Tula Tungkol Sa Oras の小説・ストーリー

Somewhere in Malaysia THADDEUS Lumilipas ang panahon na tumatagal ay nagiging taon. Lumilipas ang segundo na tumatagal ay nagiging oras. Maraming maaaring mangyayari sa mga segundong tumatakbo sa orasan. At sa mga mangyayari maaari itong makalimutan at maging sekreto na lamang. Nagulat ako nang may pumulupot sa aking bewang at nang tingnan ko ay napangiti na lamang ako. The love of my life.

Na nagpa buhay nang sistema ko. "Okay akong oras ba ang lapag ng eroplano?" tanong ko. Sana lang hindi ako gino- good time ng asshole na 'to. And this time si Tanya na ang sumagot. "Sabi niya around 12 noon," saad nito. Kaya hindi na ako nagpatumpik tumpik pa nag paalam na ako sakanila, sapagkat may dalawang oras na lang ako.

Maniwala ka na ang iyong napalampas ay magdudulot ng karunungan at mahahalagang aral para sa iyong buhay sa hinaharap. Sa isang araw ay binibigyan tayo ng 24 na oras upang isagawa ang lahat ng gawain sa buhay. Ang bilang ng oras ay patuloy na iikot bawat segundo at minuto. Para sa ilang mga tao, ang oras ay napakahalaga. Dahil ang oras na iyon ay hindi maghihintay, hindi maaaring tumigil, at hindi na mauulit. Minsan ang oras ay inilalarawan bilang isang espada. Kung sino ang mag-aaksaya ng oras ay mawawalan siya.

Tinanong siya ni Charlie, “Paano mo nakalkula ang pag-iiba ng oras?” Sinabi ng lalaki, “Gumawa ako ng isang napaka pinong butas sa ilalim ng mangkok at pinuno ito ng pinong buhangin. Magsisimula itong bumaba simula nang tumunog ang bell sa unang araw hanggang tumunog ang bell sa sumunod na araw. Pagkatapos nito, bababa ulit ang buhangin. Pagkatapos, kapag tumunog ang bell sa pangatlong araw, minsan ay maagang bababa ang pinong buhangin, at minsan, hindi ito bababa sa oras. Kaya, sa tingin ko ay iba ang oras sa loob kumpara sa oras sa labas. Kaya, makalipas ang mahabang panahon, hindi na namin alam kung anong taon o buwan na sa labas.”

"Saan ka nanggaling sa loob ng dalawang oras mong lunch break? Bakit ngayon ka lang bumalik?" tanong nito. Tiningnan ni Elara ang oras sa ibabang bahagi ng kanyang computer. "Late na ba ako?" "Kung nahuli ka pa kahit isang segundo, late ka na sana. Mas tumpak pa ang pag-oras mo sa point card kaysa kay Mang Juan na daig pa ang orasan sa pagka-on time," biro ni Kyle.

Chapter 11 KUNG mayroon mang hindi sinungaling sa mundong ito, iyon ay ang oras. Kahit ang mga gintong inilibing noon sa ilalim ng lupa ay unti-unting umaangat sa paglipas ng panahon. Walang usok ang hindi sisingaw. Walang sekretong nasa dilim ang hindi mabubunyag sa liwanag kapag oras na ang nagdidikta.

CYRUS POV: Pagkababa ko kay Tita sa mansion, mabilis akong sumulyap sa orasan—11:30 PM na. Perfect timing. Parang tinatawag na ako ng paborito kong tambayan. At saan pa ba? Syempre, sa bar.

POV: Jillian PUPUNGAS pungas siya ng magising, kaagad kinapa ng kanyang kamay ang kanyang salamin. Pagtingin niya sa oras, alas dos na. Nag unat siya saglit, ng mapansin na nag uusap ng mahina ang dalawang lalaki. "Mahigit isang iras na pala akongbtulog, hindi niyo ko ginising," sabi niya, habangbtinutupi ang kumot. Nasaan ang banyo?"

Paanong si Tanya e wala siyang malay ng panahon na ‘yun?! Sigaw na tanong ni Ysa sa kaniyang isipan. “Malamang nagtataka ka kung paano. Well, gising na daw si Tanya ng oras na ‘yun, nagpapanggap lang siyang tulog habang si Tara ang bantay niya. Kahit si Tara alam na ang totoo at hindi na katulad noon ang tingin niya sa inyong dalawa ni Tara!”

Si Atlas na matapos ang mga pinagdaanan--- huminto man ang pag-ikot ng orasan sa kanya kasabay ng kanyang paghinga ay muling tumibok ang puso, at si Willow na madaming kinaharap na problema ay nahanap ang pahinga sa munting mga braso ng kanyang mga anak. Pitong oras na huli ang España sa oras sa Pilipinas. Alas diyes na rito pero hindi pa rin makatulog si Willow buhat sa pinag-usapan nilang magkaibigan kaya naman minabuti niya na lamang tignan ang mga nangyayari sa mundo ng negosyo sa Pilipinas.