ฝาแฝด 소설 & 이야기

มัลลิกา นอนแผ่หลาอยู่บนพรมนุ่มข้างน้องกวินกับน้องกวาง ที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างๆ ซ้ายขวา ลูกฝาแฝดของโชติกากับวิคเตอร์ เป็นแฝดชายหญิง แฝดชายคือ น้องกวิน แฝดหญิงคือ น้องกวาง เด็กทั้งสองน่ารักน่าชัง ผิวขาวแก้มยุ้ยหน้าตาคล้ายๆ กัน แต่ต่างกันที่สีผมเพราะน้องกวินผมสีน้ำตาลอ ่อนหยิกหย็อยเป็นลอนน่ารัก และดวงตาสีน้ำตาลเข้ม

เจมส์ตะโกนเสียงดังด้วยความเป็นห่วง สายตาเปี่ยมสุขมองไปยังเด็กผู้ชายร่างจ้ำม่ำสองคนในวัยห้าขวบ กำลังวิ่งไล่เตะฟุตบอลกันอย่างสนุกสนานอยู่กลางสนามหญ้าหน้าบ้าน ด้วยความสูงที่ไล่เลี่ยกันของเด็กทั้งสองคนนี้ มองไกลๆ แทบจะแยกเยอะไม่ออก ว่าใครเป็นพี่ ใครเป็นน้อง อีกทั้งห น้าตาก็เป็นพิมพ์เดียวกันเป๊ะ ไม่มีผิดเพี้ยน ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าเป็นลูกชายฝาแผด “ท้องแรกเราได้แฝดสอง… ท้องหลังผมอยากได้แฝดสามหรือแฝดสี่ เกดอยากได้ไหมจ๊ะ”

ฝาแฝดมีผิวเหมือนกันกับแม่ คิ้วเข้มได้พ่อ จมูกยังไม่สามารถมองออกว่าเหมือนใคร คงต้องรอไปอีกสักหน่อยถึงจะรู้ ส่วนดวงตาได้แม่มาทั้งคู่ ส่วนปากน้อย ๆ ดูก็รู้ว่าได้มาจากพ่อ ต้องบอกว่าฝาแฝดได้ส่วนผสมจากทั้งพ่อทั้งแม่คนละนิดคนละหน่อย แล้วมารวมอยู่ตรงใบหน้าขาว ๆ น้อย ๆ ทุกอย่างลงตัวจนกลายเป็นความน่ารักจิ้มลิ้ม เพราะแบบนี้พ่อถึงได้หวงลูกสาวตั้งแต่ตอนนี้เลย

หนูนาในตอนนี้ยังคงหลับใหลจากฤทธิ์ของยาสลบ เธอยังไม่มีโอกาสได้อุ้มลูกด้วยซ้ำ ศิลาอยากให้ภรรยาตื่นขึ้นมาไว ๆ อยากให้หนูนารู้ว่าลูก ๆ ของเราน่ารักขนาดไหน เด็กชายทั้งสองเกิดห่างกันเพียงแค่หนึ่งนาที เด็กน้อยแรกเกิดตัวแดงแจ๋ ปากนิดจมูกหน่อย ยังมองไม่ออกว่าหน ้าตาเหมือนใครมากกว่ากัน แต่ที่แน่ ๆ ทั้งคู่เป็นแฝดแท้ เกิดจากไข่ใบเดียวกัน และหน้าตาเหมือนกันจนแยกแทบไม่ออก แต่โชคดีที่คนพี่มีปานเล็ก ๆ ที่ต้นขา ทำให้ศิลาพอจะแยกลูกได้

ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหมผมได้ลูกแฝดงั้นเหรอ แล้วผมต้องทำไงดีผมได้ลูกแฝดตอนนี้ผมรนไปหมดทำอะไรไม่ถูกแล้ว "ลูกแฝดเหรอคะ" "ใช่ค่ะแต่ไม่ใช่แฝดสองนะคะแต่เป็นแฝดสามค่ะ^^" ..................

