มาเฟียตัวร้ายกับยายจอมซึน

มาเฟียตัวร้ายกับยายจอมซึน

last update最終更新日 : 2025-05-20
作家:  Luffy.g連載中
言語: Thai
goodnovel4goodnovel
評価が足りません
39チャプター
1.6Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

รักคนเดียว

มาเฟีย

สวย

ความรักครั้งแรก

รักแรกพบ

เมื่อมาเฟียหนุ่มต้องมาเจอสาวน้อยขี้กลัว เรื่องราวความรักและความโกลาหนจึงเริ่มต้นขึ้น ภูทัช มาเฟียหนุ่มเจ้าของธุรกิจคาสิโน หนุ่มหล่อไฟแรงที่มีสาวมากมายหมายตา แต่กลับต้องอ่อนอกอ่อนใจเมื่อเจอกับวาดฝัน หญิงสาวที่ดูเปราะบาง อ่อนแอ วาดฝัน หญิงสาวที่เป็นโรคกลัวการสัมผัส ทั้งยังนิสัยขี้กลัวและขี้ระแวง แต่พอเหล้าเข้าปากเธอกลับโผเข้ากอดภูทัชอย่างไม่ลังเล เหมือนแพร เพื่อนสาวคนสนิทของวาดฝัน หญิงแกร่งแห่งปีที่คอยดูแลปกป้องวาดฝันไม่ต่างจากแม่ไก่ปกป้องลูกไก่ ทรงกลด น้องชายฝาแฝดของวาดฝัน เด็กหนุ่มที่ต้องรับภาระสืบทอดธุรกิจของครอบครัว หลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิต

