มาเฟียตัวร้ายกับยายจอมซึน

มาเฟียตัวร้ายกับยายจอมซึน

last updateآخر تحديث : 2025-05-20
بواسطة:  Luffy.gمستمر
لغة: Thai
goodnovel4goodnovel
لا يكفي التصنيفات
39فصول
1.6Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เมื่อมาเฟียหนุ่มต้องมาเจอสาวน้อยขี้กลัว เรื่องราวความรักและความโกลาหนจึงเริ่มต้นขึ้น ภูทัช มาเฟียหนุ่มเจ้าของธุรกิจคาสิโน หนุ่มหล่อไฟแรงที่มีสาวมากมายหมายตา แต่กลับต้องอ่อนอกอ่อนใจเมื่อเจอกับวาดฝัน หญิงสาวที่ดูเปราะบาง อ่อนแอ วาดฝัน หญิงสาวที่เป็นโรคกลัวการสัมผัส ทั้งยังนิสัยขี้กลัวและขี้ระแวง แต่พอเหล้าเข้าปากเธอกลับโผเข้ากอดภูทัชอย่างไม่ลังเล เหมือนแพร เพื่อนสาวคนสนิทของวาดฝัน หญิงแกร่งแห่งปีที่คอยดูแลปกป้องวาดฝันไม่ต่างจากแม่ไก่ปกป้องลูกไก่ ทรงกลด น้องชายฝาแฝดของวาดฝัน เด็กหนุ่มที่ต้องรับภาระสืบทอดธุรกิจของครอบครัว หลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิต

عرض المزيد

الفصل الأول

แรกพบ

มาเฟียร้ายพ่ายรัก

เขาซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้เบื้องหลังรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตรนั่น…

คาเดน แคสเซียส (คาเดน)

ลูกชายคนเล็กของ ควินตัน แคสเซียส และ กนกรดา แคสเซียส อายุ 29 ปี รับหน้าที่ดูแลกิจการโรงแรมของตระกูลแคสเซียสทั้งหมด และหุ้นส่วนของบริษัทต่างๆรวมถึงหุ้นส่วนของโรงพยาบาลอีกด้วย ชายหนุ่มมีหน้าตาหล่อเหลานัยน์ตาสีเทาชวนฝันกับบุคลิกนิสัยดีดูเป็นมิตร แต่มันก็แค่เปลือกที่เขาสร้างขึ้นมาไว้หลอกล่อให้เหยื่อติดกับของเขาก็แค่นั้น

ศุภาพิชญ์ อัครเมธาสกุล (ไอริน)

ลูกสาวคนเดียวของ นายพิพัฒน์ อัครเมธาสกุลประธานบริษัท พีพี กรุ๊ป บริษัทออกแบบและผลิตเสื้อผ้า น้ำหอม อีกทั้งยังมีกระเป๋าแบรนด์เนม รายใหญ่ที่สุดในประเทศไทย หญิงสาวมีหน้าตาเฉี่ยวคมเข้มสวยแบบสาวไทย เรือนผมสีดกดำยาวสลวย อายุ 25 ปี เธอเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ที่สุดเพราะแม่ของเธอเสียชีวิตก็เพราะความไม่รู้จักพอของพ่อเธอ มันจึงเป็นปมฝังอยู่ในใจเธอมาตั้งแต่เด็ก

กลุ่มเพื่อนของคาเดน

เคแลน - พี่ชายแท้ๆและเปรียบเสมือนเพื่อนรักเพื่อนตายของคาเดน

นักรบ - หนุ่มไทยหล่อเข้มนิสัยดี ทำธุรกิจขนส่งทั้งทางบกและทางน้ำ

มาร์วิน - หนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เจ้าของห้างสรรพสินค้าหรูหลายแห่งในประเทศ

กลุ่มเพื่อนของไอริน

แพรวา - เพื่อนรักที่สุดของไอรินและพ่วงตำแหน่งดีไซน์เนอร์ฝีมือดีที่สุดในบริษัทของพ่อไอรินอีกด้วย

สกาย - ลูกสาวเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์

ปีใหม่ - หญิงสาวฐานะปานกลาง พลักดันตัวเองจนได้มาเป็นนักแสดงแนวหน้าของประเทศ

!!คำเตือน!!

