Partager

บทที่8. ปราบพยศ

Auteur: Kpim
last update Date de publication: 2026-05-10 20:20:00

ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศภายในห้องชุดที่มืดมิดไม่ได้ทำให้ความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงใหญ่ลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว แผ่นหลังเนียนเปลือยเปล่าของอิงดาวแนบสนิทไปกับบานประตูเย็นเฉียบ แต่กลับสู่ความร้อนระอุจากแผงอกกว้างที่เบียดชิดเข้ามาจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกันแทบไม่ได้

"คุณ... อื้อ!"

คำประท้วงที่เตรียมจะหลุดออกจากปากถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อดินแดนกระแทกริมฝีปากหยักลึกลงมาบดขยี้กลีบปากสีสดของเธออย่างดุดันและหิวกระหาย มันไม่ใช่จูบสั่งสอนเหมือนในตู้คอนเทนเนอร์เมื่อตอนบ่าย แต่มันคือจูบของการลงทัณฑ์ที่เต็มไปด้วยความหึงหวงและแรงปรารถนาที่อัดอั้นมาทั้งวัน!

เรียวลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง กวาดต้อนเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กที่เริ่มตอบรับอย่างเต็มใจ รสชาติฝาดปร่าของแอลกอฮอล์ที่เขาดื่มเข้าไปผสมผสานกับความหวานละมุนจากค็อกเทลของเธอ กลายเป็นสารกระตุ้นชั้นดีที่ทำให้กระแสเลือดในกายเดือดพล่าน ดินแดนดูดดึงริมฝีปากล่างของหญิงสาวอย่างแรงจนเธอครางฮือในลำคอด้วยความเจ็บปนซ่านเสียว

"อ๊า..คุณ.." 

อิงดาวหอบหายใจเมื่อเขาผละริมฝีปากออกเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง จมูกโด่งสันสูดดมกลิ่นฟีโรโมนแห่งความเย้ายวนเข้าปอดลึกๆ ก่อนที่ไรหนวดสากระคายจะครูดไถลไปตามผิวเนื้ออ่อนบาง สร้างความเสียวซ่านจนอิงดาวต้องขนลุกซู่ไปทั้งร่าง ชายหนุ่มขบเม้มติ่งหูของเธอเบาๆ ก่อนจะลากริมฝีปากลงมาทำรอยรักสีแดงช้ำไว้ที่ฐานลำคอ เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของทับรอยสายตาของไอ้หน้าจืดนั่น!

มือหนากร้านราวกับกระดาษทราย กำลังทำหน้าที่สำรวจเรือนร่างอรชรอย่างอุกอาจ ฝ่ามือร้อนผ่าวสอดเข้าไปใต้เส้นผมดัดลอน ลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าที่เว้าลึกของชุดเดรส สัมผัสหยาบกระด้างที่เสียดสีกับผิวเนื้อเนียนละเอียดทำให้อิงดาวสะดุ้งเฮือก ร่างกายของเธออ่อนระทวยจนต้องยกสองแขนขึ้นคล้องลำคอแกร่งเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว

"ชอบให้ผู้ชายมองนักใช่ไหม แต่งตัวแบบนี้คิดว่าตัวเองสวยนีกรึไง" น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดร่องอกอวบอิ่มที่ดันเนื้อผ้าออกมาท้าทายสายตา

"อ๊ะ... ก็แล้วคุณ หวงหรือไงล่ะ" แม้จะสั่นสะท้านไปทั้งตัว แต่แม่พญาหงส์ก็ยังไม่ทิ้งลายความดื้อดึง เธอเชิดหน้าขึ้นหรี่ตามองเขาในความมืด ปลายนิ้วเรียวกีดกรายไปตามสาบเสื้อยืดสีดำของเขา

"ใช่! หวงจะตายอยู่แล้ว" ดินแดนยอมรับหน้าซื่อ จนอิงดาวถึงกับหน้าเหวอไปเล็กน้อยไม่คิดว่าคนปากร้ายแบบเขา จะยอมรับออกมาตรงๆ แบบนี้

"ของเล่นที่ผม 'จอง' ไว้ ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้อง!"

