Well Spent Day Off นิยาย & เรื่องราว

Wala pa rin akong balita kay Youtan. Kumusta na kaya siya ngayon. Is he awake. It's been a week's na rin nang dinala siya sa America. I miss him too much. Habang seryoso ako sa ginagawa ko rito sa office, dumating si Dave. Nakangiti siyang lumapit sa 'kin. "How are you?" "Okay lang ako, don't worry." "Dapat nagpapahinga la ngayon. Tsyaka na lang muna 'to, napapabayaan mo na ang sarili mo."

aniya habang napapakamot sa ulo. "The breakfast is ready," saad ng binata at pinakatitigan siya ng binata. "Why don't you take the day off and rest?" "Ha? Kaka day-off ko lang kaha—" "Just take the day off and rest, Kola." At lumabas na ito ng silid. Madali naman siyang kausap. Boss na mismo ang nagpapa day-off sa kaniya tatanggi pa ba siya? Atsaka parang masama ang nararamdaman niya kaya parang tamad din siyang pumasok.

dagdag ko pa pero 'di parin siya nagsalita. Bumangon ako para sana tanungin ulit siya pero narinig kong humihilik na siya. Badtrip talaga! "Hoy! Ba't mo'ko tinulugan ha! Ang sama mo!" sabi ko saka bumalik sa pagkahiga at pinikit na lamang ang mga mata para matulog. *** Kinabukasan, walang pasok dahil weekend ngayon. Bumaba ako at nagluto ng breakfast. Ipinag luto ko na rin si Wesley. Si Mang Ernesto kasi day off niya ngayon kaya umuwi muna siya sakanila.

Mukha kasing napilitan lang ito. " Day off kasi nila kapag Saturdays and Sundays. Pasensya na Jacob naabala ka pa tuloy. You don't have to do this naman, kaya ko namang magluto mag-isa. Pasensya na ulit. " Katwiran niya. Nadismaya siya sa ipinakitang kagaspangan nito. Nawalan tuloy siya ng ganang kumain. "I didn't mean that way, sweetheart. "