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม รุนแรง ใช้คำหยาบคาย เพศและการใช้ภาษา โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ25ปีขึ้นไป

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจินตนาการเท่านั้น ทั้งสถานที่และตัวละคร แต่งเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคลหรืออาชีพใดๆทั้งสิ้น

ห้ามดัดแปลงหรือคัดลอกเนื้อหาในนิยายเรื่องนี้โดยไม่ได้รับอนุญาต

ปล. โปรดคอมเม้นต์อย่างสุภาพนะคะ นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของไรท์เท่านั้น ติชมได้ค่ะแต่อย่าใช้คำพูดที่รุนแรงทำร้ายจิตใจกันเลยนะคะ

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
39 فصول
แรกพบ
ตอนที่ 1 แรกพบแสงสีสลัวสาดส่องทั่ว “The Babylon” ผับหรูใจกลางเมืองกรุงเทพฯ เสียงเพลง EDM เร่งจังหวะกระหึ่มก้องกังวาน ผสมปนเปไปกับเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยจอแจของผู้คนที่มาสังสรรค์ยามค่ำคืนวาดฝันในชุดเดรสเกาะอกสีดำสั้นเหนือเข่า เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดจนเป็นที่ดึงดูดสายตาเหล่าชายหนุ่มทั้งหลาย เธอเดินตามหลังเหมือนแพร หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งที่แต่งกายด้วยชุดรัดรูปสีแดงเพลิง ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดรับกับชุดของเธอได้เป็นอย่างดี รอยยิ้มกว้างบวกกับใบหน้าที่เชิดขึ้นอย่างมั่นอกมั่นใจทำให้หนุ่มๆ ทั้งหลายมองเหลียวหลังจนแทบน้ำลายสอออกมาเหมือนแพรเป็นเพื่อนสนิทของวาดฝัน เธอเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง ทั้งยังมีนิสัยไม่กลัวหรือยอมใครอีกด้วย นั่นทำให้เหมือนแพรเป็นดั่งโล่กันภัยให้กับวาดฝันอยู่ตลอดเวลาวาดฝันเดินตามหลังเหมือนแพรอย่างไม่ยอมให้ห่างกาย หัวคิ้วของเธอขมวดขึ้นเป็นปมอย่างรู้สึกไม่ชอบใจ เมื่อสัมผัสได้กับสายตาที่เอาแต่จับจ้องมองมาที่เธอราวกับเสือที่เตรียมขย้ำเหยื่อก็ไม่ปาน ความรู้สึกอันน่าขนลุกเช่นนี้ทำให้วาดฝันรู้สึกอึดอัดและกระอักกระอ่วนใจอยู่ทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับ
اقرأ المزيد
นี่แฟนของฉัน
ตอนที่ 2 นี่แฟนของฉัน หลังจากดื่มค็อกเทลไปสองสามแก้ว วาดฝันก็เริ่มรู้สึกถึงแอลกอฮอล์ที่แล่นพล่านอยู่ในร่างกาย ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าว แก้มแดงระเรื่อ ดวงตากลมโตเป็นประกายวาววับ เสียงเพลงดังกระหึ่มรอบข้างเริ่มฟังดูนุ่มนวลลงเล็กน้อย“แพร ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” วาดฝันเอ่ยบอกเพื่อนเสียงดังแข่งกับเสียงเพลงที่ยังคงกึกก้องเหมือนแพรที่กำลังคุยสนุกสนานกับชายหนุ่มหน้าตาคมคายที่เพิ่งเข้ามาทักทาย หันมามองวาดฝันเล็กน้อย “ไปคนเดียวไหวเหรอ ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม”วาดฝันปรายตามองเหมือนแพรสลับกับชายหนุ่มคนดังกล่าว ก่อนจะยิ้มกว้างออกมาอย่างมีเลศนัย “ไม่ต้องหรอก...