Wicked Games の小説・ストーリー

Gaya ng reply ko nag open na nga sya tapos ininvite ko sya sa lobby tapos naglaro na kami. Habang naglalaro kami lalo syang kumukulit. Medyo pamilyar pa nga boses nya eh pero di ko nalang pinansin. Masaya naman syang kalaro kasi kahit ilang beses na kong mamatay sa game di sya napapagod kunin ang dogtag ko. Naka three games din kami. Tapos nung nasa lobby na kami last game pa sana pero sabi nya bukas nalang ulit.

Masaya pa rin ako dahil sobrang saya ang naging dulot nito sa anak ko. Isang laro na lang ang lalaruin pagkatapos nitong break. Nakakita ako ng tubig at sa tingin ko alam ko na ang sunod na laro. Ilulubog ang mukha doon para kunin ang mga star fish gamit ang bibig. Mariin akong napalunok at kinabahanan. Hindi ako pwede doon dahil mabubura ang makeup ko kahit pa sabihin na waterproof ang suot ko. Natatakot pa rin ako.

Kahit na ang totoo ay ako naman talaga ang nagpundar ng limang daang metro kuwadradong mansyong ito, nang piliin kong ibenta ang negosyo ko, para tulungan si Iverson na buuin ang kaniyang kumpanya. Nang makapasok kaming dalawa ni Iverson sa mansyon, malalakas na tawanan ang sumalubong sa amin. Mula sa aming anak na si Ivan at sa isang pamilyar na boses. Naningkit ang mga mata ko nang makita ko si Elvira sa pamamahay namin. Naglalaro siya kasama si Ivan. "Mireiah, look who's here! May bisita tayo!" pagbati ni Iverson na kumuha ng atensyon ng dalawang naglalaro sa sala.