Tula Tungkol Sa Oras Novels & Stories

Sinulyapan niya ang nakaluhod na babae at nagpatuloy, "Nakakaawa naman ang pumatay ng tulad niyang dalaga. Bakit hindi natin gawin ang ganito?" Kasama noon, sinulyapan niya ang lalaking nakatayo sa tabi niya, saka ibinaba ang ulo para silipin ang oras. "Ang oras sa pagitan ng unang paglalagay ng pamahid at nang nalaman ni Luna na may mali ay mga labindalawang oras. Kunin ang natitirang pamahid at ipahid ito sa utusan, pagkatapos ay ikulong siya, upang ang pamahid ay gumana sa loob ng labindalawang oras, bago siya ilabas. "

Tumingala ako! "Kailan pa ang tamang oras na un? Kailan pa ang tamang tiyempo na un? Hindi paba sapat ung pagsasama natin araw araw, ang daming pagkakataon para sabihin niyo sa akin ang totoo pero mas pinili niyong manahimik. Ginawa ninyo akong tanga. Ang daming pagkakataon pero hindi niyo sinabe, ung araw na magkasama tayo, ung araw na kasama tayo kumain, ung araw na nasa bahay niyo ako, sa limang taon nating pagsasama pero hindi niyo sinabe?" Hindi ko napigilan ang sarili ko. Pakiramdam ko lahat sila nagsinungaling sa akin. Pakiramdam ko lahat hindi totoo pagdating sa pagkatao ko.

Nutella "Listahan ng mga gawain mo", inabot sa akin ni T.H 'yung notebook. Umagang-umaga ay iyon agad ang ibinungad niya sa akin. Alasais palang ay gising na ko para magluto ng umagahan nila. Binanggit sa akin ni Jez na ang kain ng mga tao dito ay alas osto ng umaga o hindi kaya naman ay tanghali na.

Kung saan marami dun eh kakachat mo pa lang dun sa tao tapos mahal mo na agad. Isipin niyo nga, ang bilis mong nafall dun sa tao tapos hindi mo expected na mabilis din pala kayong matatapos. At yun ay dahil hindi natin alam ang kahalagahan ng oras. Ang kahalagahan ng tamang panahon at pagkakataon. Nasanay kasi tayo na instant ang lahat ng bagay. Instant noodles, Instant jowa at pagkatapos Instant din yung sakit dahil sa break-up.

Tinungo ko ang aking kusina at kumuha ng tubig sa ref. "Kuya... ang aga--" "Anong ang aga?! anong oras ka ba umuwi? it's already 1:00 pm, Tangi. Maaga ba 'to sa 'yo?" Naibuga ko ang tubig na nasa bibig ko dahil sa sinabi ni Kuya Grecion. Napatingin ako sa orasan na nasa kusina at tama nga ala una na ng hapon! what the hell! ang balak ko na ipagluto si Rozzean ng tanghalian ay biglang naglaho!

Tutal, kalahating buwan na siyang hindi naliligo. "Ang hitsura ng puntong ito ng oras ay talagang nagulat sa akin. Mahirap ba para sa mga taong nakabaon sa Loess sa kanilang leeg na hindi mahilig matulog nang labis? Natatakot sila na hindi sila magkakaroon ng pagkakataon na imulat ang kanilang mga mata kung ipipikit nila ang kanilang mga mata. mata?" Sabi ni Desmond light.

Talagang inlove siya, pano ba kase malaman kung inlove ka sa isang tao? It's morning ngunit sabado kaya no school muna, actually kahapon pa si Oliver dito pero dito nalang siya pinatulog ni Kuya. Napasarap kase ang panunuod namin ng Movie kaya hindi namin napansin ang oras ka gumagabi na pala. "Are you judging me now?" Tanong nito ng tumalikod siya at pinagpatuloy ang niluto niyang fried chicken.

“What legend?” ‎“Yung sabi-sabi na ang sunset daw ay ‘devil hour.’ Ang oras kung saan ang mga nilalang sa dilim ay lumalabas, nagpapalit anyo, o sumasanib sa tao. Kapag tinawag ka raw nila habang naglalakad ka, at sumagot ka…” ‎ ‎Dramatic pause. ‎ ‎“…kakainin nila ang kaluluwa mo.”

Aurora's Point of View TIME flew fast, mabilis na tila ba hinahabol ako ng oras sa bawat minutong lumilipas. Maayos ang lahat ngunit nakakatakot, ang lahat ay nakaayon sa gusto ko... maayos na buhay kasama sila.

Halos taon-taon kung magpalit siya ng lalaki! “Wala akong pakialam sa mga dahilan mo at lalong wala akong pakialam kahit anong oras ka pa matulog! Ang gusto ko, bago mag alas sais ng umaga — gising ka na at naka handa na ang almusal!” aniya saka ako sinabunutan. “Mahal, tama na yan...” awat naman ni Tsong Galo sa kaniya na mabilis inalis ang kamay ni Tita Klea sa aking buhok.