BAD ENGINEER ของหวงนายวิศวะ

BAD ENGINEER 2| เมา |ชายหนุ่มที่มาด้วยกันเสนอว่าขอดูกล้องวงจรปิดจากทางโรงแรม แต่ทางพนักงานแจ้งว่าไม่สามารถให้คนนอกเข้าไปดูได้ เลยขอเป็นรูปหน้าของเพื่อนเธอยื่นให้กับพนักงานดูจะได้แจ้งไปที่ห้องควบคุมในช่วงเวลาก่อนหน้าไม่ถึงห้านาทีเมจิกจำได้ว่ามาถึงโรงแรมในเวลาประมาณเที่ยงคืนเศษๆ เธอกับชายหนุ่มไปเช็คอินที่ล็อบบี้แค่ไม่กี่นาที หันกลับมาโดนัทเธอก็หายไปพนักงานที่แจ้งหายไปสิบห้านาทีก็เดินตรงมาหาเมจิกกับชายหนุ่มที่นั่งรออยู่ที่โซฟาของล็อบบี้ที่ที่เพื่อนเธอหายตัวไป"เอ่อ...ไม่มีเลยค่ะ" พนักงานตอบเสียงเบา เธอไม่กล้าสบตากับเมจิกและชายหนุ่ม แต่ถึงอย่างนั้น เธอเองก็ไม่ได้เอะใจอะไรถึงความผิดปกติของพนักงานสาวตรงหน้าแม้แต่ชายหนุ่มที่มาด้วยเพราะเธอเป็นห่วงเพื่อนสาวเอามากๆ แล้วเมาแบบนั้น จะหายไปได้ยังไง เธอไม่เชื่อว่าจะไม่มีใครเห็น"มันจะเป็นไปได้ยังไงคะ ในเมื่อกล้องวงจรปิดติดอยู่ทั่วทุกมุม คุณคิดว่าเพื่อนฉันจะหายตัวได้หรือยังไง" เมจิกตวาดลั่นด้วยความโมโหสุดกลั้น คนทั้งคนตัวไม่ใช่เล็กๆแต่กลับบอกว่าไม่มี มันจะเป็นไปได้ยังไง"ใจเย็นๆก่อน เอางี้ลองโทรหาเพื่อนดูก่อนไหม" ชายหนุ่มที่มาด้วย พยายามพูดอย่า

BAD ENGINEER 4| รุ่นพี่ |โดนัทเธอนั่งเงียบมาตลอดทางเพราะกำลังใช้ความคิดอยู่ว่าเรื่องเมื่อคืนมันเกิดขึ้นได้ยังไง ทำไมเธอถึงได้มานอนอยู่ข้างๆหนุ่มรุ่นพี่ได้ แต่ที่งงไปกว่านั้นคือเพื่อนเธอที่ไปเที่ยวด้วยกันเมื่อคืนทำไมถึงไม่อยู่กับเธอด้วยเดลหันไปมองสาวรุ่นน้องที่นั่งเงียบ ก็คอยลอบสังเกตุอาการเธอที่ดูจะมีความเป็นกังวลไม่น้อยจึงหาเรื่องชวนคุย"เมื่อคืนไปเที่ยวไหนมา""ผับค่ะ""อายุถึงเหรอ" เดลขมวดคิ้วถาม เดี๋ยวนี้เขาให้เด็กอายุสิบแปดเข้าผับได้แล้ว?"พี่ชายของเพื่อนทำงานเป็นดีเจในผับเลยขอให้พาเข้าค่ะ" เดลที่ฟังถึงกับร้องอ๋อ จะว่าไปเธอเองก็ไม่ต่างจากเขาเพราะตอนนี้เธอกำลังอยู่ในช่วงวัยที่เริ่มอยากรู้อยากลอง เมื่อก่อนที่เขาเข้าปีหนึ่งมาใหม่ๆเขาเองก็ลองมาแทบจะทุกอย่างที่คิดว่าอยากทำ ไม่ว่าจะดื่ม สูบ หรือแม้แต่ดูด...นมจากเต้า"ถึงแล้วค่ะ" เธอชี้บอก เดลจึงเลี้ยวรถเข้าไปจอดที่หน้าโรงแรม"ไหนเพื่อน" สายตาคมกวาดมองไปรอบๆเพื่อหาว่าเพื่อนของเธออยู่ไหน"น่าจะอยู่ข้างในค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาส่ง" เธอยกมือไหว้ขอบคุณหนุ่มรุ่นพี่ แล้วรีบเปิดประตูลงจากรถเพื่อเดินเข้าไปยังด้านโรงแรม เดลมองตามหลังรุ่นน้องสาวที่