ไม่อยากขัดจังหวะ” วาดฝันกระซิบคำพูดสุดท้ายพร้อมส่งสายตาล้อเลียนเพื่อนรักอย่างนึกชอบใจ เหมือนแพรได้แต่ค้อนขวับใส่อย่างหมั่นไส้ “ถ้างั้นรีบไปรีบมานะ”วาดฝันโบกมือให้เพื่อนเบาๆ พร้อมรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ด้านในของผับระหว่างทางเดินไปยังห้องน้ำ วาดฝันรู้สึกถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาที่เธอ ชุดเดรสเกาะอกสีดำสั้นเหนือเข่าที่ใส่มาในวันนี้ทำให้เธอดูสะดุดสายตามากเกินไปแต่เพราะเหมือนแพรเป็นคนเลือกให้ ทำให้เธอไม่อยากขัดใจ
اقرأ المزيد
คิดจะยั่วกันหรือ
ตอนที่ 3 คิดจะยั่วกันหรือนนท์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก รู้สึกเหมือนมีก้อนน้ำแข็งจุกอยู่ที่อก เขารีบก้มหัวให้คนทั้งสองเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินเลี่ยงหายไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็วเมื่อนนท์เดินจากไปแล้ว วาดฝันก็ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างรู้สึกโล่งอก สองมือคลายออกจากแขนของชายหนุ่มด้านข้างอย่างรู้สึกเก้อเขิน ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง เธอไม่กล้าที่จะสบตาของเขา จึงทำได้แต่ก้มหน้างุดมองพื้น“ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉันไว้...เอ่อ...คุณ...” วาดฝันเอ่ยขอบคุณด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้ตอบในทันที ริมฝีปากหนายกยิ้มขึ้นที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เขาทำเพียงยืนนิ่งจ้องมองวาดฝันอย่างไม่ละสายตาด้วยแววตาคมเข้มที่อ่านไม่ออก บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดลงอย่างน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเพลงดังกระหึ่มจากด้านในผับเท่านั้นที่ดังคลอเคลียอยู่ ร่างหนาโน้มตัวลงมาด้านหน้า ใบหน้าของเขาเฉียดเข้ามาใกล้ตรงบริเวณติ่งหูของวาดฝันอย่างจงใจ “ภูทัช”“คะ...คุณพูดว่าอะไรนะคะ” วาดฝันเงยหน้าขึ้นมองภูทัชอย่างงงงวย“ผมชื่อภูทัช...แฟนของคุณยังไงเล่า” ภูทัชย้ำคำพูดของตนเองอีกครั้ง ลมหายใจอุ่นรดลงตรงบริเวณลำคอของวาดฝัน
اقرأ المزيد
เข้าใจผิดไปกันใหญ่
ตอนที่ 4 เข้าใจผิดไปกันใหญ่สัมผัสที่อ่อนโยนของคนตรงหน้าทำเอาวาดฝันถึงกับเม้มปากอย่างข่มกลั้นรอยยิ้มเอาไว้อย่างสุดกำลัง เธอทำเพียงหลุบตาลงต่ำ พยักหน้าหงึกๆ รับคำของเขาอย่างว่าง่าย แต่ก็ยังมิวายแอบได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอของเขาขึ้นมาระหว่างที่ภูทัชกำลังจะขยับกายถอยห่างจากหญิงสาวตรงหน้า เสียงโวยวายก็ดังแทรกขึ้นมาในทันที “ฝัน! ยายฝัน! แกหายไปไหนมาตั้งนาน!”เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นทำให้วาดฝันลืมตาโพลง เธอรีบผลักภูทัชออกห่างจากตัวในทันที ก่อนจะหันไปมองตามเสียงเรียกด้วยความตกใจ“เหมือนแพร!” เสียงอุทานดังขึ้นอย่างไม่รู้ตัวว่าตนเองตกใจทำไมกัน วาดฝันร้อนรนราวกับเด็กน้อยที่แอบทำผิดลับหลังผู้ปกครองก็ไม่ปานเหมือนแพรเดินตรงดิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าถมึงทึง ดวงตาแข็งกร้าวจ้องมองไปที่ภูทัชอย่างเอาเรื่อง เมื่อเห็นท่าทางที่ภูทัชโอบกอดวาดฝันไว้เมื่อครู่ เหมือนแพรก็เข้าใจผิดไปกันใหญ่คิดว่าภูทัชกำลังลวนลามเพื่อนรักของเธอ“นี่แก! ไอ้ผู้ชายสารเลว! แกทำอะไรวาดฝัน!” เหมือนแพรปรี่เข้าไปกระชากแขนภูทัชอย่างแรงจนร่างสูงใหญ่ของเขาเซถลาไปด้านหลังเล็กน้อย“แพร! ไม่ใช่อย่างที่แกคิดนะ!” วาดฝันรีบร้องห้ามเพื่อนเสียงหลง
اقرأ المزيد
แห้วรับประทาน
ตอนที่ 5 แห้วรับประทานวาดฝันถอนหายใจอย่างหนักออกมา ก่อนจะเริ่มพยายามอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้เหมือนแพรฟังอย่างละเอียด เธอเล่าตั้งแต่เริ่มต้นที่นนท์เข้ามาทักทาย จนกระทั่งภูทัชเข้ามาช่วยเธอไว้ และยืนยันว่าภูทัชไม่ได้ลวนลามเธออย่างที่เหมือนแพรเข้าใจผิดเหมือนแพรตั้งใจฟังเรื่องราวจนจบ สีหน้าของเธอเริ่มอ่อนลงเล็กน้อย ความโกรธเมื่อครู่ค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงความรู้สึกผิดในใจที่ตัวเองวู่วามมากเกินไปหน่อย “จริงหรือฝัน…สรุปว่าฉันเข้าใจผิดไปเองหรือ” เหมือนแพรถามเสียงแผ่ว น้ำเสียงสำนึกผิดอย่างเห็นได้ชัดวาดฝันพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว “อื้อ แกเข้าใจผิดไปจริงๆ นะ คุณภูทัชเขาแค่เข้ามาช่วยฉันเฉยๆ”“แล้ว...แล้วที่แกบอกว่า “แฟน” นั่นมันอะไร” เหมือนแพรเลิกคิ้วถามอย่างสงสัยวาดฝันหน้าแดงก่ำอีกครั้ง หลบสายตาเพื่อนอย่างประหม่า “ก็…ตอนนั้นฉันตกใจนี่นา ไม่รู้จะพูดอะไรออกไป ก็เลย…”“ก็เลยบอกว่าเขาเป็นแฟนแกเนี่ยนะ!” เหมือนแพรทวนคำพูดของวาดฝันเสียงสูง แต่ครั้งนี้ไม่ได้มีน้ำเสียงโกรธเคืองเหมือนเมื่อครู่ กลับกลายเป็นน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความขบขันเสียมากกว่าวาดฝันพยักหน้าเบาๆ อีกครั้ง ใบหน้าแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม เ
اقرأ المزيد
ความเมาเป็นเหตุ
ตอนที่ 6 ความเมาเป็นเหตุ“ฝัน! พอได้แล้ว...แกดื่มเยอะเกินไปแล้วนะ” เหมือนแพรเริ่มเอ็ดตะโรเสียงดังขึ้น เมื่อเห็นว่าวาดฝันเอาแต่ยกดื่มไปหลายแก้วติดต่อกัน ร่างบางเริ่มซวนเซอย่างไม่อาจทรงตัวได้อยู่ ทำเอาเหมือนแพรได้แต่ถอนหายใจและส่ายหน้าออกมาอย่างเอือมระอา“ไม่เป็นไรน่าแพร...ฉันยังไหว” วาดฝันยิ้มกว้างให้เพื่อนรัก ก่อนจะตอบเสียงยานคางออกมา สองแก้มแดงระเรื่อจัด ดวงตากลมโตเริ่มปรือลงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ร่างกายรับเข้าไปมากเกินขีดจำกัด“ไหวบ้าอะไรเล่า! ดูสภาพแกตอนนี้สิ หน้าแดงเป็นลูกตำลึงแล้วเนี่ย” เหมือนแพรบ่นอุบอย่างเป็นห่วง สองมือยื้อยุดแก้วออกจากการเกาะกุมของวาดฝัน“ฉันแค่…แค่อยากสนุกนี่นา” วาดฝันพูดเสียงอ้อแอ้ เธอเบี่ยงตัวหนีเหมือนแพร จากนั้นก็ยกแก้วค็อกเทลขึ้นดื่มอีกครั้ง“สนุกบ้านแกสิ! แกมันคออ่อนจะตาย ดื่มแค่แก้วสองแก้ก็เมาแล้ว นี่เล่นกระดกหมดแก้วไม่หยุด เดี๋ยวก็ได้นอนพับตรงนี้พอดีหรอก” เหมือนแพรพยายามแย่งแก้วจากมือวาดฝัน แต่กลับถูกวาดฝันปัดมือทิ้งอย่างเอาแต่ใจ“แพร...ไม่รักฉันแล้วหรือ ทำไมต้องขัดใจฉันด้วย...ฉันจะดื่ม...ดื่มอีก” วาดฝันโวยวายเสียงดังพร้อมยกแก้วกระดกเข้าปากอีกครั้ง ท่าทา