พูดจบ มือหนาก็ตะปบเข้าที่สะโพกผาย ออกแรงยกตัวเธอขึ้นจนเท้าของอิงดาวลอยหวือพ้นพื้น สัญชาตญาณทำให้หญิงสาวตวัดเรียวขาทั้งสองข้างรัดรอบเอวสอบของเขาไว้แน่น ดินแดนอุ้มร่างบางเดินฝ่าความมืดตรงไปยังห้องนอนโดยไม่เปิดไฟ เขากระทุ้งประตูห้องนอนให้เปิดออก แล้วโยนร่างของอิงดาวลงบนเตียงขนาดใหญ่ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีเทาเข้มอย่างไม่ออมแรง

ตุบ!

ร่างบางเด้งตัวขึ้นตามแรงสปริงของที่นอน อิงดาวผุดลุกขึ้นนั่งกึ่งนอน เส้นผมยุ่งเหยิงปรกรอบใบหน้าสวยจัดที่บัดนี้แดงซ่านไปด้วยไฟปรารถนา สายตาของเธอจับจ้องไปยังร่างสูงใหญ่ที่ยืนตระหง่านอยู่ปลายเตียง ท่ามกลางแสงไฟจากถนนที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเพียงสลัวๆ

ดินแดนเอื้อมมือไปด้านหลังคอ จับชายเสื้อยืดสีดำของตัวเองแล้วถอดดึงข้ามศีรษะโยนทิ้งไปบนพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างท่อนบนที่สมบูรณ์แบบ แผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นตึง หน้าท้องที่มีซิกซ์แพ็กเรียงตัวสวยงามผิวสีแทนคร้ามแดดที่ชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อสะท้อนแสงไฟเป็นประกายเงางาม ความดิบเถื่อนตรงหน้าทำเอาอิงดาวถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ นี่แหละคือความแข็งแกร่งที่เธอโหยหา

เสียงปลดหัวเข็มขัดโลหะดัง แกร๊ก ท่ามกลางความเงียบ ตามมาด้วยเสียงรูดซิปกางเกงยีนส์ที่บาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของหญิงสาว ดินแดนไม่ได้ถอดกางเกงออก แต่เขาปลดมันให้หลวมพอที่จะปลดปล่อยความอึดอัดที่กำลังพองขยายจนปวดหนึบอยู่ภายใน

ชายหนุ่มคลานขึ้นมาบนเตียง คคร่อมร่างบางที่นอนหอบหายใจระทวยอยู่เบื้องล่าง แววตาของเขาเหมือนหมาป่าที่กำลังเตรียมขย้ำเหยื่ออันโอชะ

"เตรียมตัวรับบทเรียนของคุณไว้ให้ดี ยัยตัวแสบ"

เขาโน้มตัวลงมา มือหนาข้างหนึ่งรวบข้อมือทั้งสองข้างของอิงดาวกดตรึงไว้เหนือศีรษะ ส่วนมืออีกข้างก็ดึงกระชากคอเสื้อเดรสสีแดงที่เว้าลึกอยู่แล้วให้ร่นลงมาจนเผยให้เห็นความอวบอิ่มสล้างที่ไร้บราเซียปกปิด!

"ว้าย! ดินแดน! ชุดฉันพังหมดแล้ว!" อิงดาวร้องเสียงหลง แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว

ยอดปทุมถันสีหวานที่กำลังหดรัดตัวชูชันท้าทายสายตาถูกเผยออกสู่สายตาของวิศวกรหนุ่ม ดินแดนครางฮึ่มในลำคอด้วยความพึงพอใจอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่รอช้า ก้มหน้าลงครอบครองยอดอกสวยนั้นด้วยริมฝีปากร้อนผ่าวทันที!

"อ๊าาา! อ๊ะ.."

