Vengeance Is Not Ours It's God's นิยาย & เรื่องราว

Sinipot ko si Father kaninang tanghali at nag-iisa naman ako ngayon sa harap ng covered court na tapat ng simbahan, nakain ng kwek kwek. Nakakagigil. Kung kahapon ay gusto kong sakalin ang dalawang ‘yon sa harap ng mga tao sa simbahan, baka kurot na lang o kaya sampal ang maaabutan nila mula sa akin. Comforting din naman ang mga salitang narinig ko mula kay Father – “Dearly beloved, avenge not yourselvs, but rather give place unto wrath: for it is written, Vengeance is mine; I will repay, saith the Lord," kinuha niya mula sa Romans 12:19. Nabanggit pa niya muling hindi paghihiganti ang gusto ng puso ko kundi closure mula kay Maverick. Totoo naman in some way. Baka galit lang talaga ang puso

“Ang sakit-sakit.” “Ssshhh…” hinawakan ko ang mukha niya ng dalawang kamay at pinagdikit ang mga noo namin. “Wala kang kasalanan, Vaughn. Isipin mong nangyari ito dahil ito ang nakatadhana sa kanila. It was never your fault that God had taken back their lives. I believe that their purpose here on earth had already been fulfilled. Tapos na ang misyon nila, kaya binawi na sila sa atin ng Diyos.”

“Kasama pa rin naman po iyon.” “I would never dare invalidate your reason for vengeance, Princess. Lalo na, tulad ng sinabi mo e mula noong isinilang ka, ipinagkait na sa ‘yo ang mga bagay na noong una pa lang, dapat e sa ‘yo na. A loving family, power, wealth— your title as the Princess along with the strength to protect your people. You were robbed of living a peaceful and happy life and instead, suffered repurcussions that weren’t supposed to be. So, it’s alright to get mad, Princess. Your parents may not like that you’re stepping in to avenge their deaths but no one could blame you for harboring negative feelings towards the people who stole what’s yours.”

“Ang kapatawaran ay hindi patungkol sa tao. Ito ay patungkol sa pagsunod sa Dios. Ito ay pagtitiwala na makatarungan Siya. Na iingatan ka Niya at papagalingin yung sakit. Pero dapat mong isuko yung paghihiganti. Yung karapatan mong pagbayarin sila.” Pero I want to make her pay. Gusto kong maramdaman niya yung nararamdaman ko. Gusto kong maintindihan niya… “Sabi sa Matthew 6:14-15,” pagpapatuloy niya. “For if you forgive others their trespasses, your heavenly Father will also forgive you. But if you do not forgive others their trespasses, neither will your Father forgive your trespasses.” Tumayo ako. Hindi ko na kaya pang makinig.

Pero imbes na sumunod, binaligtad pa niya ako. She told me this was revenge. Napangisi ako nang bahagya. Of course it is. Revenge has always been part of survival. Pero hindi niya iyon maintindihan. Mahina siya. Too sentimental. Too emotional. Hindi ganoon ang mundo ng mga taong katulad namin. Hindi ka mabubuhay sa mundo ng kapangyarihan kung puro emosyon ang paiiralin mo.

I know I’ve conquered so much already, that’s why I’m certain that I can get through this. To successfully have my vengeance. That’s been my goal from the very start. I hate how her father turned her into a monster. Dahil kahit hindi mo tatanungin, makikita sa mukha niya kung gaano siya minamanipula ng sarili niyang magulang. I hate how my vengeance becomes my own downfall, because in just a snap, I found peace in her…I was so ready to embrace her weaknesses together with her unspoken battles, na kahit gaano pa kagulo ang mundo niya, handa akong yakapin iyon…Kahit paunti-unti…kahit na mahirap, kung siya ang nasa dulo, kaya kong maghintay kahit gaano katagal.

Haha. Sa harap ng pag-aalinlangan, tumawa si Yusof at sinabi, "Kung hindi ko magagamot ang ina ng heneral, maaari mo putulin ang aking ulo." Ang Venom God Scripture na kanyang pinag-aaralan ay hindi lamang gumagamit ng lason bilang isang pamamaraan ng pagsasagawa, ngunit maaari ring gamutin ang lahat ng uri ng mahihirap na sakit, kaya't siya ay ganoon ka-kumpiyansa.

Tinanong niya, "Diyos ng Digmaan, ang kasalukuyang sitwasyon ay tila hindi kapaki-pakinabang sa amin. Hindi pinanghawakan ni Lord Vedastus ang antidote hanggang sa katapusan. Sa halip, pinili niyang ihatid ito. Sa kasong iyon, ang salungatan sa pagitan nina Giovanni at Bernard ay nalutas na. Hindi na tayo makikinabang sa mga alitan nila." Humalakhak si Thomas. “So, kailangan nating makisali this time. Hindi natin dapat hayaan silang gawin ang kanilang transaksyon nang madali, at hindi rin natin sila hahayaang malutas ang kanilang problema." "Anong balak mong gawin, God of War?" "Madali lang. I-provoke natin sila!" ……

"You were killed." Bumalik sa memorya ko ang huling alaala na mayroon ako—ang sarili kong pagkamatay. "As a revenger deity, all I want for everyone is fairness—gantihin ang mabuti ng mabuti, gantihan ang masama ng masama." Nanatili akong nakatayo sa madilim na lugar, habang kinakausap ang boses na walang katawan, ngunit nararamdaman kong makapangyarihan.

sigaw ni Jaco na isa sa mga ka-teammate ko. "Mikho, Come on!" Narinig ko ring sigaw ng iba ko pang mga kasama. I shrugged my head and looked for an opening para maipasa ang bola kay Jaco nang makita ko muli ang isang bible verse na naka-post sa gilid ng court. For all that is in the world, the lust of the flesh and the lust of the eyes and the boastful pride of life, is not from the Father, but is from the world.