Tula Tungkol Sa Oras Novels & Stories

Andrea Alas-dos na ng hapon. Wala pa rin si Atlas. Naiinip naman akong mag-antay sa k'warto namin muli akong bumangon at ni off ang bukas na TV. Lumabas ulit ako't bumalik sa sala. Naabutan ko pa si ate Lucy roon sa sala ang lakas ng hagalpak ng tawa ni ate Lucy sa pinanonood niyang noontime show. Hindi pa pala tapos sa ganitong oras? O baka patapos na rin. Ang alam ko kasi hanggang 2:30 pm lang ang haba ng oras ng pinanonood ni ate Lucy na noontime show sa RMTV.

Tuwing sasapit ang alas-diyes hanggang alas-kwatro ay iyon ang oras ng aming ensayo dahil iyon ang mga oras kung kailan walang naglilibot na mortal sa kakahuyan. “Kaya ko, ako pa ba? Alam kong marami pa akong dapat matutunan at handa akong suungin kahit ano pa ‘yon,” sagot niya sa akin na ikinangiti ko. Isinandal ko ang aking ulo sa kanyang balikat.

Tiningnan nito ang oras. “One O’clock in the morning. Kailan mo pa ginagawa ito?” Nakakatakot na talaga ang mga tanong ng Kuya niya. Nakadekwatro ito habang nakaupo sa couch at alam niyang siya ang hinihintay nito. “K-kuya kasi—” Naputol ang pagsasalita niya ng maalala na meron palang Ciela na taga sumbong sa kanila kaya hindi na niya tinuloy ang planong pagsisinungaling.

tanong niya. Teka, anong oras na nga ba? Tinignan ko ang wrist watch ko at nakita na alas-kwatro y media na. Uwian na pala! Hindi ko napansin ang oras sa sobrang busy ko. Nahihiya akong tumingin kay Cloud dahil nahuli niya akong nagsisinungaling. "Mag-ayos ka na ng gamit. Uuwi na tayo," utos niya sa akin.

malamig naman nitong sagot sa babae. "Masyado pang maaga, ms. Tutor kaya alam ko na hindi ka pa kumakain ng agahan. Tulog pa naman ang kambal kaya may oras ka pa para kumain. Sa susunod ay gamitin mo ang tamang oras ng pagpunta mo dito. Alas nueve ng umaga hanggang alas onse. O alauna ng tanghali hanggang alas kwatro ng hapon. Hindi iyong ibubuhos mo lahat ng oras mo sa kanila. Kailangan mo ring paglaanan ng oras ang sarili mo." mahaba kong paalala dito habang kumakain na kami.

tango-tango lang ang tanging sagot ni tita. "So ayon nga, halos mag-iisang oras na akong kumakatok, at kung hindi pa ako nagsusumigaw ng sunog e baka napudpod na ang mga daliri ko sa kamay sa kakakatok." inismiran pa ako ng lalaking 'to.

Literal na tense na tense ako habang lumalakad ang oras. Heto at isa isa ng nagpapaalam ang mga kasama namin dahil pasado alas kwatro na ng hapon si Tibo ay umuna na rin sinabi ko naman sa bata na gagabihin ako ng uwe at isang makahulugang tingin ang binigay sa akin bago nag iwan ng paalala.

"Where is kuya--" "He's --out." mabilis niyang tugon. Mukha tuloy siyang defensive. "Out, " Toby checks the time on the wall clock that was hanging on the hallway. " at this time? I mean, it's ten in the evening..' tumaas ang kaniyang kilay.

"Kapag nakapasok na ako sa Turlington University, tatawagan kita para sabihin sa iyo ang magandang balita." Walang sinabi si Lucas. Naisip ni Irene ang pagkakaiba ng oras nina Taronia at Edelweiss, kaya agad niyang sinabi, "Sa tingin ko hindi kita tatawagan. Mayroong pagkakaiba sa oras sa pagitan ng dalawang bansa, padadalhan kita ng mensahe. Mag reply ka man sa mga messages ko o hindi, lagi kong sasabihin sa iyo ang anumang magandang balita na mayroon ako."

tugon ko pero umiling si Larry na ikinakunot ng aking noo. "Sabi ni Phaleos ay 'di dapat pinapabagal ang oras sa mahabang panahon. Maaaring makaapekto ito sa normal na takbo ng oras dito sa ating mundo,"katwiran ni Larry. "Pero may magagawa pa tayo, maglalakbay tayo papuntang hinaharap, at doon natin isasagawa ang plano. Basta't huwag tayong magpakita do'n sa ating katawan sa hinaharap, dahil mag dudulot ito ng malaking pagbabago sa oras at espasyo ng mundo,"