Whenever You're Ready Novels & Stories

Pumasok yung lalaking kumausap sa akin kanina. Yung may alam. Yung may plano. Yung nagpadala ng mensahe. “At last,” sabi niya. “Ready ka na ba?” “Born ready,” sagot ko. Lumapit siya. May hawak na tablet. May ipinapakita. “At least ngayon,” sabi niya, “mas madali na.” “Para kanino?” tanong ko. Ngumiti siya. “Para sa amin.”

"Saan ka pupunta?" Sasagutin ko na sana ito ng bigla namang tumunog ang phone ko na nasa loob ng bag. I excuse myself, lumabas ako ng bahay at tumungo na sa kotse ko. "Hey, Makk." ["Are you ready now?"] "Yup. Magkita na lang tayo mamayang mga 9 Am doon." ["Susunduin na lang kita, para isang kotse na lang ang gagamitin natin."]

sabi niya, mas relax na ngayon ang tindig, “let’s grab some lunch when you have time.” Hindi iyon tanong. Isang imbitasyon. Isang hakbang pasulong. At ang sagot ko ay bahagi ng misyon. “Sure,” sagot ko, diretso ang tingin. “I’ll check my schedule.” Hindi ko sinabi kung kailan. Hindi ko sinabi kung saan. Hinayaan kong manatiling bukas ang pinto—pero ako pa rin ang may hawak ng susi.

Walang pagmamadali. Walang pamimilit. Para bang bawat sandali ay gusto niyang iparamdam kung gaano niya ako kamahal. Nang magkalapit ang aming mga noo, mahina siyang bumulong. “Handa ka na ba sa bagong yugto ng buhay natin?” Ngumiti ako habang hinahawakan ang kanyang mukha. “Always ready.” Sa sandaling iyon, alam kong hindi lang kami lumilipat ng bahay.

paalam ko dito, Okie ate ingat ka rin ate love you , sa'ad naman nito sa akin, nang matapos kami makapag usap nang akin kapatid tumayo, ko para pumonta SA pantry, Ilan minutes na lang Eh. mag sisimula na ulit ang akin ship?" mahabang bak'bakan naman Ito sa mga costumer na mga pasaway,

"Dapat lang!! Paano kung may pating dyan tapos kakainin tayo?! Mas maganda kung ikaw lang ang lalapain nila at hindi ako...at kung mangyare man yun ikaw ang uunahin nila" Iling lang sagot niya sa akin. "Okay...ready na ako" sabi ko habang nakatingin sa ibaba habang hinahampas ng malakas na hangin ang nakalugay ko ng buhok. "God! Ready! Ready!" Nakapikit kong sabi. Naghihintay na tumalon kami pero ilang segundo na ang lumipas pero wala pa rin ang inaasahan ko. Baka umuna na siyang tumalon at teni-testing kung may pating ba talaga?

“Kailan ito?” “Bandang Hunyo.” “Sige. Marami akong oras para maghanda.” “Tatanggapin ko ito bilang oo?” “Oo.” “Pupunta ka ba doon mismo? Susunduin kita pagdatng mo.” “Sige, kapag walang problema sa oras na yun.”

Pakikipagsagutan ni Alyssa sa akin. "You dont understand me, Alyssa. Hindi naman sa pagiging selfish kaya hindi ko masabi sa kanya yon, ayoko lang maturn off siya sa akin. Sasabihin ko naman sa kanya after ko maayos to e. Naghahanap lang ako ng perfect time, beside, hindi pa 'ko ready." "Kailan ka magiging ready? Kapag sa iba na niya nalaman? Edi mas malala na yon, Kuya."

Pero 'di ba mas mahihirapan siya kapag nasa puder ko siya? "Anyway, see you later? Hintayin mo 'ko ha? Magtatampo ako kapag umalis ka nang 'di nagpapaalam." "Oo na," tumawa ako nang mahina. "Call me when you're going home. Mag-aayos na rin ako." "Yeah yeah. Sige, bye."

Napapikit ako habang nilulunok ang hiya ko. “O-Okay, do you have a-anything to say?” Tanong ko sa kaniya habang nakatalikod ako. “I still have many things to say. But I want to say that in the right time. If you are ready to face me.” Napatigil nalang ako hanggang sa maramdaman ko ang pagsara ng pintuan. Napabuntong hininga ako at napahilata sa kama. Should I talk to him now?