Unfortunate Meaning In Tagalog の小説・ストーリー

"K-kanina ka pa rito?" Bahagya akong nakaramdam ng guilt. Nasuntok na nga 'yong tao tapos 'yong pinuntahan mo ay iyong nanuntok sa kanya, sabi ng utak ko. "Sorry, I didn't know na pupunta ka rito. . . may pinuntahan kasi ako." Ngumuso siya at tumango ulit. "It's okay. I can wait. Kahit gaano pa katagal." Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. But I let it slide. Nag-usap pa kami ng kaunti bago siya nagpaalam sa akin na babalik na siya sa dorm niya.

February’s POV It’s Sunday at patungo na sana ako sa supetmarket kaya lang kung minamalas ka nga naman talaga, nasiraan pa ata ako. “Fuck,” bulong ko pa na napasabunot sa sarili dahil malakas ang ulan. This is why I hate the rain, it was always blocking my ways. Nakakairita. Pakiramdam ko ay ang malas-malas ng araw kapag umuulan.

REGINALD DAEWOON... "Fvck you! Huwag kang mamatay na gago ka dahil marami ka pang misyon sa lupa. Huwag ka munang umakyat kay san Pedro dahil pababalikin ka pa rin n'ya dito!" singhal ng babae sa kan'ya habang nakikipag palitan ng putok sa lalaki kanina.

Mula rito ay dinig na dinig ko ang tawanan nila. "They're lovely, Mom, Dad. Sayang lang at hindi niyo na sila nahagkan o nakasama kahit sa sandaling panahon. I'm sorry kung nahuli ako... I'm sorry if I didn't make it, hindi ko nagawa ang promise ko sa inyo na poprotektahan ko kayo. Napakabilis ng mga pangayayari noong mga oras na iyon. Huli... huli na ako nakarating at hindi ko pa kayo agad nailigtas dahil marami sila."

komento pa nito na tila ang sinasabihan ay ang sarili. Nakangising umupo ang dalaga sa katabing upuan ni Lorelei at saka ito nagdesisyon na kausapin na. "What's your problem? Come on. You can always rely on me, Lor. Nandito lang ako at ang barkada para sa 'yo," pangungumbinsi na ni Mary kay Lorelei na sabihin ang problema nito.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

Malas! Malas! Malaking malas! Ano bang kasalan ko bakit nangyari ito sa buhay ko? Mabait naman ako ah! Ano na Lord? Anong plano mo sa buhay ko huh? Di ko pa nga nahanap loviedovie ko at ito ako nakidnap! Wala akong pera! Maryosep! Sana naman hanapin ako ng mga bruha kundi mumultohin ko sila.