Whenever You're Ready Novels & Stories

Ayoko sa lahat, 'yung paligoy-ligoy. "Yes. I want to bring this to the next level,” diretsong sagot niya habang nakatingin nang diretso sa mga mata ko. Ganun siya kaseryoso sa ‘kin? "But I want to give you time. I know you're not ready for this. So I'll be waiting. That's why I'm not asking you anything, right?" kalmadong sabi niya sabay ngiti nang bahagya.

“Bahala na nga, pero anong magandang intro.” [“Hmm, sabihin mo lang na may sasabihin ka. Tapos unahan mo na siya na 'wag magagalit, tapos tanungin mo na rin na gusto mo ng totoong sagot, tapos ayon umamin ka na. Baka mabilaukan siya ha kapag binigla mo.”] Ede maganda, sabi ng utak ko. “Sige sige. Ready na ako baka mamaya nandiyan na siya.” Pagkapatay ko ng tawag ay napaupo ako at napaiyak nanaman ng walang luha.

Kaya’t pinili na lang niyang ipikit ang mga mata at huminga ng malalim. “Salamat, Ari… kahit saglit lang tayong nag-usap, gumaan kahit papaano.” “Anytime. Kahit anong oras. Huwag kang mahihiyang tumawag, okay?” “Oo. Ingat ka palagi. At kung may kailangan ka, sabihin mo lang.”

"Naiexpress mo na ng mabuti ang sarili mo. Actions speaks louder than words." Ngumiti din siya. "Paano ba maging handa sa isang relasyon?" Natigilan ako sa tanong niya at hindi ko alam kung anong isasagot ko. "H-hindi ko alam." Napalunok ako. "Two months kitang tiniis hindi kausapin, pero sa loob ng two months na yon ikaw lang lagi ang iniisip ko. ‘Yung mga salitang sinabi ko sayo, You see, I told you that I'm not ready yet, because I'm stil messed up." He took a deep breathe.

Malinaw magturo at hindi nakakabagot. Hanggang sa dumating ang oras ng uwian na walang Wade na bumalik sa opisina. “Tomorrow, you’re on your own na ha. Anyway, you can freely call me naman whenever you’re confused about anything. Huwag mahiya. I am one call away.”

May kung anong kuryente akong naramdaman na dumaloy sa buong katawan ko. "Okay, I'm leaving now. Past 12 midnight na. Lock your door at wag kang magbubukas ng pinto ng biglaan. Andyan lang ako sa kabila, kaya wag kang masyadong kabahan o matakot. Relax ka lang at magpahinga, okay?"

Maya na lang ako maliligo bago umalis para amoy fresh na fresh maya sa lakad namin. Nakaidlip din siguro ako ng mga kalahating oras. Sakto lang na makapag ready ako. Matapos kong makapag ayos ay nag text na ako kay Tamara. " Papunta na ako dyan sa inyo. Dapat ready kana ha." Text ko dito. "Opo kamahalan naka ready na ako. Ikaw na lang ang wala." Reply nya naman sa akin.

Tumango na lang ako nang bahagya at nginitian siya bago ako umalis. Hindi pa talaga siya ready makipag-usap. Hanggang kailan naman ako maghihintay bago pa bumalik ang energy niya? Huminga ako nang malalim. Siguro, hindi pa ito ang right time to talk to him. It's too early. Mamaya ko na lang siya kakausapin, and I'll make sure that he's ready.

They seem to be talking about something. "how about next week? may isang linggo pa tayo para sa preparations. What do you think?" napatayo ako ng tuwid. Hindi ko mawari ngunit bumayo ang dibdib ko at biglang kinabahan. Humigpit ang hawak ko sa aking telepono at tumiim ang bagang.

Bago pa ako makahuma, sumunod ang isa pang mensahe mula sa parehong numero. *Be ready by seven. I'll pick you up.*