Venom And Eddie Mpreg

ทุกคนในแก๊งลือกันว่า “นั่นเมียเสี่ย” แต่คนที่ปากแข็งสุดกลับเป็นเด็กดื้อคนนั้นเอง ปากบอก “ไม่ใช่เมีย” แต่พอใครเข้าใกล้เสี่ย ก็มีตาเขียวตามมาเสมอ เสี่ยผู้เย็นชา กลับค่อย ๆ กลายเป็นแมวตัวโตขี้อ้อน เมื่ออยู่กับ "เมียเด็ก" ที่เขาไม่อยากปล่อยให้หนี

“มึงชวนกูมาอยู่กับมึง เพื่อให้กูมาช่วยดูแลเมียมึงเนี่ยนะ” รรร [รัน] เลือกที่จะเดินออกมาจากชีวิตพิจิก ตั้งแต่วันที่พิจิกกับติณประกาศชัดเจน ไม่อยากรับรู้เรื่องราวของทั้งสองคนอีก ด้วยความบังเอิญทำให้รรรกับพิจิกต้องมาเจอกันในแบบ One Night Stand แต่พิจิกไม่ยอมปล่อยให้รรรจากเขาไปง่าย ๆ แบบครั้งที่แล้ว เขาตามตัวรรรจนเจอ ความจริงหลายเรื่องถูกเปิดเผย ติณเป็นเมียแค่ในนาม แต่ท้อง !! เกิดเหตุไม่คาดฝัน ติณล้มจนเกือบแท้งลูก พิจิกทำอะไรไม่ถูก รรรอดสงสารไม่ได้จึงเข้าไปช่วย สุดท้าย ถูกชวนให้ไปช่วยดูแลเมียท้อง ที่ไม่ใช่เมีย...

Eddie's father died when he was 12 years old leaving him to provide for the family. His mother was blind, and he had a little sister named Carol. Eddie was convicted of killing a farmer with his BB Gun while hunting rabbit. Eddie was sent to prison. While in prison he meets Daisy that loved him like a son. Daisy was determined to help Eddie prove he is innocent. Carol becomes ill when Eddie is in prison. Eddie finds a way to visit Carol. Eddie never gives up on returning home to his mother and Carol.

ไม่ได้สนใจเพราะไม่รู้จัก ไม่ได้คิดจะรักเพราะไม่อยากมีพันธะ แต่....นั่นมันอดีตไปแล้ว เพราะนายกับลูกเปลี่ยนทุกอย่างที่เคยเป็นฉัน

เป็นเพราะผมไม่ทำอะไรให้มันชัดเจนสักที นาธารถึงได้ทิ้งผมไปทั้งที่ตั้งท้องลูกของผมโดยที่ผมไม่รู้อะไรเลย "เลิกดื้อได้แล้วฉันเห็นของนายทุกซอกทุกมุมจนชินแล้ว" "ถึงคุณจะเห็นของผมจนชินแล้วแต่ผมไม่ชิน อีกอย่างนั้นมันตอนผมไม่มีสติแต่ตอนนี้ผมมีสติแล้ว"

หลี่อวี้เหิง ชาตินี้เขาไม่อาจทำให้สามีรักได้ ชาติหน้าเขา ขอไม่รักคนไร้หัวใจเช่นนี้อีกเมื่อคำขอได้ส่งถึงสวรรค์ ทำให้เขาย้อนกลับมาตอนที่กำลังคลอดบุตรฝาแฝด สวรรค์ช่างเมตตาทำให้ชาตินี้เขาย้อนกลับมาตอนที่ลูกน้อยยังมีชีวิตอยู่ ชาตินี้เขาจะต้องปกป้องลูกน้อยและครอบครัวให้ได้ และจะไม่รักสามีใจร้ายเช่นท่านอีก ไท่ฉางจวิน!

My husband's parents were stung by an unidentified venomous queen hornet and rushed to the hospital. As soon as I heard the news, I hurried to the entomology research institute to seek help from my husband, who was the director, hoping he could assist the doctors with the diagnosis. Instead, he called for security to block me at the entrance. "I don't handle work matters after hours," he said coldly. "Penny's mother is sick, and I need to go take care of her." I tried to show him the critical condition notice from the hospital, but he tore it up in one swift motion. "People die every day. So what if your dad and mom died?" After my in-laws passed away, I filed a lawsuit against Penny Madison, who had deliberately disturbed the beehive that led to the attack. My husband, who had disappeared for several days, suddenly showed up as an expert witness in court. He fabricated a false professional opinion to exonerate Penny. When I decided to leave the country, he lost his temper. "What do your parents' short lives have to do with me? Is it so hard to understand that after a long day at work, I just want to rest? And now you want to drag Penny into this mess. Just because your own family is broken, you want to ruin someone else's? How can you be so vicious? You deserve to lose your parents!" Watching his brazen attempts to twist the truth, I suddenly realized something. He still didn't know that he had become an orphan.

A sharp bang on the door made him jump. "Open the door, Sawyer. I know you're there, I saw you. Come on, sweetheart," Daniel cooed through the closed door. Sawyer's heart fluttered at that endearment. Hearing Daniel's voice again was like cool water running down his sweaty back – refreshing, energizing. He felt the intense kicking in his stomach stop as though the baby was listening as Daniel tried to talk him to come out. I'm so sorry, child. Your father...doesn't know what he's doing. He doesn't belong in our lives. It's always going to be you and me. Sawyer bit his bottom lip at how selfish his thoughts were. God, had it really come down to this? "I'm so sorry, Dan but I'm not who you think I am. You don't deserve an idiot like me. Please, go home. We have nothing to talk about." "See? You're disturbing us. He doesn't want to talk to you. Let him be," He heard Maddie say. Sawyer exhaled at the silence that followed, thinking that Daniel had deeded his words and left. But Daniel spoke again, a slight edge of command in his voice. "No, Sawyer. You're not a fool. Listen, can you at least open up so we could sort things out, just the two of us."

วันที่ตัดสินใจทิ้งชีวิตไปหลังจากที่เสียทุกอย่างแม้แต่ลูกในท้อง อิน จึงขอทิ้งทุกอย่างแม้ชีวิตที่ไร้ค่านี้ไป แต่ก่อนตายขออธิษฐานให้ได้มีโอกาสเป็นคนอื่นและได้เป็นแม่ของลูกตัวเองเพียงสักครั้ง แค่สักครั้ง

อย่าให้เวทานนท์ได้คลั่งรัก เพราะเธอจะต้องรับศึกหนักมาก เวทานนท์ หนุ่มนักเรียนนอก ท่านประธานผู้คลั่งรัก อย่างคุณเลขาเนี่ยไม่ใช่ตัวเล็กสเปคเขา ปากแซ่บเกิน ยิ้มอ่อยได้ทุกคนยกเว้นเขาที่เป็นเจ้านาย คนแบบนี้เขาไม่มีทางชอบเด็ดขาด นวพรรษ เลขาหน้าหวานหล่อแบบโอปป้า ยิ้มทีทำเอาแฟนคลับคลั่ง ท่านประธานน่ะเหรอ คนอะไรหน้าตาก็ดีแต่นิสัยไม่ได้ดีไปกับหน้าตา สงสารคนที่จะมาเป็นแฟนจริงๆ