اقرأ المزيد
วายป่วง
ตอนที่ 7 วายป่วงดวงตากลมโตที่ฉ่ำน้ำตาคลอหน่วยของวาดฝันเบิกกว้างขึ้นราวกับเด็กน้อยไร้เดียงสา ทว่าในแววตากลับฉายชัดถึงความมึนเมาไม่ได้สติ วาดฝันดันร่างของตัวเองขึ้นยืนแม้จะซวนเซไปบ้างก็ตาม ก่อนจะวิ่งปรี่โซซัดโซเซตรงไปหาภูทัชด้วยความเร็ว“คุณภูทัช! คุณแฟนขา...” เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ไม่ชัดถ้อยชัดคำ หากแต่คำว่า ‘คุณแฟนขา’ กลับดังก้องกังวานไปทั่วลานจอดรถ วาดฝันในร่างที่ไร้เรี่ยวแรงโซซัดโซเซตรงเข้าไปหาภูทัชอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจสายตาใครต่อใครที่เริ่มจับจ้องมายังพวกเธอด้วยความสนใจระคนประหลาดใจภูทัชที่กำลังยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหูเพื่อเตรียมตัวจะคุยธุระสำคัญถึงกับชะงักฝีเท้าลงในทันที ดวงตาคมเข้มละจากคู่สนทนาปลายสาย เขาหันมามองตามเสียงเรียกอย่างใคร่รู้ เมื่อเห็นว่าเป็นร่างบางของวาดฝันที่วิ่งปรี่ตรงเข้ามาหาเขา ภูทัชก็เลิกคิ้วขึ้นสูงด้วยความฉงนระคนสนใจไม่ทันที่ภูทัชจะได้เอ่ยถามสิ่งใด ร่างนุ่มนิ่มของวาดฝันก็พุ่งเข้าซบลงบนแผงอกกว้างของเขาเสียแล้ว ก่อนที่สองแขนเรียวเล็กจะยกขึ้นโอบรัดรอบร่างสูงใหญ่อย่างแนบแน่น ใบหน้าแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ซบลงบนอกแกร่งอย่างออดอ้อน“คุณ
اقرأ المزيد
พบกันอีกครั้ง
ตอนที่ 8 พบกันอีกครั้งหลังจากค่ำคืนอันแสนวายป่วง วาดฝันก็ตั้งใจว่าจะงดเที่ยวกลางคืนไปอีกพักใหญ่ เรื่องที่เหมือนแพรเล่าให้ฟังยังคงตามหลอกหลอนเธออยู่ไม่หาย ความอับอายที่ตัวเองก่อวีรกรรมเอาไว้ทำให้วาดฝันได้แต่ภาวนาว่าอย่าได้พบเจอผู้ชายคนนั้นอีก ในช่วงเวลาดังกล่าววาดฝันจึงเพียงใช้ชีวิตวนลูปอยู่กับการจัดการร้านคาเฟ่ของตนเอง หรือไม่ออกไปชอปปิ้งกับเหมือนแพรบ้างตามประสาเพื่อนสาวบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่วาดฝันกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่ห้องรับแขก เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดัง พร้อมกับเสียงเรียกเบาๆ “วาด” เสียงทุ้มนุ่มของทรงกลด น้องชายฝาแฝดของวาดฝันดังขึ้นมาจากทางด้านหลังวาดฝันและทรงกลดเป็นฝาแฝดกัน พวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกันเพียงสองพี่น้องในบ้านหลังใหญ่ หลังจากที่พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตตั้งแต่ทั้งคู่ย่างเข้าวัยรุ่น ทรงกลดรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว หน้าตาคมคายละม้ายคล้ายคลึงกับวาดฝัน แต่กลับดูสุขุมและมีแววตามุ่งมั่นเฉียบคมกว่าพี่สาวอย่างเห็นได้ชัด อาจเป็นเพราะตั้งแต่พ่อแม่เสียชีวิตทรงกลดก็เข้ารับช่วงกิจการของที่บ้านทำให้เขาต้องรับผิดชอบครอบครัวและดูเป็นผู้ใหญ่กว่าวาดฝันมากนัก ในขณะที่วาดฝันนั้นค่อนข้างเ