もっと見る

第1話

แรกพบ

「あなたの元婚約者とやり直したいなら、私は邪魔しないわ」

中野綾(なかの あや)は両手を固く握りしめた。長いまつ毛を伏せて、車椅子に座る男を見つめる。

その言葉を聞いた途端、男の憂鬱そうな瞳はぞっとするほど冷たく凍りついた。

「俺と結婚したこと、後悔してるのか?」

綾はためらうことなく答えた。「後悔なんてしてない。おばあさんには育ててもらった恩があるから」

「俺と結婚したのは、恩返しか?それとも同情か?」

中野湊(なかの みなと)はつり目で、鋭い視線を向けた。その整った顔には、深い怒りの色が浮かんでいた。

車椅子に座っているのに、とてつもない威圧感が放たれていた。

湊に見つめられ、綾は心の中がざわついて、いたたまれなくなった。唇を噛んで、思わず俯いてしまう。

5年前の交通事故で、湊は両足が動かなくなった。

当時、湊には婚約者がいて、綾にも付き合っている人がいた。

湊の婚約者の家から婚約を破棄された後、不治の病を患っていた湊の祖母である中野和子(なかの かずこ)が綾に湊と結婚してほしいと頼み込んできたのだ。

綾に選択肢はなかった。8歳の時に両親を亡くし、路頭に迷っていた綾を救い、家族として迎えてくれたのが、両親の恩師である和子だったからだ。

結婚式を挙げた後、和子は安心して旅立った。

この結婚を承諾したのは、確かに恩返しのためだった。

でも、5年間一緒に暮らすうちに、綾は湊のいる生活に慣れ、彼に頼るようになっていた。

湊がこの世で唯一の家族で、唯一の拠り所だった。

このまま一生を終えるのも悪くない、そう思っていた。

しかし1週間前、湊の元婚約者である二宮凪(にのみや なぎ)が、4歳くらいの男の子を連れて帰国した。

男の子は中野家特有の白い肌、彫りの深い目元、そして血色の良い薄い唇をしていた。

少しぽっちゃりしているけれど、その雰囲気は中野家の兄弟にそっくりだった。

長男の中野誠(なかの まこと)と妻は結婚して8年、夫婦仲は円満だ。弟の元婚約者と不倫するなんてありえない。

だから、この子は、湊の子供としか考えられなかった。

「あの子供は、どうするの?」と綾は尋ねた。

「俺がなんとかする」

湊は明らかにこの話を続けたくなさそうで、玄関に立っている使用人の山下幸子(やました さちこ)に目をやった。

「どうかしたか?」

「二宮様とそのお子様がいらっしゃいました」

幸子は入ってきてからしばらく経っていたが、険悪な空気を察して、返事をするのをためらっていた。

湊は眉間のしわを伸ばし、少し眼差しを和らげた。

「中野おじさん!」

幸子の言葉が終わるか終わらないかのうちに、小さな影がドアの外から飛び込んできて、湊の胸に飛びついた。その勢いで、危うく幸子を突き飛ばすところだった。

「海斗、行儀よくしなさい」

凪が続いて入ってきた。甘やかすような笑みを浮かべ、その目は湊に釘付けで、優しさに満ちていた。

「湊、私たち親子を泊めてくれてありがとう」

中野家の運転手である井上剛(いのうえ つよし)が大きなスーツケースを二つ持って入ってきた。湊はそれを3階の左側の部屋へ運ぶよう指示した。

綾はわずかに眉をひそめた。凪たちが来るなんて、誰も教えてくれなかった。

湊の言っていた「なんとかする」っていうのは、自分に相談もなしに、凪たちを家に住まわせることだったの?

綾は口を開きかけた。3階は自分たち夫婦の居住スペースで、客はいつも2階に泊まってもらうことになっている。

でも、結局何も言えなかった。湊は凪たちと楽しそうに話していて、まるで綾など存在しないかのようだった。

あの3人の方がよっぽど家族みたいで、そばに立っている自分が邪魔な存在に思えた。

綾は背を向けてその場を去ろうとした。でも、数歩も歩かないうちに湊に呼び止められた。

「綾、部屋の準備をしてくれ。凪と海斗が快適に過ごせるように」

凪――あまりにも自然で、親密な呼び方だ。

綾は足を止めた。「疲れたから、お風呂に入って寝るわ」

湊の世話をするのは、和子との約束だからだ。でも、凪たちの世話までしたら、それはもうただの使用人じゃないのか?

それに、この家の女主人が「泥棒猫」のためにベッドメイクをするなんて、そんな馬鹿な話があるものか。

「いいのよ、山下さんにやってもらえば」

凪はアクセサリーケースを取り出し、気前よく幸子に差し出した。

「山下さん、これ、海外で買ってきたの。珍しいデザインだと思うわ。プレゼントで」

幸子は後ずさりし、何度も手を振った。「いえいえ、とんでもないです。お仕事ですから」

凪が何かを言う前に、幸子はエレベーターがあることさえ忘れて、階段を駆け上がって3階の部屋を片付けに行った。

凪は気まずそうに手を引っ込めた。「湊、私たち親子、歓迎されてないみたいね」

湊は穏やかな口調で言った。「そんなことないさ。綾はずっとお前と海斗のことを気にかけていたよ」

綾は聞こえないふりをして、エレベーターに向かった。

「泥棒猫」を気にかけていたのはこっちじゃない。湊の方だ。

凪たちが帰ってきてから、いつもは冷淡な湊がまるで別人のようだった。

自分をあちこち連れ回しては、凪と二宮海斗(にのみや かいと)へのプレゼントを自ら選んだ。凪のバッグやアクセサリーは壁一面に並び、海斗のおもちゃは部屋を埋め尽くした。