อิงดาวหวีดร้องเสียงหลงเมื่อเรียวลิ้นสากตวัดไล้เลียสลับกับดูดดึงยอดอกของเธออย่างรุนแรง ฟันคมขบเม้มเบาๆ จนความเสียวซ่านแล่นปลาบไปรวมกันที่ช่องท้องน้อย หญิงสาวแอ่นอกรับสัมผัสอันดุดันนั้นอย่างเต็มใจ ร่างกายของเธอเหมือนถูกจุดไฟเผา มันร้อนระอุและทรมานจนต้องบิดเร่าไปมาบนเตียงกว้าง

ชายหนุ่มปรนเปรอความหฤหรรษ์ให้เธอทั้งสองข้างอย่างเท่าเทียมกัน มือหนาที่ว่างอยู่เลื่อนต่ำลงมาลูบไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะลากผ่านเนื้อผ้าซาตินบางเบาไปหยุดอยู่ที่กึ่งกลางกายสาวที่บัดนี้เปียกชื้นและสั่นระริก

"เก่งนักไม่ใช่เหรอ ปากดีนักไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงครางเสียงหวานขนาดนี้ล่ะหืม?" ดินแดนเงยหน้าขึ้นมากระซิบชิดริมฝีปากบาง รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา

"อื้อ... คนบ้า... คนเถื่อน..." อิงดาวบริภาษเสียงสั่นพร่า ดวงตาฉ่ำปรือเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความซ่านเสียว

"เถื่อนๆ แบบนี้ที่คุณชอบไม่ใช่เหรอ"

พูดจบ มือหนาก็จัดการถกกระโปรงเดรสสีแดงขึ้นไปกองอยู่เหนือเอวคอด เผยให้เห็นแพนตี้ลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่ปกปิดความงดงามเอาไว้เพียงหมิ่นเหม่ ดินแดนเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในตัวบางแล้วรูดรั้งมันออกจากเรียวขาอย่างรวดเร็ว โยนทิ้งไปตามเสื้อยืดของเขา

ความเย็นของเครื่องปรับอากาศปะทะเข้ากับผิวเนื้อที่เปลือยเปล่า ทำให้อิงดาวหนีบเรียวขาทั้งสองข้างเข้าหากันด้วยความขัดเขิน แต่ดินแดนไม่มีทางยอมให้เป็นแบบนั้น เขาแทรกกายเข้าไปอยู่กึ่งกลางระหว่างเรียวขาของเธอ ใช้เข่าดันขาของหญิงสาวให้แยกกว้างออก ก่อนจะกดปลายนิ้วหยาบกร้านลงบนจุดอ่อนไหวที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานแห่งความปรารถนา

"อ๊าาา! ดินแดน! อย่า..." อิงดาวสะดุ้งเฮือก มือเล็กลงจิกผ้าปูที่นอนจนยับย่น

"อย่าเหรอ แน่ใจนะว่าอยากให้ผมหยุด?" เขากระตุกยิ้ม แกล้งขยับปลายนิ้วกรีดกรายไปตามร่องกุหลาบสีสดอย่างเชื่องช้า สัมผัสหยาบสากที่เสียดสีกับจุดที่ไวต่อความรู้สึกที่สุดทำเอาอิงดาวแทบขาดใจ

"อื้อ...ไม่...ไม่หยุด...ดินแดน ดาวเสียว..." 

ในที่สุด แม่พญาหงส์ผู้เย่อหยิ่งก็ยอมจำนนต่อความต้องการของตัวเอง เธอเอ่ยปากเว้าวอนด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า สลัดคราบคุณหนูจอมหยิ่งทิ้งไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังหิวกระหายในสัมผัสของผู้ชายตรงหน้า

"เรียกชื่อผม..ให้ดังกว่านี้อิงดาว"

ดินแดนออกคำสั่ง พร้อมกับสอดปลายนิ้วร้ายกาจเข้าไปในช่องทางรักที่คับแคบและเปียกชุ่ม เขารับรู้ได้ถึงแรงตอดรัดที่ตอบสนองเขาทันที ชายหนุ่มเริ่มขยับนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะเร่งความเร็วและหนักหน่วงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยาน

"อ๊ะ! อ๊ะ! ดินแดนขา... ดาวเสียว... อ๊าาา!"

