ฝาแฝด

เจ้าบ่าวของข้ามีฝาแฝดผู้พี่อยู่คนหนึ่ง ทั้งคู่มีหน้าตาเหมือนกันมากจนแทบจะแยกไม่ออก สิ่งเดียวที่จะสามารถใช้เป็นเครื่องจำแนกได้ก็คือ ที่หางตาของสามีข้ามีไฝเสน่ห์อยู่เม็ดหนึ่ง ทุกครั้งก่อนที่เราจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน ข้ามักจะต้องลูบเบาๆ ไปที่ไฝเม็ดนั้นก่อนเสมอถึงจะเบาใจ มีบางครั้งเหมือนกันที่เขาใช้น้ำเสียงที่แหบพร่าถามข้าออกมาว่า “หากไม่มีไฝเม็ดนี้ เจ้าจะยังสามารถแยกข้าออกหรือไม่?” และทุกครั้งที่ถาม เขาก็มักจะรุกรุนแรง จนข้าแทบจะรับมือไม่ไหว จึงได้แต่พูดตอบกลับไปอย่างเจ็บปวดว่า “...ได้สิ”ชีวิตหลังแต่งงานของพวกเรา ก็อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข จนกระทั่งวันหนึ่งที่ข้าได้พบกับความลับของเขาและพี่ชายฝาแฝด...

ในคืนที่หัวใจแตกสลาย เธอใช้เงินหนึ่งล้านบาท ซื้อผู้ชายคนหนึ่ง…เพื่อ “ลืมเขา” แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เพราะชายคนนั้น...มีใบหน้าเหมือนณภัทร ผู้ชายที่เธอรักมาหลายปีทุกกระเบียดนิ้ว “ผมสามารถเป็นใครก็ได้…ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณต้องการ” และเธอก็เลือกจะหลอกตัวเอง…ว่ารักเขาในแบบที่เขาเป็น แม้ในใจจะรู้ว่า…เขาไม่ใช่คนเดิม เมื่อความจริงเปิดเผย ทั้งคู่คือ “ฝาแฝด” ที่ถูกพรากจากกันตั้งแต่เกิด หนึ่งเติบโตในเกียรติยศ อีกหนึ่ง...ในความเจ็บปวดและความอัปยศ ในที่สุด มีนาจะเลือกใคร?

‘ถ้าลูบเกียร์แล้วจะได้เป็นเมียวิศวะ แล้วถ้าหนูลูบเฮียละคะจะเป็นเมียเฮียได้อะเปล่า!!!’ เมื่ออยากลูบเกียร์ตั้งใจฝากตัวเป็นเมียวิศวะ แต่พลาดท่าตกหลุกลึก พร้อมอุทานว่าเหี้ย...ฉันก็ได้เป็นเมียพี่เขาสมใจ

เธอปลอมตัวไปทำงานแทนน้องสาวบนเรือสำราญ แต่กลายเป็นเดินเข้าสู่วังวนแห่งความพิศวาส มิคาอิล หนุ่มรัสเซียผมน้ำตาลแดง ไฟรักดั่งเปลวเพลิง เธอทำให้เขารู้สึกเหมือนผ้าขี้ริ้ว คนรัสเซียชำระแค้นของเขาเสมอ แม้ว่าต้องยอมเป็นชู้!! “เจ็บมากไหม” “ค่ะ” “ครั้งหน้าไม่เจ็บแล้ว” “ครั้งหน้า?” “ใช่ น่าจะอีกไม่ถึงชั่งโมง” บุษบาขยับตัวลุกขึ้นนั่ง เจ็บแปลบเนื้อด้านในจนนิ่วหน้า ผมยาวสยายคลุมลงปกปิดเนื้อทรวงบางส่วนดูน่าหลงใหล มิคาอิลขยับปัดปอยผมออก คลึงเคล้นทรวงอกงามตรงหน้า “มันเร็วไป ฉัน ฉัน เจ็บ” “ไม่หรอกคนดี ไม่เจ็บแล้วเชื่อผม ไปอาบน้ำกันไหม” “อาบน้ำ?” มิคาอิลขยับลุกขึ้นนั่งประคองหน้าหวานไว้รับจูบ “คุณพูดทวนคำแบบนี้เสมอหรือแพรี่” “พูดทวนคำ?” เขายิ้มมุมปากขณะกำลังจูบปากเธอ ดึงร่างเล็กให้ลุกขึ้นเดินตามไปห้องน้ำ คงจะยังอีกสักพักกว่าที่เขาจะหมดแรง น่าเสียดายที่เมื่อหัวค่ำเพื่อนสองคนขอแบ่งถุงยางอนามัยไปด้วย ทำให้เขาเหลือเพียงชิ้นเดียวและได้ใช้มันไปแล้ว แต่ไม่เป็นไร ไหน ๆ เขาปลอดภัย ส่วนเธอยิ่งกว่าใสสะอาด ก็เอาสดไปเลยแล้วกัน