湊が他の誰かにこれほど気を遣うなんて、今まで一度もなかった。これで、何もかもが変わってしまったのだと綾は悟った。

「綾、湊から聞いたよ。ずっと子供が欲しいって思ってたんでしょ?きっと海斗のことを好きになってくれるよね」

凪の声が後ろから聞こえたが、綾は振り向かなかった。

「湊が気に入っているなら、それでいい」

そう言って、綾はまっすぐエレベーターに乗り込んだ。

湊は、自分が子供を欲しがっていることをずっと知っていたんだ。彼にプレッシャーを与えたくなくて、自分は一度もそのことを口にしなかったのに。

湊はすべて知っていて、ただ知らないふりをしていただけなのだ。

ガラス張りのエレベーターがゆっくりと昇っていく。明るい照明の下、湊の瞳には、綾が今まで見たことのないような優しさと慈しみが浮かんでいた。

綾は5年間、甲斐甲斐しく湊の世話をしてきた。でも、湊が自分を気遣うような素振りは、一度も見たことがなかった。

いつしか綾自身も、ここまで尽くす必要はないのだということを忘れていた。

エレベーターが3階に着くと、凪の声が聞こえてきた。

「5年前、親に無理やり婚約を破棄させられて、海外へ行かされたの。

海外に行ってから、あなたの子を妊娠していることに気づいたの。海斗は私たちの子よ。見捨てるなんてできなかった」

凪の声はだんだんと詰まっていった。彼女はしゃがみ込み、湊の膝に顔をうずめて、体を震わせた。

湊はゆっくりと手を伸ばし、凪の肩に置いた。

凪は顔を上げた。涙に濡れたその瞳は、とてもか弱く見えた。

「海斗が大きくなれば、うちの親も受け入れてくれると思ったのに。帰国した途端、カードは止められるし、家からも追い出されちゃったの。

湊、本当にどうしようもなくなって……じゃなければ、あなたの迷惑になるようなことはしなかったわ。

私がつらいのは構わない。でも、海斗はまだあんなに小さいのに……」

湊の指先が凪の頬をなで、涙を拭った。

「俺がいる。大丈夫だ」

綾は3階の手すりのそばに立っていた。その光景を見て、心の底からゾクゾクとするのを感じた。

無意識のうちに爪が手すりを強く引っ掻き、折れそうになった。

「奥様、ご安心ください。私は奥様の味方ですから」

いつからそこにいたのか、幸子が心配そうに綾を見つめていた。

幸子は中野家で20年以上働いていて、以前は和子に仕えていた。

和子が亡くなる前、これからも湊と綾の面倒を見てやってほしいと、幸子に託したのだ。

幸子は綾が大きくなるのを見てきた。綾が優しくて物分かりのいい子だと知っている。

綾は唇をきゅっと結んだまま微笑んだ。湊は物じゃない、生身の人間だ。

凪と「奪い合う」ようなことになっているなら、それは湊が本当は自分のものじゃないってことだ。

綾は安心感をあまり感じられない性格だった。完全に自分のものにならないのなら、いっそいらない。

そうすれば、手に入るか失うかと気を揉んで、余計なことで悩まなくて済むからだ。

――

深夜、綾がうとうとと眠りにつきかけた頃、湊がドアを開けて入ってきた。

車椅子に乗っていて、すでにお風呂に入ってパジャマに着替えていた。

家には湊専用のバスルームがあり、口のきけない男性ヘルパー・河野隆(こうの たかし)が湊の世話を専門にしている。

綾はいつものように、起き上がって湊をベッドに寝かせた。

車椅子は湊のあらゆる要望に応えられる特注のハイテク製品だったが、湊は綾に世話をされる方が好きだった。

綾は湊の隣に横になった。心は晴れないままだ。

綾には身内がおらず、もっと多くの繋がりが欲しかった。だから子供を一人か二人、産みたいと思っていた。

湊は足を怪我しているだけで、夫婦生活には何の問題もなかった。

綾は何度も自分から誘ったが、いつも断られてきた。

そのうち綾は、湊はプライドが高すぎて、主導権を握れないことを受け入れられないのだろうと思い、その話はしなくなった。

今夜、凪の口から、湊がずっと自分が子供を欲しがっていることを知っていたと聞かされた。

湊は今この瞬間のように、暗闇の中から自分の心の熱を冷ややかに見つめ、そして見て見ぬふりをするのだ。

ぼんやりしていると、一本の腕が綾の柔らかな腰をつかみ、ぐっと引き寄せて、暖かく広い胸の中に抱きしめた。

湊は綾を強く抱きしめ、顎を彼女の頭のてっぺんに乗せて、優しく撫でた。

「凪が妊娠した時、彼女はまだ俺の婚約者だった。浮気じゃないし、彼女は不倫相手でもない。これには、お互いに複雑な事情があったんだ。

海斗は俺の子だ。男として、見て見ぬふりはできない。俺の責任なんだ。

綾、怒らないでくれ。あの二人はただ家に住むだけだ。それだけだよ」

凪と結婚する直前、一度、湊は記憶をなくすほど酔ったことがあった。

目が覚めたら、凪がベッドにいた。たった一度のことで、海斗ができたんだ。

このことを思うと、心の底に渦巻く感情が後悔なのか罪悪感なのか、湊自身もよく分からなかった。

綾は湊の手を振り払い、暗闇の中で起き上がった。

「離婚するか、私との子供を作るか。どっちかにして」
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
39 チャプター
แรกพบ
