ห้ามรัก Nc20+ (เซตวิศวะ) Mga Nobela at Kwento

ดาราสาวอนาคตกำลังสดใสแต่ชีวิตกลับต้องมาพลิกผันเพราะหนี้การพนัน ในวันที่ไร้หนทาง มืดแปดด้าน จนตรอกมองไม่เห็นทางไปต่อ กลับมีมือคู่หนึ่งที่ยื่นเข้ามาหาพร้อมกับแสงสว่างทางเดียวที่เธอต้องเลือกอย่างจำนน...

🎯ตัวอย่างความฟิน📌📌 “อยากได้ก็ต้องแลก” “ละ..แลกกับอะไรคะ”เฌอแตมพยายามย่นคอหนีสัมผัสวาบวามเป็นพัลวัน แต่ด้วยพื้นที่ที่จำกัด..มันจึงทำให้เธอไม่สามารถพาตัวเองหนีออกไปจากสถานการณ์อันตรายนี้ได้เลย และเวลาที่กระชั้นชิดไม่สามารถทำให้เฌอแตมคิดหาวิธีรับมือคนตรงหน้าได้..นอกจากกลั้นใจโยนหินถามทางไปก่อน “หึ..คุกเข่าลงไป” “คะ?” “อยากให้ฉันอนุญาตให้เธอออกไปหาเพื่อน..ก็รีบทำตามที่สั่งก็พอ” 🌸แนะนำตัวละคร🌸 พระเอก : อัชเชอร์ คราวน์ อายุ 30 ปี เขา..อยู่เหนือกฏหมาย และมองคนที่อยู่ต่ำกว่าเป็นเพียงแค่เหลือบไรไร้ประโยชน์ ชีวิตที่แสนเพอร์เฟคเหมือนจะดำเนินไปอย่างไร้อุปสรรค..ถ้าหากว่าเหตุการณ์ที่เขาถูกลอบฆ่า…ไม่เกิดขึ้น! นางเอก : นันท์นพิน เตชิสา (เฌอแตม) อายุ 22 เธอ..เป็นเด็กสาวสู้ชีวิต แม้โลกนี้จะพรากบิดาผู้เป็นเสาหลักของครอบครัวไปตลอดกาล เธอก็สามารถเข้มแข็งได้..เพราะมีมารดาที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตอยู่เป็นขวัญกำลังใจ แต่แล้วชีวิตที่เรียบง่ายในแบบฉบับของเธอกลับต้องพลิกผัน หลังจากค่ำคืนนั้น..ที่ได้พบเจอกับเขา..ชายผู้เกือบเอาชีวิตไม่รอดจากความตาย..!

เป็นเพียงของเล่นใต้อาณัติของมัจจุราช ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรทั้งนั้น หน้าที่ของเธอคืออ้าขารอเขาอยู่บนเตียง 'คนโปรดจะเป็นเด็กดีของคุณอีริคค่ะ'

'สำหรับผม เด็กดื้อไม่ใช่เด็กแลาด แต่เด็กดื้อก็คือเด็กดื้อ' ‘หนูต้องโตแค่ไหนถึงจะยืนข้างเทนต์ในฐานะคนรักได้คะ’ ‘ตอนนี้ตั้งใจเรียนก่อนนะครับ เป็นเด็กต้องตั้งใจเรียนก่อน’ ‘หนูพิ้งค์ไม่เคยขาดเรียนเลยนะคะ เทนต์บอกให้เรียนเก่ง ๆ หนูพิ้งค์ก็ทำตามที่บอก หนูสอบได้ที่หนึ่งของห้องตลอดเลย’ เด็กสาววัยละอ่อนยิ้มแก้มป่องอวยอย่างภูมิใจ ‘หนูจะได้ของขวัญจากเทนต์อีกไหม’ ‘เอาไว้คุณหนูสอบได้ที่หนึ่งอีกผมก็จะให้อีกครับ’ ‘สัญญาก่อน’ นิ้วก้อยน้อย ๆ ชูขึ้นมาหมายจะเกี่ยวก้อยทำสัญญากับชายหนุ่มทว่าพี่เลี้ยงสาวกลับจูงมือเธอเดินเข้าไปในโรงเรียนก่อน เด็กน้อยหันมามองตาละห้อยพลางเม้มปากแน่น แววตาฉาบด้วยม่านน้ำตาจนแพรวพราว ‘หนูอยากยืนอยู่ข้างเทนต์..เหมือนที่หม่าม้ายืนอยู่เคียงข้างปะป๊า’