เสียงครางกระเส่าดังระงมไปทั่วห้องนอน อิงดาวบิดส่ายสะโพกตอบรับจังหวะนิ้วที่รัวเร็วและดุดันราวกับพายุพัดกระหน่ำ ความซ่านเสียวตีตื้นขึ้นมาจนสมองขาวโพลน หญิงสาวจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม ขีดข่วนจนเกิดรอยแดงเพื่อระบายความความทรมานที่แสนหวานนี้

เมื่อเห็นว่าร่างบางดิ้นพล่านและใกล้จะแตะถึงขอบสวรรค์ ดินแดนก็ถอนนิ้วออกอย่างกะทันหัน ทำเอาอิงดาวครางประท้วงด้วยความขัดใจ

"ฮึ่ม..." วิศวกรหนุ่มครางต่ำในลำคอ เขาปลดตะขอกางเกงยีนส์และดึงมันลงพร้อมกับปราการชิ้นสุดท้าย เผยให้เห็นความเป็นชายที่ขยายตัวเต็มที่ แข็งแกร่ง ดุดัน และร้อนระอุราวกับแท่งเหล็กหลอมเหลว เส้นเลือดปูดโปนบ่งบอกถึงความต้องการที่อัดอั้นมาเนิ่นนาน เขาเอื้อมมือไปที่ลิ้นชักหัวเตียงเพื่อหยิบเครื่องป้องกันขนาด 58 มาสวมใส่มันคับนิดหน่อยเพราะอาวุธเขาใหญ่กว่านั้น 

เขากดสะโพกแนบชิด ถูไถความแข็งขืนเข้ากับปากทางรักที่เปียกชุ่มของเธอเพื่อเรียกน้ำย่อย อิงดาวเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงขนาดที่ใหญ่โตมโหฬารของเขา ความหวาดกลัวเล็กๆ แล่นเข้ามาในหัวใจ แต่ความปรารถนาที่ลุกโชนมีมากกว่าหลายเท่า

"ผมจะใส่เข้าไปแล้วนะ.."

น้ำเสียงของเขาแหบพร่าขั้นสุด ดินแดนจับสะโพกผายของอิงดาวไว้แน่น ก่อนจะค่อยๆ กดดันความแข็งแกร่งแทรกซึมเข้าไปในช่องทางรักที่คับแคบอย่างเชื่องช้า

"อ๊ะ! เจ็บ..ดาวเจ็บ..มันใหญ่..." อิงดาวนิ่วหน้า น้ำตาหยดใสไหลรินทางหางตา สองมือเล็กดันแผงอกกว้างของเขาไว้แน่น

ดินแดนชะงักไปเล็กน้อยเมื่อรู้ว่านี่คือ ‘ครั้งแรก’ ของเธอ เขาไม่คิดเลยว่าคุณหนูไฮโซที่ทำตัวเปรี้ยวจี๊ดอย่างเธอจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่องขนาดนี้ ความรู้สึกหวงแหนและหึกเหิมพุ่งทะยานขึ้นเป็นทวีคูณ หมาป่าหนุ่มโน้มตัวลงไปจูบซับน้ำตาที่หางตาของเธออย่างอ่อนโยนผิดกับบุคลิกดิบเถื่อน

"ผ่อนคลายนะคนดี...ผมจะพยายามทำเบาๆ" เขาปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้เคยทำมา ก่อนจะมอบจูบที่ดูดดื่มและลึกซึ้งเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

เมื่อเห็นว่าร่างบางเริ่มผ่อนคลายและมีน้ำหล่อลื่นออกมาชโลมช่องทางจนฉ่ำแฉะ ดินแดนก็ขบกรามแน่น สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วออกแรงดันสะโพกส่งความเป็นชายเข้าไปจนสุดความยาวในคราวเดียว!

"กรี๊ดดด! อ๊าาา!"

อิงดาวหวีดร้องออกมาสุดเสียง ร่างกายแอ่นขึ้นราวกับคันธนู ความเจ็บปวดจากการฉีกขาดในตอนแรกแล่นพล่าน แต่เพียงไม่นาน มันก็ถูกแทนที่ด้วยความคับแน่นและอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก

ดินแดนแช่ตัวนิ่งเพื่อให้เธอได้ปรับตัว เขาก้มหน้าลงจูบซับเหงื่อตามกรอบหน้าสวย ก่อนจะค่อยๆ เริ่มขยับสะโพกถอนกายออกช้าๆ และกระแทกกลับเข้าไปใหม่เป็นจังหวะเนิบนาบ

"อื้อ..ดินแดน..อ๊ะ..." เสียงครางของอิงดาวเปลี่ยนจากความเจ็บปวดเป็นความเสียวซ่านที่ลึกซึ้ง