ตอนที่ 1 แรกพบแสงสีสลัวสาดส่องทั่ว “The Babylon” ผับหรูใจกลางเมืองกรุงเทพฯ เสียงเพลง EDM เร่งจังหวะกระหึ่มก้องกังวาน ผสมปนเปไปกับเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยจอแจของผู้คนที่มาสังสรรค์ยามค่ำคืนวาดฝันในชุดเดรสเกาะอกสีดำสั้นเหนือเข่า เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดจนเป็นที่ดึงดูดสายตาเหล่าชายหนุ่มทั้งหลาย เธอเดินตามหลังเหมือนแพร หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งที่แต่งกายด้วยชุดรัดรูปสีแดงเพลิง ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดรับกับชุดของเธอได้เป็นอย่างดี รอยยิ้มกว้างบวกกับใบหน้าที่เชิดขึ้นอย่างมั่นอกมั่นใจทำให้หนุ่มๆ ทั้งหลายมองเหลียวหลังจนแทบน้ำลายสอออกมาเหมือนแพรเป็นเพื่อนสนิทของวาดฝัน เธอเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง ทั้งยังมีนิสัยไม่กลัวหรือยอมใครอีกด้วย นั่นทำให้เหมือนแพรเป็นดั่งโล่กันภัยให้กับวาดฝันอยู่ตลอดเวลาวาดฝันเดินตามหลังเหมือนแพรอย่างไม่ยอมให้ห่างกาย หัวคิ้วของเธอขมวดขึ้นเป็นปมอย่างรู้สึกไม่ชอบใจ เมื่อสัมผัสได้กับสายตาที่เอาแต่จับจ้องมองมาที่เธอราวกับเสือที่เตรียมขย้ำเหยื่อก็ไม่ปาน ความรู้สึกอันน่าขนลุกเช่นนี้ทำให้วาดฝันรู้สึกอึดอัดและกระอักกระอ่วนใจอยู่ทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับ
続きを読む
นี่แฟนของฉัน
ตอนที่ 2 นี่แฟนของฉัน หลังจากดื่มค็อกเทลไปสองสามแก้ว วาดฝันก็เริ่มรู้สึกถึงแอลกอฮอล์ที่แล่นพล่านอยู่ในร่างกาย ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าว แก้มแดงระเรื่อ ดวงตากลมโตเป็นประกายวาววับ เสียงเพลงดังกระหึ่มรอบข้างเริ่มฟังดูนุ่มนวลลงเล็กน้อย“แพร ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” วาดฝันเอ่ยบอกเพื่อนเสียงดังแข่งกับเสียงเพลงที่ยังคงกึกก้องเหมือนแพรที่กำลังคุยสนุกสนานกับชายหนุ่มหน้าตาคมคายที่เพิ่งเข้ามาทักทาย หันมามองวาดฝันเล็กน้อย “ไปคนเดียวไหวเหรอ ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม”วาดฝันปรายตามองเหมือนแพรสลับกับชายหนุ่มคนดังกล่าว ก่อนจะยิ้มกว้างออกมาอย่างมีเลศนัย “ไม่ต้องหรอก...ไม่อยากขัดจังหวะ” วาดฝันกระซิบคำพูดสุดท้ายพร้อมส่งสายตาล้อเลียนเพื่อนรักอย่างนึกชอบใจ เหมือนแพรได้แต่ค้อนขวับใส่อย่างหมั่นไส้ “ถ้างั้นรีบไปรีบมานะ”วาดฝันโบกมือให้เพื่อนเบาๆ พร้อมรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ด้านในของผับระหว่างทางเดินไปยังห้องน้ำ วาดฝันรู้สึกถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาที่เธอ ชุดเดรสเกาะอกสีดำสั้นเหนือเข่าที่ใส่มาในวันนี้ทำให้เธอดูสะดุดสายตามากเกินไปแต่เพราะเหมือนแพรเป็นคนเลือกให้ ทำให้เธอไม่อยากขัดใจ
続きを読む
คิดจะยั่วกันหรือ
