Pain Real Talk Patama Quotes Tagalog の小説・ストーリー

Iba na ang suot ko. Tumayo ako kahit masakit ang katawan ko. Hinila ko ang blanket ko at tumambad sa akin ang bahid ng dugo. Nanlaki ang mata ko at napatakip pa ng bibig. "A-anong nangyari? Oh my god!" nalilito kong wika. Ibig bang sabihin naisuko ko na ang Bataan?? Kanino? Sino ang poncio pilatong nag-abuso sa kahinaan ko.?

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

sabay talikod ko rito " sab please" yakap nito sakin mula sa likuran" i love you hindi ko kayang mabuhay na wala ka" iyak nito " dapat inisip mong my mahal ka bago mo ginawa ang bagay nato" matigas na turan ko at inalis ang braso nito na nakayakap sakin lumabas ako ng bagsak ang balikat iyak na iyak na animoy wala ng katapusan wala sa sariling lumabas ako ng building at tinungo ang kalsada wala narin namang silbi ang mabuhay kung ganto lang rin naman ang iapaparamdam sayo ng taong lubos mong minahal asakit sakit isipin na ang lalaking pinakamamahal mo ay panandalian lang pinamalagi sa tabi mo

his sweet coat na lalo nag painit ng ulo ko. "So talagang sinasabi mong tumataba na talaga ako huh?" nagtitimping sighal ko sa kanya. He look me confused. "No Misis I was tel.." "Mag tagalog ka nandito ka sa Philippines!" putol ko sa pag english niya conyo naman! "Fuck fin." "Minumura muna ako ngayon?" parang nanunubig ang mata ko. Lalo siya nataranta. "Dammit, No Mi.."

Tinatanong nito kung masakit pa ba. Tumango naman siya at nagsalita, "Yes, I could feel the pain, but you have to continue thrusting inside me. I can feel a little pleasure while you keep on thrusting your big cock inside me, baby. Sige lang, please. Don't stop. Umaasa ako na mawawala ang sakit dahil 'yon ang sabi mo sa akin. I trusted you, baby."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

biglang sabi niya “Sorry? Para saan?” Takang tanong nito “K- kasi pinag isipan kita ng masama kuya. Sorry talaga ang sama kong kapatid.” Wika niyang halos pigain ang kanyang mga mata nang sa ganon ay may lumabas na kahit konting luha para kaawaan siya nito “Pinag isipan ng masama? Pwede bang ipaliwanag mo nga ng maayos sumasakit ang ulo ko sayo ehh.”

reklamo ng dalaga. Mahinang napatawa si Lucas pero hindi tumigil sa mahinang pag-ulos. “It is always in the first that you feel pain, baby. I assure you, pagkatapos ng initial na sakit ay sarp lang ang ipaparamdam ko sa ‘yo.”

"Paano kung nahulog ka?" Muli itong natawa. Ngayon lang ito muling nakitang tumawa matapos ang ilang taon. Lalong gumagwapo si Craig kapag tumatawa o ngumingiti. Tumahip ng mabilis ang puso niya. "Don't smile like that," aniya na iniwas ang tingin dito. "Bakit?" "Basta!" "Bakit nga?" "Ang pangit mo kasi!" "Weh? Talaga?"