Excuse Letter Tagalog Dahil May Sakit Novels & Stories

pigil ko sa kanya, "Just don't move, please. Huwag ka munang maggagalaw kasi ang sakit." He wiped my tears, "I'm sorry," he said, his eyes filled of regrets and conscience, "I'm sorry. Hindi ko dapat ito ginawa."

“Pero” “It’s fine. Labas na tayo doon. Ama ni Maira ang gumawa niyan sa kaniya kaya marami siyang pasa sa katawan at hindi galing ‘yan ka Shein.” Sumimangot si TG sa harapan ko at pinitik ako sa noo. “Ang sakit!” Reklamo ko. “That’s for thinking bad at him.” Imbes na magalit at nakahinga ako ng maluwag sa mga nalaman ko ngayon.

anas ko sa pangalan niya habang sunod-sunod na pumapatak ang mga luha ko. Ang sakit-sakit lang dahil kung kailan nakasama ko na ang ama ko 'dun pa siya kukunin sa akin. Napahawak ako sa dibdib ko at mabilis akong umiling. "Hindi ko kaya, caro. I can't... I can't say goodbye to him. Ang sakit. Ang sakit-sakit."

Agad niya akong niyakap ng mahigpit na mahigpit. "S-Sandali lang, C-Craig. Hindi ako makahinga," reklamo ko habang itinutulak ko siya palayo sa akin. Agad naman niya akong binitawan nang mapansin niya na halos hindi na ako makahinga sa sobrang higpit ng pagkakayakap niya sa akin. "I'm sorry. Masayang-masaya lamang ako na nagising ka na. Alam mo ba kung hindi kita agad nadala rito sa ospital ay tiyak na hindi ka na magigising?"

natatawa kong singhal. "Hindi ka na bata para magpasa ng excuse letter, Miss Tyler. Nagtatrabaho ka na pagkatapos excuse letter pa rin ang tawag mo sa leave note?" dagdag pa niya na animong sinasabi niyang sobrang laki na ng nagawa kong pagkakamali. May pa-leave note, leave note ka pang nalalaman d'yan! Akala mo kung sinong matalino!

inis kong sabi "Don't leave me." mahinang sabi ni boss "You gave me a reason to leave you." seryoso kong sabi char english "Sana di karmahin ang mama mo." sabi ko at agad na pumara ng taxi Dali dali kong ipinasok ang maleta ko. Nakipag agawan pa siya sakin at nag mamakaawa pero sa huli na ipasok ko ang maleta ko. "Tara na manong." sabi ko habang umiiyak

sagot nito sa mapang-asar na ngiti. "Bakit naman? Dahil ano, dahil anytime may pambayad ka?" sarkastiskong sagot ni Alex. "No, I mean, kapag kasi may sakit ako at simple lang 'yon ay sobra ka ng nag-aalala, what more kapag napangasawa na kita e di... spoiled nako niyan?"masayang wika nito.

Isang pagdaloy na dahilan ng mas maluwag kong paghinga. “I’m sorry. Sorry dahil hindi ako nagtiwala sa kakayahan mo. Sorry kasi inisip kong hindi ka bagay sa anak ko. Sorry dahil inapi kita, sinaktan at ininsulto.You are right. You are more than enough. Sorry dahil hindi ko tinanggap ang apo ko nang panahong kailangan mo ang anak ko at kailangan mo kami.” Huminga siya ng malalim. Mabilis ang paglakbay ng mga luha sa kanyang pisngi. “Pwede bang makita siya? Pwede ko bang makita ang apo ko?” “Wala na ho ang apo ninyo, Mrs. Castro.”

sagot nito "Hindi ko kaya...Ang sakit! Pakiramdam ko mababaliw ako dahil sa sakit na aking nararamdaman! Tulungan mo ako Kuya! Tulungan mo akong makamit niya ang hustisya." nagsusumamo kong wika. Pakiradam ko bigla akong nagkaroon ng kakampi sa katauhan ni Kuya Damian

Kaya nagpadala na lang siya ng message sa kanya. "Storm sorry hindi ako makakapunta bukas. Something came up. Naospital papa ko at kailangan siyang operahan. Mahal na mahal kita at alam mo 'yun. Alam kong maiintindihan mo ako. Pag-usapan na lang ulit natin ang plano natin. Mahal na mahal kita." (Message sent)