BAD ENGINEER 6 จากเหตุการณ์ในวันนั้นเธอก็ไม่ได้เจอรุ่นพี่หนุ่มอีกเลยเป็นสัปดาห์แม้แต่ในมหา'ลัยเธอก็ยังไม่เจอหน้า จนกระทั่งวันนี้... โดนัทกับเพื่อนสนิทของเธอที่ชื่อเมจิกยังคงลิงโลดกับการมาเที่ยวผับในยามค่ำคืน เธอทั้งสองปฏิญาณตัวเองไว้แล้วว่าจะไม่ดื่มเด็ดขาด โดนัทเธอชักขยาดเพราะไม่อยากทำตัวเป็นภาระ กลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์ซ้ำรอยแบบวันนั้น และการมาผับของเธอกับเพื่อนในครั้งนี้ไม่ได้มาด้วยกันแค่สองคนแต่มีอีกหนึ่งหนุ่มที่ทำให้หัวใจเพื่อนของเธอเป็นสีชมพูตามเธอมาด้วย "เอ่อพี่พีคะ..." "ครับ" "หนูขอโทษนะคะพี่ เรื่องคืนนั้น..." เธอยกมือไหว้ท่วมหัวขอโทษชายหนุ่มที่ทำตัวเป็นภาระ "ไม่เป็นไร พี่เองก็ผิดที่ให้เราสองคนดื่ม ทั้งที่อายุยังไม่ถึงด้วยซ้ำ" "ไม่เลยพี่ หนูผิดเอง ไม่ใช่ความผิดพี่เลย" โดนัทโบกมือรัวๆ ไม่อยากให้ชายหนุ่มคิดว่าเขาเป็นต้นเหตุ แต่จริงๆเธอนั่นแหล่ะที่ควรจะปฏิเสธไม่ควรรับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จากเขา "งั้นคืนนี้อย่าดื่มเลยเนอะ พี่ขี้เกียจหิ้ว" พีพูดแหย่ แต่สีหน้าของคนโดนแกล้งกลับหม่นลงเพราะเธอรู้สึกผิดจริงๆ เหมือนเขากำลังตอกย้ำเธอว่าเธอคือภาระ "อย่าทำหน้าแบบนั้น พี่แค

BAD ENGINEER 7| อมของใหญ่ | เดลจับล็อกข้อมือเธอเอาไว้เหนือศีรษะแล้วก้มใบหน้าลงซุกไซร้ที่ซอกคอขาว"กรี๊ดดดด~ไอขี้เมา ไอคนหื่น ไอเปรต ไอ...." โดนัทสรรหาคำด่าทั้งหมดที่เธอนึกออก เธอดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ร่างพยายามผลักคนเมาที่ไม่ได้สติให้พ้นออกจากตัวเธอ"ไอเมจิกคุยเสร็จยัง มาช่วยฉันก่อน ไอขี้เมาจะจับฉันปล้ำแล้ว" เธอตะโกนสุดเสียง เพื่อให้เมจิกรีบเข้ามาช่วย แต่ทว่าเพื่อนเธอก็ไม่เข้ามาช่วยสักที"เมจิก ไอเมโว้ยยยย ไอบ้าผู้ชายยย~" เสียงตะโกนลั่นห้องทำให้คนเมาที่ไม่ได้สติผละใบหน้าออกจากซอกคอแล้วหรี่ตามองคนที่นอนอยู่ใต้ร่างให้ชัดๆ"นี่ใคร~""โดนัทไงที่น่ารักๆอะ""น่ารัก?" คนเมาทำหน้ายุ่ง ก้มหน้าลงไปใกล้ๆ หวังจะได้เห็นหน้าชัดๆ"น่ารักจริงด้วย มาจุ๊บทีมา~" ฝ่ามือหนายกขึ้นกอบกุมใบหน้าหวานแล้วมอบจุมพิตให้กับเธอ สัมผัสอุ่นร้อนที่ริมฝีปากทำเอาโดนัทสะดุ้งเฮือก เธอตกใจเบิกตากว้างได้แต่นอนตัวแข็งทื่อให้คนเมาจูบทาบทับริมฝีปากอยู่แบบนั้น"อื้มมมม~" คนเมาส่งเสียงในลำคอคล้ายจะถูกใจ มือหนาปล่อยข้อมือเธอที่ตรึงไว้เหนือศีรษะแล้วค่อยๆ เคลื่อนมือลงมาสัมผัสไปตามเรือนร่างก่อนที่หนุ่มรุ่นพี่จะสอดมือหนาเข้าไปใต้เสื้อแ

BAD ENGINEER 9| ไม่สวยบาดตา แต่ปากหมาบาดใจ |โดนัทคอยหันมองหนุ่มรุ่นพี่เป็นระยะว่าเขาเดินตามเธอมาหรือยัง เมื่อกี้ตอนที่เธอเดินไปในกลุ่มแล้วทุบโต๊ะดังปึง~ ในใจเธอนับหนึ่งถึงสิบ พยายามอดกลั้นไม่อาละวาดกลางโรงอาหาร ไม่งั้นเรื่องของเธอกับรุ่นพี่คนนี้คงได้ดังไปทั่วมหา'ลัย เธอจึงตัดสินใจเรียกให้รุ่นพี่เดินตามเธอออกมาแล้วไปหาที่คุยเงียบๆ "โดนัท" เดลตะโกนเรียกเธอแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งตาม เธอจึงหันมองตามเสียงเรียกแล้วหยุดยืนทำตาขวางใส่"จะคุยอะไร" เขาถาม "เดี๋ยวก็รู้ ตามมา" เธอบอกเสียงแข็ง แล้วหันกลับเดินหน้าต่อโดยที่มีรุ่นพี่หนุ่มเดินขนาบข้าง"นี่ มีเรื่องอะไรจะคุยก็พูดมาเลย" เขาถาม เพราะเขาเองก็อยากรู้ แล้วทำไมถึงคุยตอนนี้ไม่ได้ เธอจะพาเขาไปไหนโดนัทหยุดเดินแล้วหันไปถามด้วยสีหน้าเซ็งๆ "จะให้พูดตรงนี้?""ใช่ พูดมาเลย เสร็จแล้วพี่จะได้กลับไปกินข้าวต่อ" "กินตีนหนูก่อนก็แล้วกัน" เธอกัดฟันพูดแล้วมองหน้ารุ่นพี่ด้วยอารมณ์โกรธ เธอโกรธเขามากพลันนึกถึงเรื่องเมื่อคืน เขาทำเธอเกือบจะขาดใจตาย ต่อให้เมื่อคืนเขาเมาจนขาดสติไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป แต่เรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอ เธอเองปล่อยผ่านไปไม่ได้ และ