“แค่จูบงั้นเหรอ?อย่าดูถูกความกระหายของฉันหน่อยเลยอลิซ เพราะสิ่งที่ฉันอยากได้คือการกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัวต่างหาก!”“อื้ออ นี่!คุณกำลังคุกคามอลิซอยู่นะคะ!”“หึ เพิ่งรู้ตัวเหรอ?ฉันว่า ฉันแสดงออกชัดเจนตั้งแต่วินาทีแรกที่เราสบตากันแล้วนะ จำได้ไหม?ว่าเป้าหมายเดียวของฉันคือขยี้เธอให้จมเตียง!”“คะ..คุณพูดเรื่องอะไร อลิซไม่รู้เรื่อง”“จำวันแรกไม่ได้ไม่เป็นไรอลิซ แต่ต่อจากนี้ไปฉันจะ'ตอก'ย้ำทุกท่วงท่า กระแทกกระทั้นทุกความเสียวซ่านลงไปในตัวเธอซ้ำๆ จนต่อให้เธออยากจะลืมชื่อฉันแค่ไหน ร่างกายเธอก็จะเรียกร้องหาแต่สัมผัสจากฉันแค่คนเดียว!”“กรี๊ดด!!”“ชู่ว อย่าดิ้นสิอลิซ เก็บเสียงหวานๆ ของเธอไว้ครางตอนถูกฉันกระแทกจนสุดทางดีกว่า”“อย่านะ!อย่าล้วง คุณมันโรคจิต!บ้ากามที่สุด!”“เป็นเด็กดีสิแล้วฉันจะเมตตา”“ทุเรศ ยะ..อย่าดันเข้ามานะ!อื้อออ!อลิซจุกจนพูดไม่ออก แล้ว!”

จากเพื่อนกลายเป็นคนรัก จากรักกลายเป็นเกลียด รักแรกของลีโอรักฝังใจเจ็บ ถ้าเขาเจอเธออีกครั้งเขาจะขย้ำเธอให้จมเตียง " หนีได้หนีไปแต่อย่าหวังว่าจะหนีได้อีก"

รวมนิยายอีโรติก 20+++ นิยายชุดนี้ทุกเรื่อง พระเอกนางเอกรักเดียวใจเดียว ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ เลิฟซีนดิบเถื่อน จัดจ้าน

"แสบมากนักนะ! ครั้งนี้ฉันจะล้างเธอให้สะอาด จะขัดทุกซอก ทุกมุม และจะล้วงทุกร่องที่เธอมีเลยดีไหม!?" "มะ..ไม่..ไม่เอา!." "จะล้วงด้วยอะไรดี...แค่นิ้ว? จะพอไหม!" “คะ...คุณ..จะทำอะไร!” “ตรงนี้ของเธอ คงจะไม่สวยเหมือนเดิม” มือข้างหนึ่งละเลงไปที่กลีบกุหลาบงามแรงๆ บดขยี้ไปตามเนื้อนุ่ม กรีดนิ้วไปตามรอยแยกซ้ำๆให้มันแย้มบานจนใบบัวสะดุ้ง เขาต้องการเบิกทางให้กับแก่นกายของเขา เพราะด้วยขนาดลำตัวที่เล็กของใบบัว อาจทำให้เอ็นเนื้อของเขาเข้าไปได้ยาก “ฮึก ดะ..ได้โปรด” มาร์โคไม่ได้สนใจคำพูดของหญิงสาว มือหนายังคงแหกเรียวขาออกกว้าง ชักรูดแก่นกายใหญ่อีกสองสามครั้ง และจ่อไปยังช่องทางรักที่คับแคบ ในขณะที่ใบบัวเม้มริมฝีปากจิกเล็บเข้าที่ผ้าปูจนแน่น “ครั้งนี้...เธอจะไม่มีโอกาสหนีฉันไปได้อีกแล้วนะใบบัว!” ปั่ก!! “กรี๊ดดด” ร่างเล็กดิ้นพล่านราวกับกำลังจะตาย เพียงแค่ส่วนหัวที่ดันเข้ามา ก็สร้างความทรมานและเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส “ซี๊ด!แม่ง”

เพราะฉันเมาแล้วเผลอไปมีอะไรกับใครโดยที่ไม่รู้จักกันไม่เคยเห็นหน้าไม่รู้จักชื่อ สองเดือนถัดมาฉันตรวจพบว่าตัวเองกำลังท้อง ฉันมีทางเลือกสองทาง เก็บเด็กไว้แต่ต้องลาออกจากมหาวิทยาลัย กับเอาเด็กออกแล้วกลับไปเรียนต่อ ฉันไม่อยากมีลูกก็จริง แต่ฉันก็ทำใจทำร้ายเลือดเนื้อของตัวเองไม่ลง จนฉันได้เจอกับความสุขที่เรียกว่าแม่ เด็กแฝดทำให้ฉันมีชีวิตชีวามากขึ้น

​"ตลอดสิบปี... เขาคือ 'ผู้ปกครอง' ที่แสนเย็นชาแต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ ความยับยั้งชั่งใจ ที่แบกไว้ ราเมศกลับต้องใช้ความพยายามอย่ามากเพื่อไม่ให้เผลอขย้ำเด็กในปกครองของตัวเอง ​เมื่อ แพรวพรรณ ในวัยสิบแปดตัดสินใจเดิมพันด้วยความร้ายเดียงสา ยั่วยวนให้เสือจำศีลอย่างเขาตบะแตกเพื่อทำลายเส้นด้ายแห่งความเหมาะสมที่กั้นกลาง เสือที่เคยสงบนิ่งจึงถึงเวลาต้องเผยเขี้ยวเล็บ... ลากตัวเด็กดื้อกลับมาตีให้ตายคามือ ​"จำไว้แพรวพรรณ... เธอเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น"