Tula Tungkol Sa Oras の小説・ストーリー

Tulog na tulog pa rin ito. Hindi malaman ng yaya kung saan titingin nang makita nito si Keith. Alam niyang naguguluhan ito sa nakikita. Ipapaliwanag na lang niya dito pagdating nila kung saan man iyon. Pasado alas-dose na ng madaling-araw. Napakunot-noo siya nang mapansing papasok sila ng expressway. Tiningnan niya si Keith na abala sa pag-drive.

Somehow, somewhere in his words, I wasn’t convinced and didn't feel okay. Tumingin ako sa orasan. Alas siete pa lang which means tulog pa ang mga pack members. Dali-dali akong naghilamos at nanalamin upang magsuklay at ayusin ang aking buhok. Dali-daling akong umakyat patungo sa kusina upang magluto. For breakfast, gusto ng Luna na pancakes, fried eggs, hot dogs at bacon ang ihanda para sa pack members. Ilang minuto lang ay nakasalang na ang mga ito sa lutuan.

Hindi mahalaga ang bila-bila na 'yan. Lumabas na ako ng kwarto pagkatapos kong magpatuyo ng buhok. Time check, 8:45. 64 hours, 15 minutes and 20 seconds remaining before my time ends. Sana maextend ang oras o kaya sana tumigil ang oras para sakin. Napasinghap ako ng malalim at habang bumababa ng hagdan, pinapadulas ko ang aking kamay sa madulas na hawakan nito. Tahimik ang buong bahay, dadalawa lang kasi kaming andito. Si inay Tessie nasa pagbakasyon, si Anthea naman nakana Denstah kaya ang tahimik at ang tanging naririnig ko lang ay ang tunog na nagmumula sa tv. Sumilip ako sa kusina.. nagluluto siya.

"Naitakda na ito sa alas-nwebe ng umaga sa Miyerkules. Ano sa tingin mo?" Nanatiling nakanganga si Malleah, tulalang hindi makapagsalita ng tatlong minuto bago niya tuluyang napagtanto ang kahulugan ng oras na iyon. Alas-diyes ng umaga sa Miyerkules—iyon ang eksaktong oras kung kailan abala ang lahat sa pag-usisa tungkol sa kontrobersyal na nakaraan ni Madam Laura Briones.

Tatlumpung segundo? Sa sitwasyong ito, bakit pa niya hinihingan ng oras si Nina Santos ng tatlumpung segundo? Walang kailanman na nagbigay sa kanya ng ganitong pagkakataon. Lahat ay sabik na siya’y husgahan, sabik siyang itulak pababa. Parang nalulunod si Nina Santos, ngunit may biglang sumalo sa kanya, isang piraso ng kahoy na tila pag-asa.

Possible kayang anak ko itong bata na si Bella? Kalimutan mo na, ang tugon sa sarili, malabong gumamit ako ng pang depensa nang mga oras na iyon, at marahil sa mga oras na iyon ay hindi lamang nag tugma. Makalipas ang dalawang oras.

* Hinanap ko yong maingay at shoot alas dose na pala ng tanghali, yung parang alarm clock niya don sa gilid ng wall ang tumunog. Kabilis naman ng oras ngayon, pansin niyo akala niyo sandali palang lumipas pero isang oras na pala, ito na ba yong sinasabi nila na time is gold wee yayaman na ba tayo? Di naman siguro :yon uuwi dito, kung uuwi man siya nag text na 'yon, luhh parang tanga lang mukha kaming mag asawa dito na ako yong magandang asawa na naghihintay sa hubby niya para paghandaan luhh parang tanga lang hahaha.

Llilieth’s POV Anong oras na pero hindi pa rin ako makatulog kaya bumaba ako ng sala para doon gawin ang ilang plans para sa restaurant. Pagbukas ko sa laptop ko ay may mahina akong narinig na katok. Mabilis akong napatingin sa orasan. Past ten. "Sino naman kaya ang kakatok sa ganitong oras?"

Lola's POV In two days, wrap-up na namin sa taping. Sa loob din ng mga araw na iyan ay minabuti kong magpaka-busy. I asked Tita Jet to sign me up for commercials and other modelling skits. So, 12 AM to 5 AM lang ang pahinga ko sa magkasunod na araw.