Novel & Cerita Emoción

Bakit ba nagiging emosyonal siya, hindi naman siya dating ganito ah. Larawan siya ng pagiging matatag at hindi makikitaan ng kalungkutan subalit bakit ngayon ay nagiging mababaw ang kanyang mga luha? Nagiging sensitibo siya at naiiyak na lamang bigla sa tuwing naaala at naiisip niya si Michael. Ayaw na niyang umiyak pa, pero hindi naman niya mapigilan ang walang patid na paglalandas ng mga luha sa gilid ng kanyang mga mata.

Damn this man! "M-Mir... I feel so good inside you... F*ck! Hindi ko na mapigil!" The motion got so intense. He was rough. Fast. And hard! My emotion was as high as the sky. ‘yong pakiramdam na masarap, mapait, masaya at malungkot. Na parang gusto kong tumawa but my eyes were watery. Hindi ko maintindihan ang sari-saring damdaming ito sa piling niya. Mahirap pigilan at takasan. Pero alam ko, pagkatapos nito, kailangan ko nang magising sa katotohanan.

Sigurado akong hindi magiging maganda ang reaksyon ni Shanaia kapag nalaman niya ang mga impormasyong ito. O baka hindi rin. Si Shanaia pa naman iyon. Napakahirap basahin ng emosyon niya. Hindi mo malalaman kung galit ba siya, masaya, nalulungkot, o nasasaktan dahil palagi siyang may poker face. Walang emosyon sa mga mata. Walang ekspresyon sa mukha. Minsan naiisip ko na baka ganoon talaga kapag sobrang dami mong pinagdaanan. Unti-unti kang natututong itago ang lahat hanggang sa wala nang makabasa ng nararamdaman mo.

Hindi ba't patunay lang ito na may halaga at pakialam pa rin ito sa kanya? Pero bakit ba palaging napakalamig at walang emosyon ng mukha ni Amanda sa tuwing magkaharap sila? Mula kanina ay hindi man lang ito direktang tumititig sa kanyang mga mata. Dahil doon, hindi maiwasan ni Jonathan ang makaramdam ng kaunting pag-aalinlangan at kaba sa kanyang dibdib. Ang kanyang emosyon ay mas lalong nadidiktahan ng bawat kilos ng babaeng ito.

Kundi isang emosyon na matagal na naming parehong tinatakasan. Takot. Takot na baka sa kabila ng lahat... Mahal pa rin namin ang isa't isa.

Sa bawat hakbang, ramdam niya ang agos ng emosyon—galit, sakit, at ang natitirang pagmamahal na pilit niyang tinatanggihan. Ngunit ang tanong, handa bang muling magtiwala si Lennah?

Ngunit, hindi ako doon tumigil. Kagaya nga ng sabi ko, ayaw ko maramdaman ulit ang mga kinakatakutan kong mga emosyon. Do you wanna know, what kind of emotions I feel before? Loneliness, Sadness, Despair, Pain, Miserable, and all the negative feelings I felf before. But that was before.

Paano nga bang hindi eh muntikan na syang mahuli. "I said what do you think you're doing? Why are you eves dropping to my Mothers Room?!" Mahina ngunit pasigaw na tanong ni Renz. Nanubig ang mga mata ni Carmela, hindi dahil sa sinigawan sya ni Renz kundi dahil sa kanyang narinig. Natatakot, kinakabahan, nalulungkot, nagagalit, gulat. Lahat na ata ng mga negatibong emosyon ay kanyang nararamdaman ngayon.

[“I need your service, Briana. Same location.” He didn't wait for my response. Basta na lang nitong binaba ang tawag. Siguro dahil na rin sa pagbubuntis ko kaya sensitibo ako sa mga emosyon. Mga emosyong hindi ko naman dapat maramdaman.

Hindi nagtatanong, hindi nakikialam. Biglang nagsalita si Emilio. “Marunong ka bang lumangoy?” Nagulat siya. Umiling. “Hindi.” “May isang buwan pa bago magpasukan,” sabi nito. “Gusto mo bang matuto?” Gusto? Wala na siyang konsepto ng gusto. “Kahit ano,” sagot niya, walang emosyon. “Ikaw bahala.” Masikip ang dibdib ni Emilio. Hinaplos niya ang mukha nito.