วิศวกร Novels & Stories

วิศวกรไฟฟ้า แม้ว่าพ่อของเขาจะไม่เคยเห็นด้วยเลยก็ตาม เพราะกองทัพอยากให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเรียนบริหารเพื่อมาดูแลบ่อนต่อจากเขา “พี่หวังว่าเขาจะใจดีกับคุณโยธาให้มากกว่านี้นะ..” วันต่อมา.. ณ มหาวิทยาลัยนอร์ทเอเชีย กรุงเทพฯ (คณะคหกรรมศาสตร์ สาขาอาหารและโภชนาการ)

อยากเสือกไงจบไหม " คนละพ่อ คนละแม่ แต่เรามารวมกัน คนละห้อง คนละชั้นแต่สถาบันเดียว คนละเพศคนละวัยแต่หัวใจกลมเกลียว คนละซีกคนละเสี้ยวรวมมาเป็นวิศวะ วิศวะ วิศวะ วิศวะโยธา วิศวะ วิศวะโยธา~~~ " นี่ร้องแค่รอบเดียวยังได้แค่ครึ่งสนามเอง 10 รอบสนามต้องร้องกี่ร้อย รอบวะ

BAD ENGINEER 36 | รักเธอ | ชายวัยกลางคนลอบมองสีหน้าของคนมาใหม่ พอเขาพูดถึงลูกสาวแสนซนใบหน้าหล่อที่อยู่ตรงหน้ากลับฉายแววแห่งความสุขแล้วหันมองเธอที่เดินเข้าไปในห้องครัว "เป็นรุ่นพี่ที่คณะเหรอพ่อหนุ่ม แล้วชื่ออะไร" "ชื่อเดลครับ เรียนคนละคณะ" เขาหันมาตอบว่าที่พ่อตา "เรียนคณะอะไรล่ะ" " วิศวกรรมโยธาปีสี่ครับ"

“ฮึ ผมจะห้ามตัวเองได้ไง อีกอย่างไม่รู้เป็นยังไง แค่มองคุณก็แข็งโด่แล้ว” “อาเดรียโน! ไม่เอาล่ะ คุยเรื่องอื่นดีกว่า เออ คุณเป็นวิศวกรจริงไหม”

เรื่องนี้จะมี 2 เซตนะคะ เซตของ ดีเทล แก๊งค์ 3 หนุ่มรุ่นน้อง วิศวะ รัก(ลับ)นายวิศวะ เจมส์ x อันนา (มีให้อ่านจบเรื่อง) สัมผัสร้ายนายวิศวะ ดีเอ็ม x ณดา (มีให้อ่านจบเรื่อง) หวงรักร้ายนายวิศวะ ดีเทล x โรรา เชตของโรรา แก๊งค์ 3 สาว ยังไม่มีชื่อเรื่อง

EP 4 - ฉันอยากคุยกับเพื่อนเธอตามลำพัง @คณะวิศวกรรมศาสตร์ “นี่เราตามหากันมาจนทั่วตึกวิศวะแล้วนะ” ไอโกะหยุดเดินอย่างเหนื่อยล้าด้วยท่าทางอิดออด ในใจพลันคิด ถ้าไม่เจอก็คงเป็นเรื่องดีที่เธอจะได้ไม่ต้องขอให้อีกคนช่วย

อิงดาวเถียงกลับ เสียงสั่นเล็กน้อยด้วยอารมณ์ที่ผสมปนเปกัน ทั้งโกรธ ทั้งอับอาย และตื่นเต้น "ฉันเป็นวิศวกรคุมไซส์งานนี้ ฉันมีสิทธิ์ขาดทุกอย่างที่จะไล่ใครก็ตามที่เป็นตัวถ่วงความปลอดภัยออกไป"

ทั้งห้องเงียบลงทันที อาจารย์หยิบชอล์กขึ้นมาเขียนบนกระดาน 'Engineer = Problem Solver วิศวกร คือ คนที่แก้ปัญหา ต่อให้คำตอบจะไม่เหมือนกัน แต่ถ้ามีเหตุผลและพิสูจน์ได้ นั่นก็คือแนวคิดของวิศวกร" เณอตั้งใจฟังทุกคำส่วนอาตี๋...พยายามจดทุกอย่างลงในสมุด ผ่านไปเพียงสิบนาทีเจ้าตัวก็หันไปกระซิบกับดาวต ก "มึง...อาจารย์เขียนเร็วมาก" ดาวตกหัวเราะ "เพิ่งเริ่มเองนะ"

การกระทำของแอริน มีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องอยู่ฝั่งตรงข้ามตึกของคณะวิศวะ ตรงนั้นคือลานจอดรถของคณะบริหาร ชายหนุ่มร่างสูง สวมเสื้อเชิ้ตนักศึกษาถูกระเบียบ สวมแว่นตาทั้งที่สายตาไม่ได้สั้นขนาดนั้น ดวงตาคมกริบจ้องมองร่างเล็กที่กำลังหยอกล้อกับรุ่นพี่คณะวิศวะ ในมือคีบบุหรี่ที่เ พิ่งจุดสูบ ระงับอารมณ์ที่กำลังขุ่นมัว

นี่อาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เธอไปไหนไม่ได้ จมอยู่กับอดีต ก้าวไปข้างหน้าก็ไม่ได้ ถอยหลังก็ไม่ได้อยู่ดี “พวกแก เห็นเด็กฝึกงานใหม่ยัง หล่อมาก” “แผนกไหน” “อยู่กับพี่อาร์มค่า วิศวะเครื่องกลมั้ง อีกคนอยู่วิศวะคอม” “ขอแอบไปดู”