ตอนที่ 3 คิดจะยั่วกันหรือนนท์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก รู้สึกเหมือนมีก้อนน้ำแข็งจุกอยู่ที่อก เขารีบก้มหัวให้คนทั้งสองเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินเลี่ยงหายไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็วเมื่อนนท์เดินจากไปแล้ว วาดฝันก็ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างรู้สึกโล่งอก สองมือคลายออกจากแขนของชายหนุ่มด้านข้างอย่างรู้สึกเก้อเขิน ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง เธอไม่กล้าที่จะสบตาของเขา จึงทำได้แต่ก้มหน้างุดมองพื้น“ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉันไว้...เอ่อ...คุณ...” วาดฝันเอ่ยขอบคุณด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้ตอบในทันที ริมฝีปากหนายกยิ้มขึ้นที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เขาทำเพียงยืนนิ่งจ้องมองวาดฝันอย่างไม่ละสายตาด้วยแววตาคมเข้มที่อ่านไม่ออก บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดลงอย่างน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเพลงดังกระหึ่มจากด้านในผับเท่านั้นที่ดังคลอเคลียอยู่ ร่างหนาโน้มตัวลงมาด้านหน้า ใบหน้าของเขาเฉียดเข้ามาใกล้ตรงบริเวณติ่งหูของวาดฝันอย่างจงใจ “ภูทัช”“คะ...คุณพูดว่าอะไรนะคะ” วาดฝันเงยหน้าขึ้นมองภูทัชอย่างงงงวย“ผมชื่อภูทัช...แฟนของคุณยังไงเล่า” ภูทัชย้ำคำพูดของตนเองอีกครั้ง ลมหายใจอุ่นรดลงตรงบริเวณลำคอของวาดฝัน
続きを読む
เข้าใจผิดไปกันใหญ่
ตอนที่ 4 เข้าใจผิดไปกันใหญ่สัมผัสที่อ่อนโยนของคนตรงหน้าทำเอาวาดฝันถึงกับเม้มปากอย่างข่มกลั้นรอยยิ้มเอาไว้อย่างสุดกำลัง เธอทำเพียงหลุบตาลงต่ำ พยักหน้าหงึกๆ รับคำของเขาอย่างว่าง่าย แต่ก็ยังมิวายแอบได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอของเขาขึ้นมาระหว่างที่ภูทัชกำลังจะขยับกายถอยห่างจากหญิงสาวตรงหน้า เสียงโวยวายก็ดังแทรกขึ้นมาในทันที “ฝัน! ยายฝัน! แกหายไปไหนมาตั้งนาน!”เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นทำให้วาดฝันลืมตาโพลง เธอรีบผลักภูทัชออกห่างจากตัวในทันที ก่อนจะหันไปมองตามเสียงเรียกด้วยความตกใจ“เหมือนแพร!” เสียงอุทานดังขึ้นอย่างไม่รู้ตัวว่าตนเองตกใจทำไมกัน วาดฝันร้อนรนราวกับเด็กน้อยที่แอบทำผิดลับหลังผู้ปกครองก็ไม่ปานเหมือนแพรเดินตรงดิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าถมึงทึง ดวงตาแข็งกร้าวจ้องมองไปที่ภูทัชอย่างเอาเรื่อง เมื่อเห็นท่าทางที่ภูทัชโอบกอดวาดฝันไว้เมื่อครู่ เหมือนแพรก็เข้าใจผิดไปกันใหญ่คิดว่าภูทัชกำลังลวนลามเพื่อนรักของเธอ“นี่แก! ไอ้ผู้ชายสารเลว! แกทำอะไรวาดฝัน!” เหมือนแพรปรี่เข้าไปกระชากแขนภูทัชอย่างแรงจนร่างสูงใหญ่ของเขาเซถลาไปด้านหลังเล็กน้อย“แพร! ไม่ใช่อย่างที่แกคิดนะ!” วาดฝันรีบร้องห้ามเพื่อนเสียงหลง
続きを読む
แห้วรับประทาน
