Novel & Cerita Ang Aking Mga Magulang Tula

Magsisimula na ulit ako! Magsisimula na ulit sa panibagong buhay ko kasama ang anak ko at ang magulang ko. It's been a long night, Now I see the daylight! The new chapter is finally on! Sinalubong ulit kami ng limang tauhan ni papa. Ganun parin ang soot nila, naka itim parin habang naka soot parin ng itim na sunglasses. Pinagmasdan ko sila bago ako tumingin sa paligid. Niyakap ko kaagad si chuchi ng maramdaman ko ang hangin na sumalubong sa amin.

Saka hinalikan ni papa si mama sa noo. “Mahal na mahal kita,” Ang cheesy ng mga magulang ko. =======***======= Isa sa pinakamagandang tanawin ay ang paglubog ng araw. Kasama ko sina mama at papa sa dalampasigan habang hinihintay namin ang paglubog ng araw. Nakahirig ang ulo ni mama sa balikat ni papa, ang huli naman ay nakaakbay ang kaliwang braso sa balikat ni Mama habang parehong nakaupo sa tela na nilatag namin ni Papa sa buhanginan.

"Tama si kuya tito, ang swerte namin kasi kahit na maagang nawala ang mga magulang namin ay hindi niyo kami pinabayaan kagaya ng pinangako niyo sa kanila. We are longing for their presence pero kahit na gano'n ay ipinaramdam niyo sa aming magkapatid na hindi kami kulang." "You both did a great fight at sobrang proud ako sa inyo. Kahit na anong mangyari ay nandito lang ako para sa inyo, palagi ko kayong gagabayan at alalayan sa lahat ng bagay. Importante sa akin ang mga magulang niyo kaya kayong mga naiwan nila sa amin ang magsisilbing presensya nilang dalawa." saad ni Tito kaya sabay kaming napangiti ni Kuya.

Ang aking mga magulang ay labis na nasasabik. "Wow, ang galing, Veronica," bulalas ni Nanay. "Ito ay isang magandang pagkakataon para sa iyo." "I am proud of you," sabi ni Dad. Habang nagtitipon kami sa hapag kainan, ang kapaligiran ay sinisingil ng kaguluhan at pagmamalaki. Ang silid ay sumasalamin sa nakakahawang enerhiya ng pinagsamang kaligayahan at pagdiriwang. Ang tunog ng tawa ay sumasayaw sa hangin, na lumilikha ng isang simponya ng kagalakan na pumupuno sa aking puso.

Ang presensya ko, ang pag-upo ko rito, ang pag-iyak ko’t paglapit ko, iyon ang handog ko ngayong araw para sa mga namayapa kong mga magulang. Pinagtagpi ko ang mga palad ko saka ako yumuko. “Mom, dad… pasensya na kung wala akong dalang kahit ano. Pero alam ko namang hindi iyon ang mahalaga sa inyo.” Humugot ako ng malalim na hininga. “Nagdarasal ako palagi na sana ay payapa na kayo, na sana ay masaya na kayo riyan kung nasaan man kayo.”

Ang sakit sakit kapag tanggalin un sa mga magulang mo. "kau nalang ang meron ako dad, si mommy si austen pero tinaboy niyo na ako at pati anak ko nilau niyo sa akin, kau nalang ang meron ako pero sinaktan niyo ako, kau nalang ang lakas ko pero kau rin pala ang dahilan kong bakit ako bumagsak" Hagulgul at nanghihina kong sabe bago ako bumaling kay kiel na nakatingin lang sa akin na walang emosyon.

Ang sakit sakit kapag tanggalin un sa mga magulang mo. "kau nalang ang meron ako dad, si mommy si austen pero tinaboy niyo na ako at pati anak ko nilau niyo sa akin, kau nalang ang meron ako pero sinaktan niyo ako, kau nalang ang lakas ko pero kau rin pala ang dahilan kong bakit ako bumagsak" Hagulgul at nanghihina kong sabe bago ako bumaling kay kiel na nakatingin lang sa akin na walang emosyon.

Mahigpit naman akong niyakap ng aking mga magulang. Nasa ganun kaming posisyon ng biglang tumalsik ang aming sinasakyan, Ilang beses pa itong nagpagulong gulong. Naramdaman kong mas lalong humigpit ang pagkakayakap sa akin ng aking mga magulang. They were covering me.

Oo, sobra ang lungkot at sakit ng pagkawala ng mga magulang ko pero hindi ako ang nagsisimula ng gulo. Nati-trigger lang ako kapag involved na ang mga magulang ko sa usapan. Ayokong babastusin at banggitin ang pangalan ng mga magulang ko sa walang katuturan. Tahimik na sila kung saan man sila naroroon. Bumalik ako sa silid ko, pabagsak akong humiga sa kama. Happy birthday to me. Good night, Mom and Dad, sana nandito kayo para mag-celebrate kasama ko. I miss you and I love you, both.

Sige pa Corazon ilaglag mo ang sarili mo. "Mangilabot ka sa mga pinagsasabi mo Corazon! Wala kang utang na loob! Pati ang mga magulang kong wala na dinadamay mo pa. Pagkatapos kang kilalaning anak ng mga magulang ko, ito pa ang igagante mo sa amin? Pasalamat ka pa nga na tinuring kang anak ng mga magulang ko.Pasalamat ka at naawa ang mga magulang ko sayo at tinuring ka naming kapamilya nung namatay ang nanay mo. Buhay ka pa pero sa impyerno ang kaluluwa mo dahil sa kasamaan mo."