เจ้าอารมณ์ Novels & Stories

“Bad mood lang talaga.” Naiintindihan iyon ni Peng. Kasal na nga ito ngayon sa babaeng hindi naman nito mahal. Pero si Jonathan? Iyon ang mas kakaiba. Dahil sa tatlo sa kanila, ito ang pinaka-control freak pagdating sa emotions. Hindi basta-basta naaapektuhan. Kaya nang makita niyang tahimik lamang itong umiinom ngayon, hindi niya maiwasang magtaka.

sino ba to kung maka text akala mo jowa, inis kong bulong sa sarili, sa pagpasada ko muli nang mga text ay halos manlaki ang mata ko dahil sa huling nabasa ko " Get rest huwag ka muna pumasok ngayon and don't worry, bayad pa rin ang araw mo. Take care!... Liam. " Paano niya nakuha ang number ko? Yeah of course siya ang owner Mary! malamang. Napa talukbong na lang ako ng kumot sa hindi malamang pag halukay na gumgambala sa tiyan ko, hindi ko alam mararamdaman ko kakaisip sa kanya, hanggang sa hindi ko namalayan nakatulog na ako.

Parang patalim na humihiwa sa puso ko ang mga titig nitong iyon. A mixed of hatred and anger. “You always bite your tongue when you’re afraid, Princess.” Sabi pa nito sa nakalolokong tinig. Doon ako marahas na napalingon dito. Ang pagkarinig sa endearment nito sa akin ay nakakapanindig-balihabo. Ang kaninang takot na nararamdaman ko ay biglang naglaho at unti-unting bumangon doon ang galit.

Ngunit ang sakit na nararamdaman niya ay nagdudulot ng higit na kalituhan sa kanya. “Jason,” sagot ni Amor, ang kanyang boses ay puno ng pagkabigo at panlulumo. “Ang mga lihim na ito ay hindi na kayang pagtakpan pa.” Ang mga salitang iyon ay parang mabagsik na hangin na humampas sa mukha ni Jason. “Ang annulment ni Lorie ay isang utos na hindi pwedeng balewalain. Papaano na ang mga ari-arian at shares? Papaano na ang Philip Empire?”

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

ADRIANNA Jefferson Mendoza, our great enemy, is finally gone. Tao pa rin naman siya at marunong mapagod. Hati ang nararamdaman kong emosyon sa nangyari sa kaniya. Una kong naramdaman ay ang tuwa at kapanatagan, pero sa kabila no'n ay naaawa rin ako sa kaniya kahit konti.

Hindi ako nagkakamali, ang lalaking ito ay si Juancho Makoto Kirigaya. Tila ang buong katawan ko ay na yelo, bumilis ang tibok ng aking puso at napuno ng magkahalong emosyon ang aking isipan. Galit, nerbyos, at pagkamuhi ang naangibabaw sa lahat ng emosyong ito.