Novel & Cerita Unfortunate Meaning In Tagalog

sagot ko at nagkibit-balikat na lang siya “Inaapoy ng lagnat ang asawa mo kagabi at wala siyang ibang bukambibig kung hindi ang pangalan mo pati na ang nanay. Hindi ko naman alam kung nasaan ka! Mabuti na lang, bumaba na ang lagnat niya matapos kong punasa at painumin ng gamot!” kwento sa akin ni nay Hilda at nakaramdam naman ako ng hiya

"Black Butterfly? Meaning?" "May nangyaring masama, Marcos. This is our sign code kapag ang Isa sa pamilya namin ang napahamak." Hindi ko na napigilan pang tumulo ang pagpatak ng aking mga luha na pilit kong pinipigilan upang hindi mag alala si Marcos.

"Sorry is like a tape trying to build back together the broken plate." Napalunok naman si Cayden at mataman na tumingin sa akin. "I know I went to far and I stoop so low... I should have not done that.... But I was eaten by my frustration everytime you slap into my face that I am idiot and a useless-"

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

At tama nga—may isang sasakyang bumangga sa isang matibay na puno. Malakas ang ulan, at madulas ang daan, kaya hindi na nakapagtataka kung bakit nagkaroon ng aksidente. Mabilis na bumaba si Robert at ang kanyang manugang na si Billy, dala ang kanilang mga flashlight. Nang silipin nila ang loob ng sasakyan, nakita nila ang isang lalaking walang malay, ang ulo ay nakasandal sa manibela, at may dugo sa kanyang noo.

Unti-unti nang nawawala ang kumpyansa kong mananalo ako. "For the second place... August Clyde Dela Riva of Heinz International School." Nang tawagin ang pangalan ni August para sa second place ay nawala na talaga ang pag-asa ko. Sa tingin ko ay mukhang mas magaling talaga sa akin kaya ano pa kaya yung first placer na natalo siya? "For the first place and the champion of this year's Impromptu Speech..." nang banggitin iyon ay para na akong isang nalantang halaman. I slouched my back and looked down. I failed this---

VALERIA FUENTES POV "Sorry po, pero, wala po akong maalala." mahina kong bigkas sa matandang babae na nasa harapan ko. Napansin kong malungkot naman itong ngumiti sa harapan ko "Kahit na wala kang maalala, masaya pa rin ako na makita ka ulit, Senyorita. Huwag kang mag-aalala----

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

Unti-unti ko ding naramdaman ang paglapat ng labi niya sa noo ko. “I-Im so sorry...” ani niya. “Sorry kasi hindi kita nasundan kagabi nang makita kita. Nung time kasi na ‘yun ay magsisimula na ang program at hindi ako pwedeng umalis dun dahil naka-connect sa cellphone ko ang ipa-flash sa screen. Sorry kasi hindi kita nasipot. Nawala sa isip ko eh. Dahil sa hindi kita naka-date? Sorry, umiyak ang pinsan ko nung mga oras na ‘yun kasi wala siyang ka-date kaya wala akong nagawa kundi ang samahan siya. Sorry, cass. Hindi ko alam.” Pagpapaliwanang niya.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.