วิศวกร

เธอเครียดจากเรื่องงานเธอจึงออกไปดื่มและได้เจอกับธันวา การเจอครั้งแรกก็คุยกันถูกคอและเมื่อบังเอิญเจออีกครั้งเธอเครียด เธอเมา เมื่อเขามาเสนอทำให้หายเครีดหญิงสาวก็ตกลงอย่างไม่ลังเล เธอกับเขาตกลงจะเป็นแค่วันไนท์สแตนด์ แต่พระเจ้าก็เล่นตลกเมื่อได้เจอกันอีกครั้งและความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาก็ดีขึ้น โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าเขานั้นคือเจ้านายของเธอ

การเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญแต่ความพีคก็คือ เจอกันอีกครั้งเท่ากับไม่มีโอกาศปฏิเสธความรักจากเขาอีกต่อไป "ถ้าเธอยังไม่เลิกปฏิเสธ ฉันจะทำให้เธอจำภาพคืนนั้นอีกครั้ง"

ผู้ชายขี้เซาที่เอาแต่นอนทั้งวัน ทำตัวประหลาดไม่สมกับหน้าตาหล่อๆ แบบนั้น ต้องการให้ฉันเข้าไปอยู่ในชีวิตของเขาเพื่ออะไรวะ?

การแอบรักใครสักคนมันเจ็บดีนะ... แต่มันเจ็บยิ่งกว่าเมื่อเราไม่สามารถบอกได้ว่า...เราแอบรักเขาอยู่💔 นิยามของคำว่าเพื่อนสนิท ความใกล้ชิดที่ทำให้รู้สึกผูกพัน ถ้ามีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแอบคิดเกินเลยถ้าเป็นคุณจะเลือกอะไร ระหว่าง 1.แอบรัก แต่กล้าเเสดงออกบอกออกไปตรงๆถึงแม้ผลลัพธ์จะไม่เป็นดังหวังจนถึงขั้นอีกคนขอเลิกเป็นเพื่อน กับ 2.แอบรัก อยากบอกแต่กลัวถูกปฏิเสธกลัวว่าจะไม่ได้อยู่ข้างๆเขา กลัวจะถูกอีกคนผลักไส จนถึงขั้นมองหน้ากันไม่ติด ถ้าเป็นแบบนั้นเธอขอเลือกข้อ2 เลือกที่จะเก็บความรู้สึกนี้ใว้ลึกๆ แอบมองเขาอยู่ใกล้ๆ เป็นความรักลับๆ นิยามของคำว่า รักในความลับ

"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน "เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้ แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้" "คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ "แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..." "เพียะ" อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม "เธอ..." เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง

"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ " "_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง "พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

เมื่อเฮดว๊ากสุดโหดของวิศวะ ค้นพบความลับของยายเฉิ่มที่เป็นคู่กัดตนเองเข้าโดยบังเอิญ จึงนำมาเป็นข้ออ้าง พอได้ใกล้ชิดกลับเป็นเขาที่หวั่นไหว

ต่อหน้าคนอื่นเขาบอกว่าเธอคือเพื่อน แต่พอลับหลัง..เขากลับเลียเพื่อนอย่างเธอตั้งแต่หัวยันตีน!!

"โอ๊ย ปล่อยนะ! คุณจะทำอะไร" "ไม่กลัวไม่ใช่เหรอ" "ฉันไม่กลัวคนอื่น" ตอนที่พูดหญิงสาวพยายามดันเขาให้ออกเพราะเขาทับร่างของเธอ ถึงแม้ตรงที่นอนทับอยู่จะเป็นหญ้าแต่มันก็ทำให้รู้สึกเสียวๆ กลัวว่าจะมีงูหรือสัตว์ที่มีพิษ "ไม่กลัวคนอื่นแต่กลัวผัวตัวเองเนี่ยนะ" "เรียกผัวได้เต็มปาก" "แล้วไอ้ที่เอากันอยู่เกือบทุกวันเรียกผัวไม่ได้เหรอ" พูดจบต้นข้าวก็ฝังริมฝีปากลงกับซอกคอระหง มือเรียวผลักดันร่างของเขาออก จะบ้าเหรอ ชอบมาทำอะไรกับเธอสถานที่แบบนี้เนี่ยนะ "คุณต้นข้าว!" ต้นข้าวไม่คิดจะทำอะไรเธอตรงนี้หรอกแค่อยากจะกำราบ แต่พอได้สัมผัสร่างกายแล้วไอ้เจ้านั่นมันก็แข็งตัวขึ้นมาโดยที่ไม่ต้องบิ้วอารมณ์อะไรมากเลย "ฉันเจ็บนะ!" ดิ้นไปก็รู้สึกแสบๆ คันๆ คงเพราะถูกต้นหญ้าทิ่มหลัง "ก็อยู่เฉยๆ สิ" "อยู่เฉยๆ ปล่อยให้คุณทำอะไรเนี่ยนะ" "ไม่ทำอะไรตรงนี้หรอกน่า" "ไม่ทำก็ปล่อยสิ" "หรือจะให้ทำ" เพราะคำพูดของเธอมันคิดได้สองแบบ "ไอ้บ้า ไม่อายฟ้าอายดินบ้างเลยหรือไง ปล่อยได้แล้วฉันเจ็บ"

เพราะปากพาซวยที่แท้ทรู... ก็ไม่รู้ว่าคืนนั้นเมาความหล่อของมัน หรือเมาเหล้า ถึงได้ชวน ไวท์ หนุ่มหล่อร้ายของคณะวิศวะฯ มาเป็นกิ๊ก ทั้งที่ฉันมีแฟนอยู่แล้ว ถึงจะเป็นแค่แฟนหลอก ๆ แถมอีกฝ่ายดันตอบตกลงซะงั้น!