Nakakabilib kung paano ang tunog na 'wakwak' nagbago mula simpleng onomatopoeia sa alamat tungo sa isang makapangyarihang simbolo sa modernong pop culture.
Noong bata pa ako, takot at hiwaga ang unang kahulugan nito—isang nilalang na sumasagisag sa panganib tuwing gabi. Sa paglipas ng panahon, nakita ko kung paano ginagamit ng pelikula, comics, at social media ang wakwak para ilarawan ang mas malalim na takot: ang kawalan ng kontrol sa kalye, ang pagtatakwil sa mga kababaihan, at minsan pati ang takot sa kakaiba o banyaga. Sa ganitong paraan, nagiging metaphor ang wakwak para sa mga banta na hindi madaling pangalanan—gaya ng karahasan, chismis, o maling impormasyon.
May mga pagkakataon ding pinapakita ito bilang isang simbolo ng resistensya: isang nilalang na lumalaban sa modernisasyon o kumakatawan sa mga sugat ng kolonyalismo at urbanisasyon. Nakakatuwa at nakaka-kilabot sabay, pero para sa akin ay mahalaga na tingnan ang wakwak hindi lang bilang halimaw, kundi bilang salamin ng mga takot at isyung panlipunan ng kasalukuyan.