จากจังหวะเนิบนาบและอ้อยอิ่ง หมาป่าหนุ่มก็เริ่มเร่งจังหวะให้เร็วและหนักหน่วงขึ้นตามสัญชาตญาณดิบ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวแข่งกับเสียงครางกระเส่าของทั้งสองคน เตียงคิงไซส์ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดตามแรงกระแทกกระทั้นที่ไม่มีการออมแรงอีกต่อไป

"อ๊า! อ๊ะ! แรงอีก.. ดาวเสียว... อ๊าาา!" แม่พญาหงส์ร้องขออย่างไม่อาย กอดรัดร่างหนาแน่นราวกับกลัวเขาจะหายไป

"ซี๊ดดด... แน่นชิบหายเลยอิงดาว...คุณแม่งโคตรเด็ด..."

วิศวกรขาโหดสบถคำหยาบออกมาด้วยความเสียวซ่านที่แทบจะทำให้เขาคลั่งตาย เขาสับสะโพกเข้าใส่ร่างบางอย่างบ้าคลั่ง ดุดัน และลึกล้ำราวกับกำลังตอกเสาเข็มลงกลางหัวใจของเธอ ทุกการกระแทกกระทั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาและการแสดงความเป็นเจ้าของอย่างสมบูรณ์แบบ

พายุอารมณ์ที่พัดกระหน่ำภายในห้องนอนแห่งนี้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงหอบหายใจ เสียงคราง ดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า กว่าไฟกองนี้จะมอดดับลง คุณหนูจอมยั่วคงต้องถูกวิศวกรเถื่อนคนนี้หลอมละลายคาเตียงไปอีกหลายสิบรอบอย่างแน่นอน!

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่20.ขอแต่งงาน

    แสงแรกของรุ่งอรุณสาดส่องทะลุสายหมอกหนาทึบที่ลอยละล่องอยู่เหนือยอดดอย อุณหภูมิยามเช้าตรู่ยังคงหนาวเหน็บจนต้องพรูลมหายใจออกมาเป็นไอสีขาว แต่ภายในเต็นท์แคนวาสหลังใหญ่กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นจากร่ายกายของคนสองคนที่เพิ่งผ่านพ้นค่ำคืนอันแสนเร้าร้อนมาด้วยกันอิงดาวขยับตัวซุกเข้าหาแผงอกกว้างที่เปลือยเปล่าอย่างเกียจคร้าน เปลือกตาคู่สวยค่อยๆ ปรือขึ้นรับแสงอ่อนๆที่สาดสองเข้ามา สิ่งแรกที่เธอสัมผัสได้คือวงแขนแกร่งที่กอดรัดเอวเธอไว้แน่น และกลิ่นหอมของกาแฟดริปที่ลอยแตะจมูกหญิงสาวเงยหน้าขึ้น มองใบหน้าคร้ามแดดของ ‘ดินแดน’ ที่ตื่นอยู่ก่อนแล้ว เขาสวมเสื้อแจ็คเก็ตกันหนาวทับเสื้อยืด นั่งพิงหมอนใบโต มือข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟสแตนเลสเก็บความร้อน ส่วนมืออีกข้างกำลังลูบผมเธอเล่นอย่างแผ่วเบา นัยน์ตาสีนิลทอดมองออกไปนอกหน้าต่างเต็นท์ที่ถูกเปิดแง้มไว้ให้เห็นทะเลหมอกเบื้องหน้า ท่าทางของเขาดูนิ่งขรึมและเหม่อลอยแปลกๆ“คิดอะไรอยู่คะ ทำหน้าเครียดแต่เช้าเชียว คำนวณโครงสร้างเต็นท์หรือไง” อิงดาวเอ่ยแซวเสียงงัวเงีย ยันตัวลุกขึ้นนั่งโดยดึงผ้าห่มผืนหนามาพันรอบตัวที่ยังคงไร้เสื้อผ้าปกปิดดินแดนละสายตาจากวิวทิวทัศน์ หันมามองใบหน้า