اقرأ المزيد
ลืมกันแล้วหรือ
ตอนที่ 9 ลืมกันแล้วหรือวาดฝันรีบปลีกตัวเดินออกมาจากตัวบ้าน ตรงไปยังสวนหลังบ้านที่เงียบสงบเธอทรุดตัวนั่งลงบนม้านั่งตัวยาวที่ตั้งอยู่กลางสวน ถอนหายใจออกมาอย่างแรง พยายามขจัดความรู้สึกฟุ้งซ่านที่อยู่ภายในใจให้จางหายไปในขณะที่วาดฝันกำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เสียงฝีเท้าหนักก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เธอต้องรีบเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ“ออกมานั่งเล่นคนเดียวตรงนี้เองเหรอครับ คุณวาดฝัน” เสียงทุ้มนุ่มของภูทัชดังขึ้นใกล้ๆวาดฝันเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้งอย่างควบคุมไม่ได้ เธอไม่คาดคิดว่าภูทัชจะเดินตามเธอออกมาถึงในสวน“คุณ… คุณภูทัช” วาดฝันเอ่ยเรียกชื่อเขาเสียงแผ่ว เธอหยัดตัวลุกขึ้นยืนอย่างต้องการเตรียมตัวหนี“ขอผมนั่งด้วยคนนะ” ภูทัชพูดออกมาหน้าตายราวกับไม่เห็นท่าทีลนลานของหญิงสาวตรงหน้า เขาทรุดตัวนั่งลงบนม้านั่งข้างๆ วาดฝันด้วยท่าทีที่เรียบเฉยวาดฝันนั่งลงบนม้านั่งอีกครั้งอย่างเก้ๆ กังๆ พยายามเว้นระยะห่างจากภูทัชให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอไม่กล้าที่จะสบตาเขา ได้แต่ก้มหน้างุดมองพื้นหญ้าสีเขียว“ทำไมต้องหนีหน้าผมด้วยล่ะ” ภูทัชถามขึ้นมากลางปล้องด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความขบขั
اقرأ المزيد
หนีเที่ยว
ตอนที่ 10 หนีเที่ยววาดฝันเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันทีอย่างควบคุมไม่ได้ เธอหันไปมองด้านข้างก็พบกับใบหน้าคมคายของภูทัชที่กำลังโน้มลงมากระซิบกระซิบข้างหูเธอด้วยรอยยิ้มเย็นชายหนุ่มที่เข้ามาทักทายวาดฝันเมื่อครู่ถึงกับหน้าเสียไปเล็กน้อย เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาคมกริบและน้ำเสียงแข็งกร้าวของภูทัช เขาถึงกับรีบยกมือขึ้นขอโทษขอโพย ก่อนจะรีบเดินเลี่ยงหายไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็วเมื่อชายหนุ่มคนนั้นเดินจากไปแล้ว ภูทัชก็ค่อยๆ คลายอ้อมแขนออกจากเอวบางของวาดฝัน หันมาจ้องมองหน้าเธอด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความหึงหวงเล็กน้อย“สาวน้อย...แอบหนีเที่ยวกับเพื่อน สนุกมากเลยใช่ไหม...คุณแฟน” ภูทัชกระซิบถามเสียงแผ่ว น้ำเสียงเย้าแหย่แกมเจ้าเล่ห์วาดฝันหน้าแดงก่ำ รีบเบือนหน้าหนีสายตาคมกริบของภูทัชอย่างประหม่า “ฉันเปล่านี่นา ฉันไม่ได้หนีเที่ยวสักหน่อย”“พูดแบบนี้ หมายความว่าไม่ได้ปฏิเสธที่เราเป็นแฟนกัน” ภูทัชถามย้ำเสียงต่ำ ดวงตาคมเข้มเป็นประกายวาววับ“เอ่อ...คุณนี่...ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นสักหน่อย”วาดฝันตอบเสียงแผ่ว แก้ตัวอย่างอ้อมแอ้มภูทัชเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างคนที่เหนือกว่า ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ “
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status