ลักพาตัว の小説・ストーリー

Ngumiti ang babae. Mas lalo. At dahan-dahang lumapit. “Miss mo ba ako?” At sa sandaling iyon… Naintindihan ni Lira… Na hindi ito simpleng kidnapping. Kundi… Isang planong matagal nang hinihintay… at ngayon ay nagsisimula na naman.

Nagmistulang baliw si Lara. Napailing si Dave. “Hindi ganito ang pagmamahal, Lara. Sinaktan mo si Emma.” “Huli na ang lahat,” bulong niya sa sarili. Bigla nyang binagsak ang baril sa sahig. Agad sumugod ang mga pulis. Mabilis nilang pinusasan si Lara. “Lara Villanueva, inaaresto ka namin sa kasong kidnapping, illegal detention, at attempted murder,” malinaw na saad ng isang pulis.

mahabang paliwanag ni Liam aa nagpapanic na boses. Biglang nawala ang kalasingan ko nang marinig ko ang sinabi ni Liam. Elara was kidnapped.

'Tita kapag magtatanong sila kung nasaan ako, pwede pong pakisabi na malapit na akong umuwi' 'Oo naman iha' 'Patignan narin po sila ng mabuti, Habang wala ako' 'Luna anak, sigurado kabang okay kalang?' Gustong isigaw nang dalaga na, kinidnap siyang muli nang kidnapper niya rati, Gusto nitong isigaw ang pangalan ng lalaki. Bumukas ang bibig nito, 'Ti—' magsasalita pa sana ito nang hablutin ito ng lalaki sa kanya at pinatay ang tawag.

, he said. “Well, excuse me, I wasn’t exactly handed a rulebook the moment you kidnapped me!” Bigla siyang tumigil sa harap ko. Mas malapit kaysa kanina. Mas threatening. Naramdaman ko ang pressure. Yung parang biglang lumiit ang kwarto. “You speak too much. What's your name?” sabi niya. "Wow pleasantries", ani ko. “Don’t test me.” “Or what? I’m already locked up. What more could you possibly do?”

"Sabihin mo sa akin kung ano ang mga naging pagkakamali mo sa iyong asawa na dapat mong panagutan sa batas." "Naging miserable ang buhay ng babaeng mahal ko sa piling ko. I abducted and imprisoned her on Isla Alcaraz for a long time, forced her to marry me, and raped her countless times over a decade. Dapat lang—" "So dapat lang na sumunod ka!" mariing putol din nito sa kaniya. Natamimi siya at napamata rito habang napapatiim-bagang. "Listen," wika nito at umayos ng upo sa gilid ng kama.

Pagkababa ko, dinuro ko siya. “Puwede na kitang idemanda. Kidnapping itong ginagawa mo.” “It's only kidnapping if I used force.” “Tinatakot mo ako!” Dinuro ko siya. “Nakakatakot ba ang buhatin lang kita?” Nakagat ko na lang ang labi ko. “Sumunod ka na bago pa makawala ang aso ko at malapa ka.” At saka nga may tumahol.

Natigilan siya at tila natulala. "I've been kidnapped by them. Dinala sa Italya at ikinulong sa Isla. Sinister is into revenge, hindi ko alam kung ano talaga ang atraso ng totoo kong pamilya pero sigurado ako, pagkatapos na pagkatapos niyang magsawa sa akin, hanggang makuntento siya, alam ko papatayin niya rin ako." Nang araw na iyon, pinagtapat kong lahat kay Leigh.

Napabuntong-hininga si Luna dahil natatakot ito para sa kaniya at sa gagawin niya pero mukhang wala na itong magagawa dahil desidido na siya sa plano niya. "P-pero paano kapag kinasuhan ka nila ng kidnapping? Maaring malusutan mo ang isinampa nilang attempted homicide pero sa kidnapping baka makulong ka ng tuluyan," patuloy nito. "Sa tingin mo ba kapag nalaman nilang nasa akin ang pinakamamahal nilang si Kalus, kakasuhan nila ako?" Ngumisi siya. "Hindi nila gagawin iyon lalo't hawak ko si Joan na magpapatunay na nasa kanila ang kapatid ko. They won't dare to file a case against me dahil babalik lang sa kanila iyon."

Napakunot-noo ako, saka ko lang na-gets ang tinutukoy niya. "Ah." A slow smirk formed on my lips. "You just won't forget about that, huh?" Seiji clicked his tongue, obviously annoyed. "How could I forget? You fucked up a perfectly planned operation." "Fucked up?" I feigned innocence. "I call it saving an innocent girl from being abducted. Or did you forget na human trafficking ang peg mo nung gabing 'yon?" Seiji shot me a glare but didn't deny it. He wasn't dumb. We both knew what happened that night.