แค้นระหว่างครอบครัวและประเทศ Novels & Stories

้นคือความสัมพันธ์ที่ดีของครอบครัวที่รักกันด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่มีความอิจฉาริษยาหรือการแก่งแย่งชิงดีต่อกัน เป็นครอบครัวที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะแห่งความสุข ถ้าหลายครอบครัวเป็นเช่นนี้ก็มีแต่ความผาสุก ช่วยเหลือเกื้อกูนต่อกัน เพราะคนในครอบครัวเป็นคนที่สำคัญ ที่สุดที่จะอยู่กับเราไม่ว่าจะยามทุกข์หรือยามสุข ...จบ...

เกินภาพที่ครอบครัวอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันทำให้รู้สึกดีและรู้สึกอิจฉาไปพร้อมๆ กัน การมีครอบครัวที่ดีและสังคมที่ดีทำให้ชีวิตคนเรานั้นดีไปด้วยพร้อมครอบครัวก็เหมือนกิ่งก้านของต้นไม้ เราอาจจะเติบโตไปในทิศทางที่แตกต่างกัน แต่เราก็มีรากเหง้าเดียวกัน และความอบอุ่นของครอบครัวไม่ใ ช่จำนวนคนที่อยู่ แต่เป็นความเข้าใจซึ่งกันและกัน

หญิงสาวพูดตัดพ้อพี่ชาย เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ถึงครอบครัวของเหมยลี่จะอยู่ครบทั้งพ่อแม่และพี่ชาย แต่ใช่ว่าเธอจะได้รับความอบอุ่นอย่างเต็มที่ บ่อยครั้งที่พ่อกับแม่ของเธอต้องบินไปกลับระหว่างประเทศจีนและไทย จากอาทิตย์กลายเป็นแรมเดือนแรมปี ยิ่งกิจการที่บ้านขยายตัวไ ปมากเท่าไร ความอ้างว้างของเธอก็ยิ่งขยายใหญ่มากขึ้นเท่านั้น

ดาวพูดออกมาอย่างไม่อดกลั้นอีกต่อไป อย่างที่บุ๊คบอกก็อาจจะจริง ‘ แต่บางอย่างต้องใช้เวลา ฉันว่ามีหลายครอบครัวที่ไม่สนิทใจกันเหมือนเก่าด้วยปัญหาภายในมากมาย’

เสิ่นชิงเหอคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ในครอบครัว ประเทศชาติ และประชาชน" เซี่ยหลูโม่กล่าวว่า "นี่คือจุดอ่อนของนาง แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นเกราะของนางด้วย"

นี่คือข้อความเกี่ยวกับความรักและความรักในครอบครัว เป็นเรื่องราวครอบครัวเกี่ยวกับความรักระหว่างพ่อแม่และลูก เมื่อสวี่เนี่ยนชูเสียงของเขาชัดเจนมากและฟังดูสบายใจเป็นพิเศษ

“พยายามกันมานานขนาดนี้ วันนี้คือวันที่จะเก็บเกี่ยวผลลัพธ์ หวังว่าเราจะประสบความสำเร็จ เพราะพวกเราก็เหมือนคนในครอบครัวเดียวกัน” ถึงแม้จะเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่ถ้ามีความสัมพันธ์แบบการแข่งขันก็คงจะรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง ฉันไม่อยากพูดแรงเกินไป กลัวจะทำลายความสัมพันธ์ระหว่า งเรา

เขื่อนเลี้ยวเข้าบ้านสองชั้นหลังหนึ่งซึ่งถือว่าเป็นบ้านที่ดูดีทีเดียวเหมาะกับครอบครัวเล็ก ๆ อย่างเรา ฉันต้องชะงักกับความคิดของตัวเอง เราสามคนเป็นพ่อแม่ลูกก็จริงแต่เราไม่ได้เป็นครอบครัวเดียวกัน ฉันกับเขื่อนเพียงแค่ทำหน้าที่พ่อกับแม่เท่านั้น เราสองคนไม่มีความสัมพันธ์กัน

“ตอนนี้กูยังอธิบายไม่ได้ ระหว่างตระกูลกูกับตระกูลเขามันซับซ้อน แค่ไปงานประชุมงานเดียวกัน พ่อกูกับพ่อเขายังไม่เคยหันไปยิ้มให้กันสักครั้ง” ธนกรถอนใจเฮือก เขารับรู้ความชิงชังเคียดแค้นระหว่างสองตระกูลมาตั้งแต่เขาเรียนมัธยม

"คุณคินพิณขอโทษ" "ไม่ว่าคุณจะทำอะไรผมก็ปล่อยผ่านมาโดยตลอด ผมไม่พูดอะไรก็ไม่ได้แปลว่าผมจะไม่สนใจ แต่ผมไม่อยากทำเรื่องให้มันวุ่นวาย จนทำให้สองครอบครัวของเราต้องบาดหมางกัน แต่สิ่งที่คุณทำมันทำให้ผมปล่อยผ่านไม่ได้จริงๆ ต่อไปนี้ถ้าสองครอบครัวสองตระกูลนี้จะบาดหมางกันผมก็คง ไม่สนใจอีกแล้ว" "คะ คุณคิดจะทำอะไรคะ!?"