เธอมันนักแสดงตัวแม่อยู่แล้ว งั้นก็เชิญเล่นตามบทคู่หมั้นฉันไป ฉันจะไม่แฉเธอก็ได้ ฉันจะเนียนๆ แกล้งทำเป็นโง่ต่อหน้าพ่อแม่เธอ พ่อแม่ฉัน เล่นต่อไปแสดงต่อเลยที่รัก งานนี้ฉันว่าฉันคุ้มนะ

📍นิยายเรื่องนี้จะเป็นรุ่นลูกของ Crazy in love วิศวะคลั่งรัก (เจเจ)📍 เจเจกับอบิเกลได้แต่งงานกันมีลูกแฝด คือ พายุ กับ สายฟ้า 💓พายุหนุ่มหล่อ💓 เรียนคณะบริหารธุรกิจMBA ของมหาลัยชื่อดังที่อเมริกา อายุ23ปีสูง185 และเขายังเป็นมือกีตาร์วง Hunter ฮอตที่สุดของวง 🅾️ คำจำกัดความของพายุ ถ้าอยากได้คนหล่อมองมาที่ผมสิ 💓เจ้าเอย💓 สาวสวยหุ่นดี อายุ 20 ปี ส่วนสูง 170 เรียนอยู่คณะ Business มหาลัยเดียวกับพายุ เธอคือFcที่หลงรักเขา

การปรากฎตัวของเธอกำลังจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป คำสาปแช่งจะถูกลบล้างได้หรือไม่และเธอจะใช่กีรติคนเดียวกันไหม.. กว่าจะได้คำตอบสำหรับทุกอย่างหวังว่าเขาคงทนไหวไม่ชิ่งหนีไปเกิดใหม่เสียก่อนหรอกนะ ระหว่างคุณผีหัวโบราณกับหญิงผู้กร้านโลก งานนี้ใครควรต้องกลัวใคร มาคอยลุ้นกันนะคะ

ฝาแฝด 'เจียงหยูหมิง' และ 'เจียงหยูหยาง' มักฝันถึงตัวพวกเขาในอีกโลกจึงนำความรู้ที่ได้มาสร้างตัวในฐานะร่างทรงเทพพยากรณ์จนค้นพบพลังแปลกประหลาด เมื่อความลับถูกเปิดเผยจึงถูกพรากจากกันเพื่อนำไปเป็นภาชนะบรรจุแก่นวิญญาณเซียนที่สวรรค์และอเวจีต่างก็ตามล่ามากว่าพันปี ทั้งคู่ถูกบังคับให้แยกเส้นทางเพื่อเรียนรู้พลังและอดีตชาติของตน ระหว่างนั้นฝาแฝดก็เข้ามาพัวพันกับเรื่องราววุ่นวายของโลกบำเพ็ญเพียรแห่งฟ้าดินมากมายดั่งมีสิ่งชักพา ทั้งสองต้องพยายามอย่างหนักในเส้นทางของตนเองเพื่อที่จะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าสองพี่น้องกันอีกครั้ง

"หน้าที่ของฉันคือเป็นแม่เจย์เดนแล้วก็เจนนี่ค่ะ นอกจากนี้ก็ไม่ใช่ความรับผิดชอบของฉันแล้ว" "แล้วหน้าที่เมียล่ะ ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยงั้นหรอ"

อรุณีมาลา ฉัตรอรุณ แม่เลี้ยงเดียวของเด็กหญิงต้นข้าวและเด็กชายต้นกล้า ต้องเวียนมาพบกับพ่อของลูก ดร.ศิวัช อีกครั้งในฐานะญาติดอง เธอจะทำอย่างไร จะปกป้องตัวเองและลูกจากคนแบบเขาได้อย่างไร ################## "พี่วัชคะ ออทำกับข้าวมาฝากค่ะ" อรุณีมาลาเคาะประตูอพาร์ทเม้นท์ของชายคนรัก เธอรู้ว่าช่วงนี้เขาคร่ำเคร่งกับงานวิจัยจนแทบไม่มีเวลาหาอะไรทานจึงทำกับข้าวมาให้ และเธอมีข่าวดีจะบอกเขาด้วย "ออ พี่มีเรื่องจะบอก" เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง มองเธอที่กำลังจัดอาหารให้เขาด้วยความลำบากใจ "ช่วงนี้พี่ต้องเร่งธีสิต พี่คงไม่มีเวลาดูแลออ เราเลิกกันเถอะ" หญิงสาวมองเขาอย่างตกใจ "พี่วัชล้อเล่นเหรอคะ ไม่พูดแบบนี้สิ" หากแต่แววตาของเขาไม่มีแววล้อเล่น "แต่ออกำลัง.." เธอพูดไม่จบ เขายกมือขึ้นบอกว่า "พี่คิดดีแล้ว ที่ผ่านมาถ้าพี่ทำให้ออเข้าใจผิด พี่ขอโทษนะ พี่ขอให้ออเรียนจบกลับไทยไวๆ นะครับ" หญิงสาวน้ำตาคลอเมื่อแน่ใจว่าเขาไม่ได้พูดเล่น เธอพยักหน้ายอมรับไม่พูดอะไรอีก