douche. On était sur le point d'échanger les alliances, mais il était parti sans hésiter, me laissant face aux rires des invités. On avait enchaîné 65 cérémonies. À chaque fois, Célia trouvait une excuse pour le faire partir. La 65e fois ? Son chien était soi-disant mourant, et elle menaçait de se suicider. Ma mère avait failli faire une crise cardiaque de rage. Mais rien n'avait retenu André... Après, il était venu s'excuser à genoux. Il disait qu'il avait juste pitié pour Célia, parce qu'elle était orpheline. Que moi, j'étais la seule qu'il aimait vraiment. Je lui avais donné une dernière chance. Il m'avait encore déçue. J'ai définitivement tiré un trait et ai quitté André pour rejoindre une ONG médicale. « Désormais, inutile qu'on se revoie », me suis-je dit.