ตอนที่ 5 แห้วรับประทานวาดฝันถอนหายใจอย่างหนักออกมา ก่อนจะเริ่มพยายามอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้เหมือนแพรฟังอย่างละเอียด เธอเล่าตั้งแต่เริ่มต้นที่นนท์เข้ามาทักทาย จนกระทั่งภูทัชเข้ามาช่วยเธอไว้ และยืนยันว่าภูทัชไม่ได้ลวนลามเธออย่างที่เหมือนแพรเข้าใจผิดเหมือนแพรตั้งใจฟังเรื่องราวจนจบ สีหน้าของเธอเริ่มอ่อนลงเล็กน้อย ความโกรธเมื่อครู่ค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงความรู้สึกผิดในใจที่ตัวเองวู่วามมากเกินไปหน่อย “จริงหรือฝัน…สรุปว่าฉันเข้าใจผิดไปเองหรือ” เหมือนแพรถามเสียงแผ่ว น้ำเสียงสำนึกผิดอย่างเห็นได้ชัดวาดฝันพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว “อื้อ แกเข้าใจผิดไปจริงๆ นะ คุณภูทัชเขาแค่เข้ามาช่วยฉันเฉยๆ”“แล้ว...แล้วที่แกบอกว่า “แฟน” นั่นมันอะไร” เหมือนแพรเลิกคิ้วถามอย่างสงสัยวาดฝันหน้าแดงก่ำอีกครั้ง หลบสายตาเพื่อนอย่างประหม่า “ก็…ตอนนั้นฉันตกใจนี่นา ไม่รู้จะพูดอะไรออกไป ก็เลย…”“ก็เลยบอกว่าเขาเป็นแฟนแกเนี่ยนะ!” เหมือนแพรทวนคำพูดของวาดฝันเสียงสูง แต่ครั้งนี้ไม่ได้มีน้ำเสียงโกรธเคืองเหมือนเมื่อครู่ กลับกลายเป็นน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความขบขันเสียมากกว่าวาดฝันพยักหน้าเบาๆ อีกครั้ง ใบหน้าแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม เ
続きを読む
ความเมาเป็นเหตุ
ตอนที่ 6 ความเมาเป็นเหตุ“ฝัน! พอได้แล้ว...แกดื่มเยอะเกินไปแล้วนะ” เหมือนแพรเริ่มเอ็ดตะโรเสียงดังขึ้น เมื่อเห็นว่าวาดฝันเอาแต่ยกดื่มไปหลายแก้วติดต่อกัน ร่างบางเริ่มซวนเซอย่างไม่อาจทรงตัวได้อยู่ ทำเอาเหมือนแพรได้แต่ถอนหายใจและส่ายหน้าออกมาอย่างเอือมระอา“ไม่เป็นไรน่าแพร...ฉันยังไหว” วาดฝันยิ้มกว้างให้เพื่อนรัก ก่อนจะตอบเสียงยานคางออกมา สองแก้มแดงระเรื่อจัด ดวงตากลมโตเริ่มปรือลงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ร่างกายรับเข้าไปมากเกินขีดจำกัด“ไหวบ้าอะไรเล่า! ดูสภาพแกตอนนี้สิ หน้าแดงเป็นลูกตำลึงแล้วเนี่ย” เหมือนแพรบ่นอุบอย่างเป็นห่วง สองมือยื้อยุดแก้วออกจากการเกาะกุมของวาดฝัน“ฉันแค่…แค่อยากสนุกนี่นา” วาดฝันพูดเสียงอ้อแอ้ เธอเบี่ยงตัวหนีเหมือนแพร จากนั้นก็ยกแก้วค็อกเทลขึ้นดื่มอีกครั้ง“สนุกบ้านแกสิ! แกมันคออ่อนจะตาย ดื่มแค่แก้วสองแก้ก็เมาแล้ว นี่เล่นกระดกหมดแก้วไม่หยุด เดี๋ยวก็ได้นอนพับตรงนี้พอดีหรอก” เหมือนแพรพยายามแย่งแก้วจากมือวาดฝัน แต่กลับถูกวาดฝันปัดมือทิ้งอย่างเอาแต่ใจ“แพร...ไม่รักฉันแล้วหรือ ทำไมต้องขัดใจฉันด้วย...ฉันจะดื่ม...ดื่มอีก” วาดฝันโวยวายเสียงดังพร้อมยกแก้วกระดกเข้าปากอีกครั้ง ท่าทา
続きを読む
วายป่วง