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่19.ท้าลมหนาว

    หกเดือนต่อมาโครงการคอนโดมิเนียมหรูระดับพันล้านก็เสร็จสมบูรณ์และส่งมอบงานได้อย่างไร้ที่ติ ผลงานชิ้นโบแดงนี้ทำให้ชื่อของ ‘ดินแดน’ กลายเป็นวิศวกรระดับท็อปที่ใครๆ ก็อยากดึงตัวไปร่วมงาน แต่สำหรับเขา รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ใช่โบนัสก้อนโตที่เสี่ยดำรงโอนเข้าบัญชี แต่มันคือ ‘เวลาพักร้อนยาว’ ที่เขาจะได้ใช้ชดเชยให้กับลูกสาวเจ้านายจอมเอาแต่ใจลมหนาวช่วงปลายเดือนธันวาคมพัดโชยมาปะทะยอดดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ อุณหภูมิในช่วงค่ำลดฮวบลงเหลือเพียงเลขตัวเดียว ท่ามกลางลานกางเต็นท์ส่วนตัวที่เงียบสงบและตัดขาดจากความวุ่นวายของเมืองหลวง มีเพียงเต็นท์กระโจมแคนวาสสีครีมหลังใหญ่กางตระหง่านอยู่ริมหน้าผาที่มองลงไปเห็นทะเลหมอกยามเช้าอิงดาวในชุดเสื้อกันหนาวไหมพรมตัวหนาสีขาวฟูฟ่อง นั่งผิงไฟอยู่หน้ากองไฟที่กำลังลุกโชน ควันไฟบางๆ ผสมกับกลิ่นอายของสนภูเขาและน้ำค้างยามค่ำคืนสร้างบรรยากาศที่แสนจะโรแมนติกและดิบเถื่อนในคราวเดียวกัน คุณหนูไฮโซที่เคยชินกับการนอนโรงแรมห้าดาว บัดนี้กลับยอมมาตกระกำลำบาก นอนกลางดินกินกลางทราย เพียงเพราะอยากสัมผัสชีวิต ‘ดิบๆ’ แบบที่แฟนหนุ่มของเธอชอบ“หนาวไหมครับ”เสียงทุ้มห้าวที่คุ้นหูดัง

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่18.จุดจบคนชั่ว

    07:30 น.ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!เสียงออดหน้าประตูดังรัวและต่อเนื่อง ทำลายความเงียบสงบของเช้าวันใหม่ ดินแดนที่เพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดกางเกงยีนส์เสร็จ เดินมาเปิดประตูโดยไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าใครมาเยือนแต่เช้าตรู่ขนาดนี้ทันทีที่ประตูเปิดออก ร่างท้วมของ ‘เสี่ยดำรง’ ก็ก้าวฉับๆ เข้ามาภายในห้องด้วยใบหน้าตึงเครียดและอิดโรยราวกับคนไม่ได้นอนมาทั้งคืน ด้านหลังมีชายชุดดำสองคนยืนคุมเชิงอยู่หน้าประตูเสี่ยดำรงไม่ได้พูดอะไร เขาเดินตรงดิ่งเข้าไปในห้องนอนที่แง้มประตูทิ้งไว้ทันที ดินแดนเดินตามไปเงียบๆ ไม่ได้ขัดขวางเมื่อผู้เป็นพ่อก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเตียง ภาพที่เห็นทำเอาหัวใจของพญาเสือแห่งวงการก่อสร้างถึงกับหล่นวูบ อิงดาวลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนที่เขาประคบประหงมราวกับไข่ในหิน กำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงของลูกน้องหนุ่ม ใบหน้าสวยซีดเซียว รอยคล้ำใต้ตาและริมฝีปากที่บวมช้ำบ่งบอกถึงความบอบช้ำที่เผชิญมาตลอดคืน แต่สิ่งที่กรีดแทงใจคนเป็นพ่อที่สุด คือรอยจ้ำเลือดสีม่วงคล้ำที่ข้อมือเล็กๆ ทั้งสองข้าง รอยบีบจากการดิ้นรนเอาชีวิตรอดจากไอ้เดรัจฉานนที!เสี่ยดำรงทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียง มือที่สั่นเทาข