ฟลินต์ส่ายหน้าอย่างระอา มันก็เป็นแค่ความบังเอิญที่พาฝันตั้งครรภ์หลังจากจับเขาขึงผืดกับเตียงเท่านั้น “จริงๆ แล้วเป็นเพราะครอบครัวพาฝันมีแฝด เอินกับต้าเฟิงก็เห็นตอนวันงานแต่งแล้วว่าญาติของพาฝันมีแฝดหลายคู่ แฝดสามแฝดสี่อีกต่างหาก ก็เลยมีเปอร์เซ็นต์สูงที่จะได้ล ูกแฝด แต่ถ้าเอินกับต้าเฟิงอยากมีลูกแฝดจริงๆ ปรึกษาหมอดีกว่า อย่าไปฟังพาฝันมาก”

แม้ลูกชายจะเหมือนกันเป้ะแต่ทั้งสองต้องมีจุดเด่นของตัวเองและคนเป็นพ่อเป็นแม่ก็ต้องจำลูกของตัวเองได้อยู่แล้วแต่ตอนนี้เพิ่งคลอดจึงงยังดูไม่ออก “หล่อตั้งแต่เกิดเลยว่ะคีย์ มึงทำได้ยังไงวะ” บรินัยมองหลานแฝดที่หน้าเหมือนกันเป้ะอย่างอัศจรรย์ใจและที่เขาเห็นส่วนมากก็จะเ ป็นแฝดคนใบที่หน้าตาไม่เหมือนกันเพราะเป็นการทำอิกซี่หรือเด็กหลอดแก้วไข่คนละใบและหน้าไม่เหมือนกันเป้ะแบบนี้

"น้ำยาพี่ดีไงครับ" "ดีดีสิคะพี่ ถ้าไม่มีพันธุกรรม ไม่น่าจะท้องแฝดได้ ฝั่งบ้านหนู ไม่มีแฝดเลยนะคะ" "บ้านพี่มีครับ ฝาแฝดของพ่อพี่"

วราส่งกล่องสตรอว์เบอร์รีคืนคนขี้หวง “จบโทกันแล้วยังจะทะเลาะกันเป็นเด็ก ๆ อีกนะ” เดลส่ายหน้าน้อย ๆ ให้กับฝาแฝดคู่เล็ก ถึงจะเป็นฝาแฝดกันแต่ใบหน้าของทั้งคู่กลับไม่เหมือนกันเลย ต่างจากแฝดผู้พี่ ที่เป็นแฝดสาม ชายสอง หญิงหนึ่ง แต่ใบหน้าละม้ายคล้ายกันมาก วรากับนาราต่า งไม่ยอมกัน จ้องแต่จะเอาชนะ แต่ด้วยความที่นาราเปรียบเสมือนลูกคนเล็ก จึงได้รับความเอนเอียงจากผู้เป็นแม่มากกว่าใคร แม้จะชอบทะเลาะกัน แต่ก็รักกันมาก ทั้งคู่คล้ายมีสัมผัสพิเศษระหว่างกัน ไม่ว่าใครมีเรื่องไม่สบายใจ อีกฝ่ายก็สามารถรับรู้ได้

เด็กชายตัวน้อยคนพี่ ชื่อเฟรม เด็กชายตัวน้อยคนน้อง ชื่อฟิว ทั้งคู่ ฉลาดทำ ฉลาดพูด เรียนรู้เร็วกว่าเด็กในวัยเดียวกัน จนไม่ว่าใครที่พบเห็นก็ต้องเอ็นดู ที่สำคัญคือ เด็กน้อยทั้งสองคนหน้าตาเหมือนกันจนไม่มีส่วนไหนที่ต่างกันเลย ทั้งสองคนเป็นแฝดแท้ เกิดจากไข่ใบเดียวกัน จึงแทบจะไม่มี ส่วนไหนที่ไม่เหมือนกันเลย ไม่ว่าจะหน้าตาหรือนิสัย