ตอนที่ 7 วายป่วงดวงตากลมโตที่ฉ่ำน้ำตาคลอหน่วยของวาดฝันเบิกกว้างขึ้นราวกับเด็กน้อยไร้เดียงสา ทว่าในแววตากลับฉายชัดถึงความมึนเมาไม่ได้สติ วาดฝันดันร่างของตัวเองขึ้นยืนแม้จะซวนเซไปบ้างก็ตาม ก่อนจะวิ่งปรี่โซซัดโซเซตรงไปหาภูทัชด้วยความเร็ว“คุณภูทัช! คุณแฟนขา...” เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ไม่ชัดถ้อยชัดคำ หากแต่คำว่า ‘คุณแฟนขา’ กลับดังก้องกังวานไปทั่วลานจอดรถ วาดฝันในร่างที่ไร้เรี่ยวแรงโซซัดโซเซตรงเข้าไปหาภูทัชอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจสายตาใครต่อใครที่เริ่มจับจ้องมายังพวกเธอด้วยความสนใจระคนประหลาดใจภูทัชที่กำลังยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหูเพื่อเตรียมตัวจะคุยธุระสำคัญถึงกับชะงักฝีเท้าลงในทันที ดวงตาคมเข้มละจากคู่สนทนาปลายสาย เขาหันมามองตามเสียงเรียกอย่างใคร่รู้ เมื่อเห็นว่าเป็นร่างบางของวาดฝันที่วิ่งปรี่ตรงเข้ามาหาเขา ภูทัชก็เลิกคิ้วขึ้นสูงด้วยความฉงนระคนสนใจไม่ทันที่ภูทัชจะได้เอ่ยถามสิ่งใด ร่างนุ่มนิ่มของวาดฝันก็พุ่งเข้าซบลงบนแผงอกกว้างของเขาเสียแล้ว ก่อนที่สองแขนเรียวเล็กจะยกขึ้นโอบรัดรอบร่างสูงใหญ่อย่างแนบแน่น ใบหน้าแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ซบลงบนอกแกร่งอย่างออดอ้อน“คุณ
続きを読む
พบกันอีกครั้ง
ตอนที่ 8 พบกันอีกครั้งหลังจากค่ำคืนอันแสนวายป่วง วาดฝันก็ตั้งใจว่าจะงดเที่ยวกลางคืนไปอีกพักใหญ่ เรื่องที่เหมือนแพรเล่าให้ฟังยังคงตามหลอกหลอนเธออยู่ไม่หาย ความอับอายที่ตัวเองก่อวีรกรรมเอาไว้ทำให้วาดฝันได้แต่ภาวนาว่าอย่าได้พบเจอผู้ชายคนนั้นอีก ในช่วงเวลาดังกล่าววาดฝันจึงเพียงใช้ชีวิตวนลูปอยู่กับการจัดการร้านคาเฟ่ของตนเอง หรือไม่ออกไปชอปปิ้งกับเหมือนแพรบ้างตามประสาเพื่อนสาวบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่วาดฝันกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่ห้องรับแขก เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดัง พร้อมกับเสียงเรียกเบาๆ “วาด” เสียงทุ้มนุ่มของทรงกลด น้องชายฝาแฝดของวาดฝันดังขึ้นมาจากทางด้านหลังวาดฝันและทรงกลดเป็นฝาแฝดกัน พวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกันเพียงสองพี่น้องในบ้านหลังใหญ่ หลังจากที่พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตตั้งแต่ทั้งคู่ย่างเข้าวัยรุ่น ทรงกลดรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว หน้าตาคมคายละม้ายคล้ายคลึงกับวาดฝัน แต่กลับดูสุขุมและมีแววตามุ่งมั่นเฉียบคมกว่าพี่สาวอย่างเห็นได้ชัด อาจเป็นเพราะตั้งแต่พ่อแม่เสียชีวิตทรงกลดก็เข้ารับช่วงกิจการของที่บ้านทำให้เขาต้องรับผิดชอบครอบครัวและดูเป็นผู้ใหญ่กว่าวาดฝันมากนัก ในขณะที่วาดฝันนั้นค่อนข้างเ
続きを読む
ลืมกันแล้วหรือ
