Novel & Cerita Vengeful

Bahagyang malamig ang kamay ni Shianna dahil sa matinding pag-aalala. "Each coming day... I am completely becoming a revengeful woman. I don't even care about the price I am taking dahil ang nasa isip ko ay ang makapaghiganti. I-I feel guilty... hindi ko magawang maharap ang mga anak ko dahil pakiramdam ko ay masama na akong tao. I am driven by great hatred. Nakakalimutan ko na kung sino ako. N-Nakakalimutan ko na ang pagiging isang mabuti kong ina. That's why, when I saw Sullian, all I was thinking was to take advantage for my revenge. I even forgot my kids."

The anger, the strong envy in my heart pushed me to do the reason why my father is now looking at me with eyes full of hatred and disappointment. It was only me and Hyacinth. Nakatayo kami pareho sa gilid ng daan. Nang makita ang papalapit na sasakyan, hinila ko siya at itinulak. Hinila ko siya at itinulak para mamatay siya. I did it. I really did. But I am sure I did it not because of wrath, but because of justice. Vengeance is a way of putting justice. Without vengeance, life would forever be unfair. The evil will rule and the weak would die. Over and over again.

Ruined by that dumbass irresponsible man na iniwan ang kapatid niya pagkatapos na makuha ang gusto nito. She felt a sudden vast of anger piercing into her whole being. Kung may dapat na sisihin sa sinapit ng kapatid niya, iyon ay walang iba kundi ang manlolokong lalaking iyon! 'You will pay for this, evil man! I will make your life a living hell!' said the back of her vengeful mind with gritted teeth. Gagawin niya ang lahat makilala lang ang katauhan ng lalaking gumawa niyon sa nag-iisa niyang kapatid!

he said and walked inside the room. Napailing na lang ang dalawang tauhan niya na naiwan sa sala. Alam ng mga ito ang labis na kalungkutan na pilit niyang tinatago. He had another restless and sleepless night. He planned his revenge, but in the end, he is the one being hurt and defeated. Inside his room, he curled his body and trying to close his eyes, but the image of his son and wife keeps coming into his mind. He took his cellphone and stalked Shantal’s social media account, but he didn’t see any latest post from her. Gusto niyang kumustahin ito at mag-send ng message sa messenger nito ngunit nawalan sya ng lakas ng loob dahil alam niyang galit na galit ito sa kanya at sinabi nitong papat

Kaunti pa. "I have conscience, Will. It's just that I don't feel guilty of what I've done to you." May kurot sa puso niya ang mga kasinungalingang 'yun. "Pero since binibigay mo na rin sa akin ang pagkakataong ito. . .I'm gonna tell you that I've planned that years ago, sa liit ng mundo hindi malayong magkita tayo ulit. Galit ako sa'yo, sa inyo ni Ruth. I want revenge kaya ko ginawa 'yun. I've been consumed by my anger that it made me vindictive. Kung tutuusin ay kulang—" "Tama na!" his loud scream echoed in the whole place, parang isang kulog na nakaka-takot. Nagbabagsakan na ngayon ang mga butil ng kaniyang luha.

“You’re not doing what I’m thinking right?” I chuckled. “I’ll be in the lion’s den but I’ll have to put the lion to eternal sleep.” “That’s dangerous, Zell. The Valleros, they’re cunning and can kill you when you’re not of use. You must think rationally.” I sighed and looked Gracy straight in the eyes. “If I can’t get justice, then I’ll have my revenge.”

O guilty dahil nakasakit siya ng damdamin. Ngayon lang niya naramdaman ito. Naging tagumpay siya sa paghihiganti but vengeance was not sweet after all lalo pa at hindi niya sigurado kung ano ang magiging itsura ng anak niya dito. Paano nga kung maging pangit ang baby? Matatanggap kaya ni Chantal ang itsura ng magiging anak niya o pandidirihan rin ito ng babae tulad ng pandidiri nito sa kanya noong high school sila?

“Hindi kita hinahamon, sinasabi ko lang ang pwedeng magyari at huwag mo akong sisisihin.” “Isa pa, akala mo ba hindi kita napapansin? Nakikita kitang umiiwas sa tuwing makakasalubong mo ako.” “Ano bang pinagsasabi mo? Walang gano’n. Bakit naman kita iiwasan?” “Hindi ko alam. Hindi kaya dahil ayaw mo na sa akin kaya ka ganyan?” “Masyado ka lang kasing possessive.” “Ako talaga ang possessive? Hindi mo ba naisip na kaya ako nagkakaganito kasi nga pakiramdam ko, ginamit mo lang ako.”

pinilit kong maging matapang. She scoff, rolling her eyes. "Wala akong pake doon Felize. Kung hindi ko naman maso-solo ang kayamanan ni Valerio habang buhay pa ako dito, walang silbi ang buhay ko. I'm greedy I know." ngumiti siya. "Alam ko na 'yon sa sarili ko at dapat alam mo na din 'yon. Sabi ko naman gagawa ako ng paraan para mapaalis ka. I got you again Felize."

Hindi ko magawang magluksa dahil sa galit na nararamdaman ko kay Stefano. Hindi ako nag-aksaya ng panahon. Kaagad akong nagplano kung ano ang gagawin kong paghihiganti kay Stefano, at kung paano niya pagbabayaran ang pagpatay kay Papa. My father's death wasn't just the loss of a father; it was a devastation to our family. Ang galit at lungkot na nakikita ko sa mga mata ng aking ina ay walang katumbas, at hindi ko iyon kayang punan. Hindi ko pwedeng ibalik si Papa dahil kinuha na siya ni Stefano. A deep nightmare that left a gaping hole of grief and anger in my heart. Hindi ito lungkot na basta na lang mawawala; it's a fire burning in my soul, a rage that won't be extinguished until I get jus