แค้นระหว่างครอบครัวและประเทศ นิยาย & เรื่องราว

“คุณกังวลเรื่องครอบครัวฝั่งแม่คุณใช่ไหม คุณคลางแคลงใจในความสัมพันธ์ระหว่างคนในครอบครัวนั้น” “ใช่” คีย์ไม่คิดปิดบังไมโคร บางทีสองหัวอาจจะหาคำตอบได้ดีกว่าหัวเดียว

มันคือสิ่งที่คนรุ่นเขาและเซนนิก้าต้องการไม่ต่างจากพ่อแม่ของอีกฝ่ายที่เลือกจะทิ้งทุกอย่างไปมีความสุข พวกเขาก็เช่นกัน แม้แต่คนรุ่นหลานที่หัวดื้อไม่ฟังอยู่หลายคน ที่เห็นชัดเจนก็มีวิเวียนที่ดื้อแพ่งจนทุกคนเหนื่อยจะพูกด้วย ซ้ำตอนนี้ก็ครอบครัวคาเปซโน่เป็นอีกครอบครัวของว ิเวียนจึงทำให้ทุกคนเลือกที่จะปิดตาข้างหนึ่งเท่านั้น

หญิงสาวพูดตัดพ้อพี่ชาย เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ถึงครอบครัวของเหมยลี่จะอยู่ครบทั้งพ่อแม่และพี่ชาย แต่ใช่ว่าเธอจะได้รับความอบอุ่นอย่างเต็มที่ บ่อยครั้งที่พ่อกับแม่ของเธอต้องบินไปกลับระหว่างประเทศจีนและไทย จากอาทิตย์กลายเป็นแรมเดือนแรมปี ยิ่งกิจการที่บ้านขยายตัวไ ปมากเท่าไร ความอ้างว้างของเธอก็ยิ่งขยายใหญ่มากขึ้นเท่านั้น

ทุกวันนี้เรื่องสถานะทางการเงินเลยไม่เป็นปัญหาเท่าความสัมพันธ์ในครอบครัว มีปากเสียงกันเป็นบางครั้ง และหลาย ๆ ครั้งก็ไม่ได้พูดจาปรับความเข้าใจกัน ไม่ได้หันหน้าเข้าหากันอย่างครอบครัวพึงเป็น “พูดยากนะพี่ เด็กสมัยนี้ ยิ่งเราแรงไป เขาจะแรงกลับ ดีนะ ไม่เก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านไปไหน ต่อไหน...”

แต่ฉันรู้ดีว่า ฉันที่พูดไม่เก่งเทียบกับเด็กฉลาดอย่างหลินเสวี่ยแล้ว ฉันไม่มีทางได้รับความห่วงจากพ่อกับแม่แน่นอน ตราชั่งสำหรับครอบครัวมักจะเอนเอียงไปทางคนที่พวกเขารักมากกว่า น่าเสียดายที่คนคนนั้น ไม่มีทางเป็นฉัน ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ ตอนที่พ่อกับแม่ทำงานหนักไม่อาจกลับบ้านได้ ฉ ันก็จะทำซุปที่ดีต่อสุขภาพส่งไปให้พวกเขาที่สถานีตำรวจ

ความรักของคนในครอบครัว สายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นย่อมต้องเหนี่ยวรั้งซึ่งกันและกัน เขาจึงไม่แปลกใจเลยที่นักพรตตู้เสินแนะนำเช่นนี้ ดังนั้นตั้งแต่วันนี้เขาจะให้ความสำคัญกับเรื่องความรัก ครอบครัว พอๆ กับประเทศชาติที่ต้องดูแล

"คุณคินพิณขอโทษ" "ไม่ว่าคุณจะทำอะไรผมก็ปล่อยผ่านมาโดยตลอด ผมไม่พูดอะไรก็ไม่ได้แปลว่าผมจะไม่สนใจ แต่ผมไม่อยากทำเรื่องให้มันวุ่นวาย จนทำให้สองครอบครัวของเราต้องบาดหมางกัน แต่สิ่งที่คุณทำมันทำให้ผมปล่อยผ่านไม่ได้จริงๆ ต่อไปนี้ถ้าสองครอบครัวสองตระกูลนี้จะบาดหมางกันผมก็คง ไม่สนใจอีกแล้ว" "คะ คุณคิดจะทำอะไรคะ!?"

ฉันรู้สึกไปตามสัญชาตญาณว่ามันเป็นไปไม่ได้ ตอนนี้ครอบครัวฉันกับเขาอยู่คนละระดับกัน จะไปเป็นศัตรูกันได้ยังไง การจะเป็นศัตรูกันได้ มันก็ต้องมีคุณสมบัติมากพอไม่ใช่หรือไง

ก่อนหน้านี้ฉันไม่อยากจากบ้านไป จึงปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนนี้พอมาคิดดู สิ่งที่ฉันเสียดายจริง ๆ คืออะไรกันแน่ บ้านที่ทุกคนกินข้าวพร้อมกันโดยไม่มีฉันอยู่ในนั้นงั้นเหรอ หรือคนในครอบครัวที่ปฏิบัติกับฉันราวกับเป็นคนนอกพวกนั้น

เพื่อไม่ให้กลายเป็นเรื่องที่เธอเห็นแก่ตัวที่ต้องรั้งเตชินทร์ไว้เพื่อความสุขของตัวเอง เพื่อต้องแลกกับการล้มละลายทั้งครอบครัวของเขากับสิ่งที่พ่อแม่เขาสร้างมา เธอไม่อาจเป็นต้นเหตุทำให้เขาต้องพบเจอความลำบาก ตระกูลของมิ้นท์มีอำนาจมากในประเทศ คนอย่างเธอและครอบครัวของเตชินทร ์คงไม่สามารถต้านทานอะไรได้ เพื่อความสงบของทุกฝ่ายเธอไม่ควรลังเล