ตอนที่ 9 ลืมกันแล้วหรือวาดฝันรีบปลีกตัวเดินออกมาจากตัวบ้าน ตรงไปยังสวนหลังบ้านที่เงียบสงบเธอทรุดตัวนั่งลงบนม้านั่งตัวยาวที่ตั้งอยู่กลางสวน ถอนหายใจออกมาอย่างแรง พยายามขจัดความรู้สึกฟุ้งซ่านที่อยู่ภายในใจให้จางหายไปในขณะที่วาดฝันกำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เสียงฝีเท้าหนักก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เธอต้องรีบเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ“ออกมานั่งเล่นคนเดียวตรงนี้เองเหรอครับ คุณวาดฝัน” เสียงทุ้มนุ่มของภูทัชดังขึ้นใกล้ๆวาดฝันเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้งอย่างควบคุมไม่ได้ เธอไม่คาดคิดว่าภูทัชจะเดินตามเธอออกมาถึงในสวน“คุณ… คุณภูทัช” วาดฝันเอ่ยเรียกชื่อเขาเสียงแผ่ว เธอหยัดตัวลุกขึ้นยืนอย่างต้องการเตรียมตัวหนี“ขอผมนั่งด้วยคนนะ” ภูทัชพูดออกมาหน้าตายราวกับไม่เห็นท่าทีลนลานของหญิงสาวตรงหน้า เขาทรุดตัวนั่งลงบนม้านั่งข้างๆ วาดฝันด้วยท่าทีที่เรียบเฉยวาดฝันนั่งลงบนม้านั่งอีกครั้งอย่างเก้ๆ กังๆ พยายามเว้นระยะห่างจากภูทัชให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอไม่กล้าที่จะสบตาเขา ได้แต่ก้มหน้างุดมองพื้นหญ้าสีเขียว“ทำไมต้องหนีหน้าผมด้วยล่ะ” ภูทัชถามขึ้นมากลางปล้องด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความขบขั
続きを読む
หนีเที่ยว
ตอนที่ 10 หนีเที่ยววาดฝันเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันทีอย่างควบคุมไม่ได้ เธอหันไปมองด้านข้างก็พบกับใบหน้าคมคายของภูทัชที่กำลังโน้มลงมากระซิบกระซิบข้างหูเธอด้วยรอยยิ้มเย็นชายหนุ่มที่เข้ามาทักทายวาดฝันเมื่อครู่ถึงกับหน้าเสียไปเล็กน้อย เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาคมกริบและน้ำเสียงแข็งกร้าวของภูทัช เขาถึงกับรีบยกมือขึ้นขอโทษขอโพย ก่อนจะรีบเดินเลี่ยงหายไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็วเมื่อชายหนุ่มคนนั้นเดินจากไปแล้ว ภูทัชก็ค่อยๆ คลายอ้อมแขนออกจากเอวบางของวาดฝัน หันมาจ้องมองหน้าเธอด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความหึงหวงเล็กน้อย“สาวน้อย...แอบหนีเที่ยวกับเพื่อน สนุกมากเลยใช่ไหม...คุณแฟน” ภูทัชกระซิบถามเสียงแผ่ว น้ำเสียงเย้าแหย่แกมเจ้าเล่ห์วาดฝันหน้าแดงก่ำ รีบเบือนหน้าหนีสายตาคมกริบของภูทัชอย่างประหม่า “ฉันเปล่านี่นา ฉันไม่ได้หนีเที่ยวสักหน่อย”“พูดแบบนี้ หมายความว่าไม่ได้ปฏิเสธที่เราเป็นแฟนกัน” ภูทัชถามย้ำเสียงต่ำ ดวงตาคมเข้มเป็นประกายวาววับ“เอ่อ...คุณนี่...ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นสักหน่อย”วาดฝันตอบเสียงแผ่ว แก้ตัวอย่างอ้อมแอ้มภูทัชเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างคนที่เหนือกว่า ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ “
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status