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่17.ยาถอนพิษ

    ความมืดมิดของถนนสายเปลี่ยวชานเมืองถูกบดบังด้วยฟิล์มกรองแสงสีดำสนิทของรถกระบะฟอร์ดเรนเจอร์คันใหญ่ เครื่องยนต์ที่ถูกสตาร์ททิ้งไว้ส่งเสียงครางกระหึ่มแผ่วเบา แอร์คอนดิชั่นเนอร์ที่ถูกเปิดจนสุดเบอร์พ่นไอเย็นฉ่ำออกมาปะทะผิวหนัง ทว่ามันกลับไร้ความหมายโดยสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับอุณหภูมิความร้อนระอุที่กำลังแผดเผาอยู่บนเบาะหนังฝั่งคนขับ“อื้อออ..แดน..ดาวร้อน ไม่ไหวแล้ว...”เสียงครางหวานหูที่แหบพร่าและสั่นสะท้านดังลอดออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มที่ถูกบดขยี้อย่างหนักหน่วง อิงดาวในเวลานี้ไร้ซึ่งคราบของคุณหนูผู้เย่อหยิ่ง เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่เรียกร้องหาการเติมเต็มร่างบางที่นั่งคร่อมทับอยู่บนตักแกร่งของเขาบดเบียดสะโพกเข้าหาความแข็งดุนที่นูนเด่นอยู่ใต้กางเกงยีนส์ของเขาอย่างเอาแต่ใจ สองแขนเรียวตวัดกอดรอบลำคอหนา ซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอที่ชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อของดินแดน ฟันซี่เล็กขบเม้มและดูดดึงผิวเนื้อสีแทนอย่างหิวกระหายราวกับลูกแมวป่าที่กำลังคลุ้มคลั่ง“ซี๊ดดด..ใจเย็นครับคนดี.. รถมันแคบ...” ดินแดนสบถคำหยาบออกมาด้วยความเสียวซ่านที่แล่นปลาบไปทั่วสันหลัง เขาต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการเอื้อมมือไปปรับเบาะคนขั

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่16.น้ำตาของคนเป็นพ่อ

    “นที! ลูกพ่อ! แก..ไอ้ฆาตกร แกฆ่าลูกฉัน!”เสียงร้องของท่านรัฐมนตรีดังลั่นไปทั่วโถงทางเดิน ร่างท้วมถลาเข้าไปประคองลูกชายที่นอนจมกองเลือด สภาพของนทีตอนนี้ดูแทบไม่ได้ เลือดสีสดทะลักออกจากปากและจมูกเปรอะเปื้อนสูทสีขาวราคาแพงจนแดงฉานทว่า..หมัดเดียวมันยังไม่สาสมกับสิ่งที่ไอ้สวะนี่พยายามจะทำกับอิงดาว!ดินแดนหอบหายใจหนักหน่วง ดวงตาสีนิลวาวโรจน์ สันกรามคมขบเข้าหากันจนได้ยินเสียงฟันลั่นกรอด มือหนาที่เปื้อนเลือดของไอ้นทีกำหมัดแน่นชายหนุ่มก้าวเท้ายาวๆ เข้าไปหาร่างที่นอนกองอยู่บนพื้น หวังจะกระทืบซ้ำให้กระดูกซี่โครงมันหักทะลุปอด ตายตกไปตามกันโทษฐานที่กล้ามาแตะต้องดวงใจของเขา“หยุดเดี๋ยวนี้ไอ้แดน!! กูบอกให้หยุด!!”เสียงตะคอกตวาดลั่นที่เต็มไปด้วยอำนาจและบารมีของ ‘เสี่ยดำรง’ ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ร่างท้วมของผู้เป็นเจ้านายพุ่งเข้ามาขวางหน้าวิศวกรหนุ่มที่กำลังคลั่งดีเดือด สองมือของเสี่ยดำรงผลักแผงอกเปลือยเปล่าของดินแดนอย่างแรงเพื่อเรียกสติ“หลีกไปเฮีย! ผมจะกระทืบมันให้ตาย! มันกล้าวางยาดาว มันจะข่มขืนดาว!” ดินแดนคำรามก้อง พยายามจะเบี่ยงตัวหลบเสี่ยดำรง แววตาของเขาไม่มีความเกรงกลัวต่อผู้เป็นนายอีกต่อไป วิ

