You Can't Just Say Perchance Mga Nobela at Kwento

At marahil, iba na rin siya. “Wala namang ibang taga-Pearl Pavilion dito. Hindi mo kailangang maging sobrang maingat,” dagdag ni Percy, at sa hindi malamang dahilan, mas lalo siyang napaisip kung bakit parang mali ang pagkakataong ito.

Hindi ba parang medyo hindi na ito tama? Naging malamig ang tono ni Percival. “Hindi ba’t sabi mo ay lalabas ka para maglibang? Ito ba ang konsepto mo ng paglilibang?” Wala siyang pakialam kung magloko ang dalaga. Pero ang ganitong klaseng libangan ay nagdala rito sa presinto.

"Kahit mamatay ka diyan sa gutom, hinding-hindi ka makakalabas dito." Marahas na nilingon niya si Percy. "Nababaliw ka ba? Hindi mo ako puwedeng kulungin dito!" "Why not?" nakataas ang kilay na tanong ni Percy. "Dahil..." Hindi niya magawang ituloy ang gustong sabihin. Hindi niya maaaring aminin dito ang katotoohan kung bakit kailangan niyang makauwi. "Dahil ano?"

Masama ang tingin na sabi sa kanya ni Percy, sinamaan naman ito ng tingin ni Kitana. “I just asked for possibilities, Pers. I so did not asked for advices, magka iba iyon.” Pangangatwiran niya. “And whatever possibilities is that, hindi pa rin tama, paano kung ako lang? Paano kung he’s just saying all those sweet things that fine, I won’t deny I liked to hear him say but what if he’s just saying those things just to make sure that he will really capture me?” Seryosong sabi ni Kitana, inirapan naman siya ni Percy.