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่15.หวงแหน

    เสียงยางรถยนต์บดเบียดกับพื้นถนนคอนกรีตดังสนั่นจนเกิดควันสีขาวคลุ้ง รถกระบะยกสูงสีดำที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโคลน พุ่งทะยานเข้ามาจอดเทียบที่หน้าบันไดทางขึ้นโรงแรมหรูระดับห้าดาวด้วยความเร็วที่แทบจะแหกโค้ง รปภ. ในชุดเครื่องแบบเต็มยศสองสามคนรีบวิ่งหน้าตื่นเข้ามาขวาง เพราะพื้นที่ตรงนี้สงวนไว้สำหรับรถยนต์ระดับซูเปอร์คาร์หรือรถลีมูซีนของผู้มีระดับเท่านั้นแต่วินาทีนี้ ดินแดนไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนทั้งนั้น!ชายหนุ่มร่างยักษ์กระชากประตูก้าวลงจากรถด้วยใบหน้าถมึงทึง นัยน์ตาสีนิลที่เคยมั่นคงและเยือกเย็น บัดนี้วาวโรจน์ไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธเกรี้ยวและร้อนรน เขาสวมเพียงเสื้อยืดสีเทาหม่นที่ชุ่มเหงื่อและกางเกงยีนส์สีเข้ม รองเท้าเซฟตี้หัวเหล็กย่ำหนักๆ ลงบนพรมแดงราคาแพงมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวโรงแรมอย่างไม่สะทกสะท้าน"เฮ้ย! คุณครับ! จอดตรงนี้ไม่ได้นะครับ! แล้วนี่แต่งตัวแบบนี้เข้าไปข้างในไม่ได้นะครับ!" รปภ. ร่างใหญ่สองคนพยายามเข้ามากางแขนกั้น"ถอยไป! "น้ำเสียงตะคอกดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่า รังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างกำยำของดินแดน ทำเอา รปภ. ทั้งสองคนถึงกับผงะถอยหลังไปโดยสัญชาตญาณ ไม่มีใครกล้าเอาช

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่9. ความดิบเถื่อนอันแสนหวาน

    แสงเช้าของวันใหม่สาดส่องลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านทึบแสงสีเทาเข้มเข้ามาตกกระทบลงบนพื้นห้องนอน ที่ยังคงเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ครางเบาๆ ผสมผสานกับเสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของคนสองคนที่นอนตระกองกอดกันอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาอิงดาวค่อยๆ ปรือตากลมโตขึ้นมาอย่างเช

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่7.ทวงสิทธิ์

    ดินแดนย่ำเท้าหนักๆ ลงบนพื้นพรมราคาแพงของโซนวีไอพี รังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา ทำให้การ์ดชุดดำที่ยืนคุมพื้นที่อยู่ถึงกับชะงักและไม่กล้าก้าวเข้ามาขวาง ชายหนุ่มเดินตรงดิ่งแหวกกลุ่มนักท่องราตรีไฮโซไปจนถึงโต๊ะของอิงดาวในวินาทีที่ฝ่ามือขาวสะอาดของปอนด์กำลังจะเลื่อนลงต่ำไปแ

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่6. หมาป่าขี้หวง

    รถปอร์เช่ 911 สีแดงเพลิงแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์หลังงามด้วยความเร็วที่ลดลงกว่าปกติ อิงดาวก้าวลงจากรถด้วยท่วงท่าที่ต่างไปจากทุกวัน แม้เสื้อบอดี้สูทสีเนื้อและกางเกงยีนส์รัดรูปจะเปรอะเปื้อนฝุ่นจากไซต์งานไปบ้าง แต่ใบหน้าสวยจัดกลับดูแช่มชื่น เปล่งปลั่ง และมีรอยยิ้มหวานละมุนประดับอยู่บนริมฝีปาก

  • ยั่วรักวิศวกรจอมโหด   บทที่5. ทำโทษเด็กดื้อ

    ความท้าทายที่ไร้ความเกรงกลัว ทำฟางเส้นสุดท้ายของดินแดนขาดสะบั้นลง สันกรามคมขบเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน นัยน์ตาสีนิลวาวโรจน์ด้วยไฟแห่งความโกรธ... และความปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าอย่างรุนแรงภายในตู้คอนเทนเนอร์แคบๆ ที่มีเพียงเสียงครางหึ่งๆ ของเครื่องปรับอากาศตัวเก่าที่แ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status